Yerli Televizyon Dizilerinde Gündelik Yaşam
Özet
Dr. Esma Gökmen tarafından kaleme alınan Yerli Televizyon Dizilerinde Gündelik Yaşam, 2018-2020 yayın döneminde Türkiye’deki özel televizyon kanallarında en çok izlenen prime-time melodram dizilerini (Yasak Elma, Kardeş Çocukları, Zalim İstanbul, Aşk Ağlatır) odağına alarak kurgusal medya metinlerinin gündelik hayatı ve tüketim kültürünü nasıl inşa ettiğini eleştirel bir perspektifle inceliyor. Henri Lefebvre’in gündelik yaşam kuramı başta olmak üzere Marksizm ve medyanın ekonomi-politiği ekseninde şekillenen bu eser, nicel içerik analizi ve nitel eleştirel söylem analizi yöntemlerini eş zamanlı olarak kullanmaktadır. Kitap; boş zaman, zoraki zaman ve çalışma zamanı temel kategorileri altında karakterlerin serbest etkinliklerinden tüketim alışkanlıklarına, giyim ve modadan mekân kullanımlarına, toplumsal sınıf temsillerinden gündelik söylem ve diyaloglara kadar pek çok pratiği sahne sahne çözümleyerek televizyon dizilerinin egemen tüketim ideolojisini nasıl doğallaştırdığını ortaya koymaktadır. Bireylerin gündelik eylemlerinin kapitalist sermaye ve iktidar odakları tarafından nasıl biçimlendirildiğini ve izleyiciye sunulan idealize edilmiş yaşam biçimlerinin arka planındaki güç ilişkilerini görünür kılan bu çalışma, medya sosyolojisi, iletişim ve kültür araştırmaları alanında çalışan akademisyenler, öğrenciler ve televizyon yayıncılığının toplumsal ve ideolojik etkilerini derinlemesine anlamak isteyen tüm okurlar için kıymetli bir başvuru kaynağı niteliğindedir.
Authored by Dr. Esma Gökmen, Everyday Life in Domestic Television Series examines how fictional media texts construct everyday life and consumer culture from a critical perspective, focusing on the most-watched prime-time melodrama series (Yasak Elma, Kardeş Çocukları, Zalim İstanbul, Aşk Ağlatır) broadcast on private television channels in Turkey during the 2018–2020 broadcasting period. Shaped around Henri Lefebvre’s theory of everyday life, Marxism, and the political economy of the media, this work simultaneously utilizes quantitative content analysis and qualitative critical discourse analysis methods. Under the core categories of leisure time, compulsory time, and working time, the book analyzes various practices scene by scene—ranging from characters' free-time activities and consumption habits to clothing, fashion, spatial usage, social class representations, and everyday discourse—thereby revealing how television series naturalize the dominant consumption ideology. By illuminating how individuals' daily actions are shaped by capitalist capital and power centers as well as the power relations underlying the idealized lifestyles presented to viewers, this study serves as a valuable reference for academics, students, and readers in media sociology, communication, and cultural studies who wish to thoroughly understand the social and ideological impacts of television broadcasting.
Referanslar
Abisel, N. (1995). Popüler Sinema ve Türler. İstanbul: Alan Yayıncılık, 7-21.
Abisel, N., Arslan, U.T., Behçetoğulları, P., Karadoğan, A., Öztürk, S.R., Ulusay, N. (2005), Çok Tuyhaf Çok Tanıdık, Vesikalı Yarim Üzerine. İstanbul: Metis Yayınları.
Adaklı, G. (2001), “Televizyon Türlerinde Dönüşüm”. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Yıllık 1999 Mahmut Tali Öngören’e Armağan. Şubat, Özel Sayı: “Sinema ve Televizyon”, 229-253.
Adaklı, G. (2010a). “Gazetecilik Etiğini Belirleyen Yapısal Unsurlar: Mülkiyet ve Kontrol Sorunu”. B.Çaplı ve H. Tuncel (Editörler). Televizyon Haberciliğinde Etik. Ankara: Fersa Matbaacılık, s. 61-96.
Adaklı, G. (2010b). “Neoliberalizm ve Medya: Dünyada ve Türkiye’de Medya Endüstrisinin Dönüşümü”. Mülkiye , Cilt: XXXIV Sayı:269, 67-84.
Adler, Patrica A., Adler, P., Fontana A. (2012). “Gündelik Hayatın Sosyolojisi”. (Çev. B.Balkız). Sosyoloji Dergisi , (Eserin Orjinali 1987’de yayımlandı), 27, 115-139.
Adorno, T. ve Horkheimer, M. (2002). Dialectic Enlightment. (Çev. E. Jephcot). G. Schmid Noerr (Edtörler). Stanford California: Stanford Unıversıty Press (The original of the work was published in 1987).
Agocuk, P. (2015). “Türk Sineması’nda Melodram: “Seven Ne Yapmaz” Filmi Üzerinden Yeşilçam Sineması’nda Melodramın Kodlarının Çözümlenmesi”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi , 8 (40), 562-576.
Ahearne, J. (1995). Michel De Certau İnterpretation and its Other. California: Stanford University Press.
Akan, F. (2020). Gündelik Yaşamda İnstagram Kullanım Örüntüleri ile Narsizm Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Akbulut, H. (2008). Kadına Melodram Yakışır. İstanbul: Bağlam Yayınları.
Akınerdem, F. (2012/4). “Yerli Dizi Anlatıları ve İzleyici Katılımı: Uçurum Dizisini Ekşisözlük ve Twitter’la Birlikte İzlemek”. Folklor/Edebiyat, 18(72), 77-90.
Akınerdem, F. ve Sirman, N. (2017). “Melodram ve Oyun: Tehlikeli Oyunlar ve Poyraz Karayel’de Bir Temsiliyet Rejimi Sorunsalı”. Monograf Edebiyat Eleştirisi Dergisi. 7, 212-245.
Akova, S. (2020). “Kültürlerarası İletişim Bağlamında Ötekileştirme Olgusunun Dijital Taşıyıcılığına Dair Netflix Dijital Televizyonu Üzerinden Bir Bakış: 13 Commandments (13 Emir) Dizisi Üzerinden Göstergebilimsel Analizi”. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 10 (15), 26, 4479-4516.
Alexander L. G. (2003). “İçerik Çözümlemesinde Nicel ve Nitel Yaklaşımlar”. (Çev. M. S. Çebi). M.S. Çebi (Editör). İletişim Araştırmalrında İçerik Çözümlemesi. Ankara: Alternatif Yayınları, 9-47.
Allrath, G. Gymnich Ma. and Surkamp, C. (2005). “Introduction: Towards a Narratology of TV Series”. G. Allrath and M. Gymnich (Edt.).Narrative Strategies in Television Series. New York: Palgrave Macmıllan, 1-46.
Altunay, Cemiloğlu M. (2014). “Televizyon Ekranından İnternet’e: Melez Bir Tür Olarak “Sınıf 2010” “ Selçuk İletişim, 2014, 8 (3), 247-267.
Ang, I. (2007). “Television Fictions around the World: Melodrama and Irony in Global Perspective”. Critical Studies in Television, 2(2): 18-30. https://www.westernsydney.edu.au/__data/assets/pdf_file/0004/156964/Ang_TelevisionFictionsAroundTheWorld_ICS_Pre-Print_Final.pdf, Erişim Tarihi 10.04.2020.
Applebaum, H. (1997). “İş ve Boş Zaman”, (Çen. N. Saatçioğlu). Cogito Dergisi, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, sayı 12, 47-52.
Atabek, Ü. (2007). “İçerik Çözümlemesi, İletişim Çalışmalarının Olağan Yöntemi”. G.Ş. Atabek ve Ü. Atabek (Editörler). Medya Metinlerini Çözümlemek. Ankara: Siyasal Kitabevi Yayınları.
Aydoğan, E. (2015, Haziran). “Marx Ve Öncüllerinde Yabancılaşma Kavramı”. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 54, 273-282.
Aytaç, Ö. (2002). “Boş Zaman Üzerine Kuramsal Yaklaşımlar”. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 231-260.
Aytaç, Ö. (2006). “Tüketimcilik ve Metalaşma Kıskacında Boş Zaman”. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (11)2006/1, 27-53.
Aziz, A. (1981a). Temel Gazetecilik. (Birinci Baskı). Ankara: Ankara üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
Aziz, A. (1981b). Radyo ve Televizyon’a Giriş. (Birinci Baskı). Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
Bakhtin, M. (1984a). Rabelais and His World (Birinci Baskı). (Çev. H. Isowolsky). Cambridge MA: MIT Press. (https://monoskop.org/images/7/70/Bakhtin_Mikhail_Rabelais_and_His_World_1984.pdf, Erişim tarihi: 20.12.2019).
Bakhtin, M. (1984b). Problems of Dostoyevsky’s Poetics. (Birinci Baskı). (Der.ve Çev. C. Emerson). London: University of Minnesota Press (https://monoskop.org/images/1/1d/Bakhtin_Mikhail_Problems_of_Dostoevskys_Poetics_1984.pdf, Erişim tarihi: 20.12.2019).
Bakhtin, M. (1986). Speech Genres and Other Late Essays. (Birinci Baskı). (Çev. V.W. McGree). C. Emerson ve M. Holquist (Derleyen). Austin: Texas University Press. (https://criticaltheoryconsortium.org/wp-content/uploads/2018/07/Bakhtin-Speech-Genres.pdf, Erişim tarihi: 21.12.2019).
Bakhtin, M. (1999). Toward a Philosophy of the Act. (Üçüncü Baskı). (Çev. V. Liapunov). United States of America: University of Texas Press. (Eser’in orjinali 1993’te yayımlandı). (https://www.musework.nl/image/2015/6/11/bakhtin_mikhail_toward_a_philosophy_of_the_act.pdf, Erişim tarihi: 22.12.2019).
Balta, E. (2018) “Marksizm, Ütopya ve Gündelik Hayat”. Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. (Birinci Baskı). A.Esgin, G. Çeğin (Editörler), Ankara: Phoenix Yayınevi, 53-67.
Baudrillard, J. (2002). Simgesel Değiş Tokuş ve Ölüm. (Çev. O. Adanır). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi (Eser’in orjinali 1976’da yayımlandı).
Baudrillard, J. (2008). Tüketim Toplumu. (Üçüncü Basım). (Çev. H. Deliçaylı ve F. Keskin). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, (Eser’in orjinali 1970’de yayımlandı).
Bauman, Z. (1999). Çalışma, Tüketicilik ve Yeni Yoksullar. (Birinci Basım). (Çev. Ü. Öktem). İstanbul: Sarmal Yayınevi.
Barwise, P. and Ehrenberg A.(1988). Television and its Audience (Birinci Baskı). London: Sage Publications.
Bayram, M.F. (2018). Türkiye’de “Sahte İhtiyacın” Kaynağı Olarak Dizi Filmler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Beland, B. (2008). “The Use of Leisure Time”. Adaptive Behavior Assesment System II. U.S.A.: Elsevier Inc. Clinical Use and Interpretation, 159-178.
Bennet, A.(2013). Kültür ve Gündelik Hayat, N. (Birinci Baskı). (Çev. Tokdoğan, B. Şenel, U.Y. Kara). Ankara, Phoenix Yayınları (Eserin orjinali 2005’te yayınlandı).
Berg L. Bruce ve Lune H. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (Birinci Baskı). (Çev. H. Aydın), Konya: Eğitim Kitabevi Yayıınları.
Berger, A. A. (1992). Popular Culture Genres. (Birinci Baskı). London: Sage Publications.
Berger, P. L., Luckmann, T. (2008). Gerçekliğin Sosyal İnşâsı. (Çev. Vefa Saygın Öğütle). İstanbul: Paradigma Yay. (Eserin Orjinali 1966 yılında yayınlandı).
Berstein, M. A. (1992). Bitter Carnival: Ressentiment and the Abject Hero. (First Edition). Princeton: Princeton University Press.
Bilgili, C. (2009). “Küresel Kitle İletişim Ağları ve Egemenlik Pratikleri Üzerine”. Medyada Gerçekliğin İnşası Türk Medya Söylemine Eleştirel Bir Bakış. (Birinci Baskı). İ. Parlak (Editör). Konya: Çizgi Kitabevi, 153-177.
Bilis, P. Ö. (2019). “Toplumsal Gerçekliği Gözetleme Aracı Olarak Televizyon Dizileri: Ufak Tefekler Dizisinde Dostluk, Aşk ve Rekaber”. Türkiye’de Televizyon Formatları. İ. Erdoğan (Editör).İstanbul: Doruk Yayınları, 269-293.
Binay, B. ve Tatlıcan, Ü.( 2018). “Sembolik Etkileşimcilik ve Gündelik Hayatın Sosyolojisi”. Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. (Birinci Baskı). A. Esgin, G. Çeğin (Editörler), Ankara, Phoenix Yayınevi .
Binici, U. ve Tatlıcan, Ü. (2018). “Harold Garfinkel’in Etnometodolojisinde Gündelik Hayat”. Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. (Birinci Baskı). A.Esgin, G. Çeğin (Editörler). Ankara, Phoenix Yayınevi , 213-234.
Birk, E.and Birk, H. (2005).” ‘Today is going to be the longest day of my life’: A Narratological Analysis of 24”. G. Allrath and M. Gymnich (Editör). Narrative Strategies in Television Series. New York: Palgrave Macmıllan 47-61.
Blanchot, M. (1987), “Everyday Speech”. Yale French Studies. Yale University Press 73:12-20. (https://criticalatinoamericana.files.wordpress.com/2012/03/blanchot-everyday-speech.pdf, Erişim tarihi: 18.11.2019).
Bondebjerg, Ib and Redvall E. N. (2015). “Introduction: Mediated Cultural Encounters in Europe”, European Cinema and Television, Cultural Policy and Everyday Life. (Birinci Baskı). Ib Bondebjerg, E. N. Redvall, A. Higson (Editörler).New York: Palgrave Macmillan.
Bocock, R. (2005). Tüketim. (4. Baskı). (Çev. İrem Kutluk). Ankara: Dost Yayınları, (Orjinali 1993 yılında yayınlandı).
Bourdieu, P. (1997). Televizyon Üzerine. (Birinci Baskı). (Çev. Turhan Ilgaz ). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, (Eser’in orjinali 1996’da yayımlandı).
Bovone, L. (1989). “Theories of Everyday Life: A Search for Meaning or a Negation of Meaning?”, Current Sogiology The Sogiology Th Everyday Life,37 (1), 41-61.
Boyd-Barret, O. (2006). “Cyberspace, Globalisation and Empire”. Global Media and Communication, 2( 1), 21-41.
Brancaleone, D. (2014 ). “Framing the Real: Lefèbvre and Neo-Realist Cinematic Space as Practice”. Architecture Media Politics Society. 5(4). 1-22.
Breton, A. (1972), Manifestos of Surrealism. (Çev. R. Seaver ve H.R. Lane ). Ann Arbor: University of Michigan Press (Eser’in orjinali 1924’te yayımlandı).
Brooks, P. (1995). The Melodramatic Imagination: Balzac, Henry James, Melodrama and The Mode of Excess. New Haven, CN: Yale University Press.
Buchanan, I. (2000). Michel de Certeau Cultural Theorist. (Birinci Baskı). London: SAGE Publications.
Bulut, S. (Derleyen). (2009a). Sermayenin Medyası Medyanın Sermayesi. Ankara: Ütopya Yayınları.
Bulut, S. (2009b), “Medyada Çokuluslu Şirket Egemenliğine Doğru Evrilme: Rupert Murdoch ve Fox Tv”. S. Bulut (Derleyen). Sermayenin Medyası Medyanın Sermayesı. Ankara: Ütopya Yayınları.
Burton, G. (2010). Görünenden Fazlası. (Çev. N. Dinç). İstanbul: Alan Yayıncılık.
Cereci, S. (2014, Autumn). “Türk Televizyon Dizilerinin Küresel Başarısı: Evrensel İnsan Yaklaşımı”, International Journal of Social Science. 28, Autumn II, 1-12.
Cantek, L. (2005). Gündelik Yaşam ve Basın (1945-1950) Basında Gündelik Yaşama Yansıyan Tartışmalar. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Chaney, D. (2002). Cultural Change and Everyday Life. New Yourk: Palgrave.
Chomsky, N. (1993). Medya Gerçeği. (Çev. A. Yılmaz). İstanbul: Tüm Zamanlar Yayıncılık, (Eser’in orjinali 1988’de yayımlandı).
Coward R. and Ellis, J. (1985). Dil ve Maddecilik. (Çev. E. Tarım). İstanbul: İletişim Yayınları, (Eser’in orjinali 1977’de yayımlandı).
Cuff, E.C., Sharrock, W.W. and Francis, D.W. (1990). ‘Meaning and action: I, symbolic interactionism’. (Çev. Ü. Tatlıcan). Perspectives in Sociology. Routledge, 3rd Edition, 166-192.
Çankaya, Ö., (1997). Dünden Bugüne Radyo ve Televizyon, İstanbul: Beta Yayınları.
Çankaya, K. (2019). 2000 Sonrası Dönemde Türk Televizyon Dizilerinde Tüketim İdeolojilerinin Temsili. Doktora Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Çelenk, S. (2001). “Türkiye’de Televizyon Programcılığının Gelişimi ve Genel Eğilimleri”. Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Yıllık 1999 Mahmut Tali Öngören’e Armağan. Özel Sayı: “Sinema ve Televizyon”, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 305-334.
Çelenk, S. ( 2005). Televizyon, Temsil, Kültür, Ankara: Ütopya Yayınları.
Çelenk, S. (2010a). “Aşkı Memnu’dan Aşkı Memnu’ya Yerli Dizi Serüvenimiz”. Birikim, Sayı:256-257, 18-27.
Çelenk, S. (2010b). “Kadınların Medyada Temsili Ve Etik Sorunlar”. Televizyon Haberciliğinde Etik. Çaplı, B., ve Tuncel, H. (der.). Ankara: Fersa Matbaacılık, s.229-236
Çetin, E. (2013). Gündelik Hayat Sosyolojisi, İstanbul: Rağbet Yayınları.
Çınar, R. ve Çubukcu, İ. (2009). “Tüketim Toplumunun Şekillenmesi ve Tüketici Davranışları –Karşılaştımlaı Bir Uygulama”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13 (1): 277-300.
Çöloğlu, D. Ö. (2010). Televizyon Mesih mi Şeytan mı?. Ankara: Ütopya Yayınları.
Dahlgren, P. (1995). Televısıon And The Publıc Sphere. London: Sage Publications.
De Certau, M. (2008). Gündelik Hayatın Keşfi-I, Eylem, Uygulama, Üretim Sanatları. (Çev. L. Arslan Özcan). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eser’in orjinali 1990’da yayımlandı).
De Certau, M. ve Giard, L. (2015a). “Özel Uzamlar”. Gündelik Hayatın Keşfi-II, Konut Mutfak İşleri. (Çev. Ç. Eroğlu ve E. Ataçay). (De Certau, M. ve Giard, L., Mayol, P. (Editörler). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eser’n orjinali 1990’da yayımlandı), 175-179.
De Certau, M. ve Giard, L. (2015b). “Tekilin Pratik Bilimi”. Gündelik Hayatın Keşfi-II, Konut Mutfak İşleri. (Çev. Ç. Eroğlu ve E. Ataçay). De Certau, M. ve Giard, L., Mayol, P. (Editörler). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eser’n orjinali 1990’da yayımlandı), 295-301.
Debord, G. (1996). Gösteri Toplumu. (Çev. A. Ekmekçi ve O. Taşkent). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, (Eser’in orjinali 1967’de yayımlandı).
Debord, G. (2002b), “Theses on Cultural Revolution”, Tom Mc donough (ed.). Guy Debord and the Stüationist İnternational Text and Documents. October Books, London: The Met Press, 61-65.
Debord, G.(2006a) “Report on the Construction of Stüations and on the International Stuationist Tendency’s Conditions of Organisation of Action”. K.Knabb (der.). Situationist International Anthology, Berkeley CA: Bureau of Public Secrets, s. 90-99.
Debord, G. (2006b) “Perspectives for Conscious Changes in Everyday Life”. K.Knabb (der.) Situationist International Anthology, Berkeley CA: Bureau of Public Secrets, s. 90-99.
Demirci, B. N. (2012). Televizyonun Türkiye’ye Gelişiyle Beraber Toplum Tarafından Algılanışı ve Gündelik Yaşama Yansımaları. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Deniz, A. Ç. ve Kentel, F. (2016, Mart). “De Certeau: Operasyonlar, Strateji, Taktik Ve Kent”. Tarih Okulu Dergisi (TOD), 9, XXV, 747-761.
Doğu, S. (2019). “Yasak Elma Hangi Kült Filme Benziyor?”, ( https://www.medyakoridoru.com/yasak elma yesilcamin-hangi-kult-filmine-benziyor/ (19 Kasım 2019), Erişim tarihi 12.02.2020).
Dreher, J. (2011).“Alfred Schutz”, Wiley Blackwell (27), s.489-510. (https://kops.uni-konstanz.de/bitstream/handle/123456789/18640/, Erişim tarihi: 14.03.2019).
Durna, T. ve Kubilay, Ç. (2010). “Söylem Kuramları ve Eleştirel Söylem Çözümlemeleri”. T. Durna (der.). Medyadan Söylemler . İstanbul: Libra Kitapçılık, 47-81.
Eagleton, T. (2014). Edebiyat Kuramı Giriş. (Çev.T. Birkan). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. (Eser’in orjinali 1996’da yayımlandı, dördüncü basım).
Elden, S., Lebas, E. and Kofman E. (2003). Henri Lefebvre. Key Writings, Bloomsbury Publishing.
Ellis, J. (2001).Visible Fictions. London and New York: Routledge.
Elmacı, T. (2011a). 1990 Sonrası Ulusal Sinemada Birey Üzerinden Gündelik Yaşam İdeolojisini Yansıtma Sorunsalı. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
Elmacı, T. (2013). “Kader Ve Masumiyet Filmleri Bağlamında Melodram Türünün Yeniden Üretimi”, Zeitschrift für die Welt der Türken Journal of World of Turks, 5 (2 ), 261-277.
Elsaesser, T. (2014). “From Dysfunctional Families to Productive Pathologies: Melodrama Trauma Mind-Games”, Journal Of The Movıng Image. (http://jmionline.org/articles/2014/from_dysfunctional_families_to_productive_pathologies_melodrama_trauma.pdf, Erişim tarihi: 13.10.2019).
Elden, S. (2004). Understanding Henri Lefebvre Theory and the Possible. New York: Continuum.
Eminoğlu,M. F. (2021). Kamusal Gündelik Yaşamın Estetize Edilmesinde Sokak Fotoğraflarının Rolü. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
Engesser, S. and Franzetti, A. (2011). “Media systems and political systems: Dimensions of comparison”. The International Communication Gazette. 73(4). 273–301.
Epik, T. M., Çiçek, Ö. ve Altay, S. (2017). “Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Tarihsel Süreçte Ailenin Değişen/Değişmeyen Rolleri”. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi. 17(38), 35-58.
Erdoğan, İ. (2001).“Televizyon: Dünyaya Açılan Pencere?”, A. Ü. İletişim Fakültesi İletişim Yıllığı 1999, 169 -197.
Erdoğan, İ. ve Alemdar K. (2002a). Öteki Kuram. Ankara: Erk Yayınları.
Erdoğan, İ. (2004, Kasım).“Popüler Kültürün Ne Olduğu Üzerine” , Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 5 ( 57). (https://www.researchgate.net/publication/266391840_POPULER_KULTURUN_NE_OLDUGU_UZERINE, Erişim tarihi: 14.10.2019).
Ergin, N. B. (2018).“Sıradan İnsanların Gündelik Sanatları: De Certau ve Gündelik Hayat”, A. Esgin, G. Çeğin (Editörler), Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara: Phoenix Yayınevi, 343-370.
Ergül, H. ( 2005). Televizyonda Haberin Magazinelleşmesi. İstanbul: İletişim Yayınları.
Esgin, A. (2018). “Gündelik Hayat Sosyolojisi: Tarihsel Süreç ve Temel İlkeler”. A. Esgin, G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara: Phoenix Yayınevi, 13-34.
Esgin, A. ve Özben, M. (2018). “Klasik Sosyoloji ve Gündelik Hayat: Durkheim’den Parsons’a”. A. Esgin, G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara: Phoenix Yayınevi ,35-52.
Esslin, M. (2001). Televizyon Çağı Tv Beyaz Camın Arkası. İstanbul: Pınar Yayınları, (Eser’in orijinali 1981’de yyımlandı).
Fairclough, N. (1993). “Critical Discourse Analysis And The Marketization Of Public Discourse: The Universities”. Discourse & Society, 4 (2):133-168.
Fairclough, N. ve Wodak, R. (1997). “Critical Discourse Analiysis”. Teun A. van Dijk (der.) Discourse as Social İnteraction. London: SAGE, 258-284.
Featherston, M. (1995). Undoing Culture, Globalization, Postmodernism and İdentity. London: Sage Publications.
Featherstone, M. (2007, 1,2 Haziran). Consumer Culture and Postmodernism. London: Sage Publications.
Feuer, J. (2005/1992) “Genre Study and Television”. R. C. Allen (Edt.). Channels of Discourse, Reassembled. New York and London: Routledge.
Fiske, J. (2001/1987). Television Culture: Popular Pleasures and Politics. New York and London: Routledge.
Fiske, J. and Hartley, J. (2004). Reading Television. Lonndon and New Yourk: Routledge (First published 1978).
Fraser, I. (2008). Hegel ve Marx İhtiyaç Kavramı. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eser’in orjinali 1998’de yayımlandı).
Fuchs, C. (2016). “Dallas Smith Today- The Audience Commodity, The Digital Labour Debate, Marxist Political Economy and Critical Theory. Prolegomena to a Digital Labour Theory of Value”. Christian Fuchs and Vincent Mosco (Edt.).Marx and Political Economy of the Media. Boston: Brill, 522-599.
Gambacorta, C. (1989). “Experiences of Dailiy Life”. Current Sociology, 37, 1: 121-40.
Gardiner, M. (2016). Gündelik Hayat Eleştirileri. (Çev. B.Taşdemir, D. Özçetin). Ankara: Heretik Yayınevi (Eser’in orjinali 2000’de yayımlandı).
Garnham, N.(2000). Emancipation, the Media and Modernity. New York: Oxford University Press.
Garnham, N. (2006/1979). “Contribution to a Political Economy of MassCommunication”, Media Culture and Society. 123-146.
Gauntlett, D. and Hill, A. (2001). Tv Living Television, Culture and Everyday Life. London and New York: Routledge.
Geçer, E. (2015, Haziran). “Türk Dizileri Üzerine Kültürel ve İdeolojik Bir Değerlendirme: “Made in Turkey”. Mütefekkir, 2 (3), 13-23.
Gezgin, S. (2006). “Medya ve Demokrasi”. 20. Alman-Türk Gazeteciler Semineri. Medya Merceğinde Almanya ve Türkiye. Ankara: Konrad Adenauer Stiftung Yayını,165-176.
Giard, L. (2015). “Günün Yemeği”. Gündelik Hayatın Keşfi-II, Konut Mutfak İşleri. (Çev. Çağrı E. ve E. Ataçay). M.De Certau, L.Giard, P.Mayol (Editörler.). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eser’n orjinali 1990’da yayınlandı), 205-237.
Giddens, A. (2012). Sosyoloji. C. Güzel (Editör). İstanbul: Kırmızı Yayınları (Eser’n orjinali 2006’da yayımlandı).
Giddens, A. ( 2016). Modernliğin Sonuçları. (Çev. E. Kuşdil). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, (Eser’in orjinali 1992’de yayımlandı).
Ginsborg, P. (2010). Gündelik Hayat Politikaları. (Çev. M. Önal Mengüşoğlu). İstanbul: Açılık Kitap Yayınları, (Eser’in orjinali 2005’te yayımlandı).
Gittlin, T. (1994). Insıde Prıme Tıme.London: Routledge.
Gledhill, C. (1997). “Genre and Gender: The Case of Soap Opera”. Stuart Hall (edt.). Representation: Cultural Representation and Signifying Practices. London: Sage, 337-386.
Goffman, E. (2009). Gündelik Yaşamda Benliğin Sunumu. (Çev. Barış Cezar). İstanbul: Metis Yayınları, (Eser’in orjinali 1959’da yayımlandı).
Golding, P. and Murdock, G. (1974) “For A Polıtıcal Economy Of Mass Communıcatıons”. R.Miliband ve J. Saville (der.). The Socıalıst Regıster 1973, Vol 10, Merlin, 205-234. (https://socialistregister.com/index.php/srv/article/view/5355/2256, Erişim tarihi: 11.11.2019).
Golding, P., Murdock, G. (1978, July) “Theories Of Communıcatıon And Theorıes Of Society”, Communication Research , 5 (3), 339-356.
Golding, P. Murdock, G., (2014). “Kültür, İletişim ve Ekonomi Politik”. S. İrvan (der.). Medya Kültür, Siyaset . Ankara: Pharmakon Yayınları, 59-100.
Gorz, A. (1989). Critique of Economic Reason. (Translated by G. Handyside and C. Turner). New York: Verso, (Eser’in orjinali 1988’de yayımlandı).
Gökmen, E. (2020). “Benim Adım Daniel Blake, Ben Bir İnsanım, Bir Köpek Değilim; Bu Sıfatla Haklarımı Talep Ediyorum!”. S. Öztürk (der.). Ken Loach Filmlerinde Mücadelenin Arkeolojisi. Ankara: Ütopya Yayınları, 118-154.
Graham, Philip W. (2007). “Political Economy Of Communication : A Critique”. Critical Perspectives on International Business, 3(3). 226-245. (https://www.researchgate.net/publication/27477584, Erişim tarihi: 16.04.2019).
Groombridge, B. (1976). Televizyon ve Toplum. (Çev. A.Usluata). İstanbul: Reklam Yayınları.
Grumley, J. (2005). Agnes Heller A Moralist İn The Vortex Of History. London: Pluto Press.
Güler, D. ve Ulutak N. (1992). “Aile Kavramının Toplumsal Gelişimi ve Türk Toplum Yaşantısında Aile”, Kurgu Dergisi, Sayı 11, 51-76.
Gülmez, E. (2007). Televizyonun Kadınların Gündelik Yaşamlarına Etkisinin Sosyolojik Açıdan İncelenmesi: Elazığ Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
Gümüş, Özdill, Esra (2016). Marjinal ve Mağdurun Ötesinde: Gündelik Yaşam Yaklaşımıyla İslamcı Kadın, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Şehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Gürbilek, N. (2004). Kötü Çocuk Türk. İstanbul: Metis Yayınları.
Hall, S. ( 2014). “İdeoloji ve İletişim Kuramı”. S. İrvan (der.). Medya, Kültür, Siyaset. Ankara: Pharmakon Yayınları, 101-126.
Hansen, A. ( 2003). “İçerik Çözümlemesi”, İletişim Araştırmalarında İçerik Çözümlemesi. Murat Sadullah Çebi (der.). Ankara: Alternatif Yayınları, 49-102.
Hatipler, M. (2017). “Postmodernizm, Tülketim, Popüler Kültür ve Medya”, Bilgi (34), Summer:32-50.
Heller, A. ( 1987).“Can Everyday Life be Endangered?”, Philosophy and Social Criticisim, Volume:13, İssue: 4, page(s): 297-313.
Heller, A. and Auer S. (2009, April). “An Interview With Agnes Heller”.Thesis Eleven .99-105.
Heller, A. (2016/1984). Evereyday Life. London and New York: Routledge.
Herman, E. S. and Chomsky N. (1999). Medya Halka Nasıl Evet Dedirtir, Kitle İletişim Araçlarının Ekonomi Politiği, (Çev. B. Akyoldaş, T. Han, M. Çetin, İ. Kaplan). İstanbul: Minerva Yayınları, (Eser’in orjinali 1988’de yayımlandı).
Highmore, B. (2002a). “İntroduction, Questioning Everyday Life”.B. Highmore (Edt.). Everyday Life Reader. London and New York: Routledge, 1-38.
Highmore, B. (2002b). Everyday Life and Cultural Theory: An Introduction. London and New York, Routledge.
Highmore, B. (2006). Michel de Certeau Analysing Culture. London: Continuum.
Husserl, E. (2003). Fenonenoloji Üzerine Beş Ders. (Birinci Basım 1997). (Çev.H. Tepe). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
İllich, I. (2000). Tüketimin Köleliği. (Çev. M. Karaşahan). İstanbul: Pınar Yayınları.
İnal, A. (2001, Şubat). “Televizyon, Tür ve Temsil”. A. Kartarı, D. Beybin Kejanlıoğlu (Editörler). Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Yıllık 1999 Mahmut Tali Öngören’e Armağan. Özel Sayı: “Sinema ve Televizyon”, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 255-286.
İnglis, D. (2005). Culture and Everyday Life. New York: Routledge.
Innocenti, V. and Pescatore G. (2014). “Changing Series: Narrative Models and the Role of the Viewer in Contemporary Television Seriality”. Between, IV (8), 1-15, (https://ojs.unica.it/index.php/between/article/view/4, Erişim Tarihi:25.11.2020).
İnternet: http://www.bursadabugun.com/haber/yasak-elma-izleyicisi-isyan-etti-1217517.html, Erişim tarihi: 12.02.2020.
İnternet: http://www.tdk.gov.tr, Erişim tarihi: 27.02.2020.
Juniu, S. (2000). “Downshifting: Regaining the Essence of Leisure”. Journal of Leisure Research. Win, 32 (1), 69-73.
Kaplan, A. and Ross, K. (1987). “Introduction”. Yale French Studies, 73, 1-4.
Karaboğa, T. (2016, Haziran). “Dizi İzleyicilerinin Televizyon Dizilerinde Sunulan Tüketim Unsurlarına Yönelik Eğilimleri”. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4 (27), 182-208.
Karmaz, E. (2021). Gündelik Yaşam Pratikleri Üzerinden Özne-Mekan Etkilşimi ve Mekansal Sembollerin Anlamlandırılması, Doktora Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kırıkkale.
Katırcıoğlu, E. (2011). “Önsöz”. E. İlhan, E. Bakkalbaşıoğlu (Yayıma Hazırlayan). Türkiye’de Medyanın Ekonomi Politiği: Sektör Analizi. İstanbul: TESEV Yayınları, 13-14.
Kaya, R. (2001, Şubat). “Televizyon Medyanın Amiral Gemisi ya da Globalleşmenin Taşıyıcısı”. A. Kartarı, D. Beybin Kejanlıoğlu (Editörler). Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Yıllık 1999, Mahmut Tali Öngören’e Armağan. Özel Sayı: “Sinema ve Televizyon”. Ankara: Ankara üniversitesi Basımevi, 199-206.
Kaya, R. (2016). İktidar Yumağı. Medya-Sermaye-Devlet. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
Kazgan, G. (2006). “Adam Smith ve ‘Milletlerin Zenginliği’ Üzerine”. (Çev. H. Derin). Milletlerin Zenginliği . İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, V-XXVI.
Kejanlıoğlu, Beybin, D. ( 1998). “Türkiye’de Yayıncılık Politikası: Ekonomik ve Siyasal Boyutlarıyla Türkiye’de Radyo ve Televizyon Yayıncılığı”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kellner, D. (1995). Media Culture. London and New Yourk: Routledge.
Kendall, D. (2010). Sociology in Our Times: The Essentials. USA: Cengage Learning.
Kılıçer, G.S. (2012). “Türkiye’de Modernleşme ve Gündelik Yaşam: Akbaba Üzerine Bir İnceleme (1929-1938), Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kırtepe, S. (2015). “Dizi Karakterlerinden Etkilenme Hakkında İzleyici Değerlendirmeleri”. Gaziosmanpaşa Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3 (1), 115-130.
Koçer, S.ve Erdoğmuş, N. (2011, Ekim). “Türkiye’de Özel Televizyon Kuruluşlarının Örgüt Yapılarının Dönüşümü”. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(2), s.235-262.
Kotanyi, A. ve Vaneigem R. (2006). “Basic Program of the Bureau of Unitary Urbanism”. K.Knabb (der.). Situationist International Anthology. Berkeley, Bureau of Public Secrets, 86-89.
Köse, A. (2012).“Medya Ve Dil Oyunları: Gündelik Dil Pratiklerinde Televizyon Dizilerinin Etkisi”. Millî Folklor, 24 (93), 220-233.
Köse, H. (2018). “Yabancı Bilinç ya da Lefebre’ye Göre Gündelik Hayat”, A. Esgin, G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara, Phoenix Yayınevi , 305-341.
Kraidy, M. (2010). Reality Television and Arab Politics: Contention in Public Life. New York: Cambrıdge Unıversıty Press, 205.
Krippendorff, K. (2004). Content Analysis: An Introduction To Its Methodology. New York: Sage Publication.
Kula, N. (2012, December). “TV Dizileri Yoluyla Yeniden Üretilen Tüketim Kültürü”. Tarih Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi. 1 (4), 507-530.
Kurt, H. (2006). “Türkiye’deki Egemen Politik Kültür Sembollerinin Medyadaki Tezahürü Üzerine Bir Değerlendirme”. S. İçin Akçalı (Editör). Gündelik Hayat ve Medya: Tüketim Kültürü Perspektifinden Okumalar. Ankara: Babil Yayıncılık, 115-142.
Küçükerdoğan, R. (2009). “Televizyon Eğlendirir mi? Yoksa…”. Televizyo ve… B. Küçükerdoğan (Editör). Ankara: Ütopya Yayınları, 9-38.
Küçükerdoğan, B. (2009). “Kültür ve Televizyon”, Televizyo ve… B. Küçükerdoğan (Editör). Ankara: Ütopya Yayınları, 69-109.
Lafargue, P. (1997). “Tembellik Hakkın’ndan Seçmeler”. Cogito. Çalışmak Yorar, Sayı 12, 11-22. (https://docplayer.biz.tr/151988585-Calismak-yorar-sayi-12-yrl-1997.html, Erişim tarihi: 20.11.2019).
Lafargue, P. (1999). Tembellik Hakkı. (Çev. V.Günyol ). İst: Cumhuriyet Gaz. Yay., (Eser’in orjinali 1883’te yayımlandı).
Lambertz, K. ve Hebrok M. (2011).“Women’s Language in Soap Operas: Comparing Features of Female Speech in Australia and Germany”. Griffith Working Papers in Pragmatics and Intercultural Communication, 39 – 54.
Laughey, D. (2010). Medya Çalışmaları. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
Lebowitz, M. A. (2006). Kapitalin Ötesi, Marx ve İşçi Sınıfının Politik iktisadı. (Çev. A. Geniş). Ankara: Phoenix Yayınları, (Eser’in orjinali 1992’de yayımlandı).
Lefebvre, H. (1996). Marx’ın Sosyolojisi. (Çev. Selahattin Hilav). İstanbul: Sorun Yayınları, (Eser’in orjinali 1968’de yayımlandı).
Lefebvre, H. ve Regulier K. (2005). “Gündelik Hayat ve Ritimleri”. (Çev. E. Gen), Birikim Dergisi, (Eser’in orjinali 1999’da yayımlandı), 191. (https://birikimdergisi.com/dergiler/birikim/1/sayi-191-mart-2005/2376/gundelik-hayat-ve-ritmleri/3326, Erişim tarihi:25.09.2019).
Lefebvre, H. (2006/1940). Diyalektik Materyalizm. (Çev. B. Yıldırım). İstanbul: Kanat Yay, (Eser’in orjinali 1968’de yayımlandı).
Lefevbve (1995). Yaşamla Söyleşi, Sosyalizm, Günlük Yaşam ve Ütopya. (Çev. E. Oğuz). İstanbul: Belge Yayınları (Eser’in orjinali 1991’de yayımlandı).
Lefebvre, H. (2015). Gündelik Hayatın Eleştirisi II. (Çev. I. Ergüden, İstanbul: Sel Yayıncılık, (Eser’in orjinali 1961’de yayımlandı).
Lefebvre, H. (2016). Modern Dünyada Gündelik Hayat. (Çev. I. Gürbüz). İstanbul: Metis Yayınları, (Eser’in orjinali 1968’de yayımlandı).
Lefebvre, H. (2017a). Gündelik Hayatın Eleştirisi I. (Çev. I. Ergüden). İstanbul: Sel Yayıncılık, (Eser’in orjinali 1958’de yayımlandı).
Lefebvre, H. (2017b). Gündelik Hayatın Eleştirisi III ( Çev. I. Ergüden). İstanbul: Sel Yayıncılık, (Eser’in orjinali 1981’de yayımlandı).
Lefebvre, H. ( 2019). Mekânın Üretimi. (Çev. I. Ergüden). İstanbul: Sel Yayıncılık, (Eser’in orjinali 1974’te yayımlandı).
Lenin, V.İ. (2017). Karl Marx ve Marksizm Üzerine. (Çev. M. Beyhan) .İstanbul: Yurdam Yayınları, (Eser’in orjinali 1965’te yayımlandı).
Lettwin, D., Stockdale J. and Stackdale R. (2008). The Architecture of Drama. The Scarecrow Press: United States of America.
Liebes, T. and Livingstone, S. (1998). “European Soap Operas: The Diversification of a Genre”. European Journal of Communication, 13 (2): 147-180.file:///C:/Users/asus/Documents/Downloads/European_-Soap_-OperasTheDiversificationofaGenre.pdf, Erişim Tarihi: 25.01.2020.
Livberber, T. (2019). “Televizyon Formatlarında Şiddetin Estetize Edilmesi”. İ. Erdoğan (Editör). Televizyon Formatları. İstanbul: Doruk Yayınları, 357-385.
Lucaks, G. (1998). Tarih ve Sınıf Bilinci. (Çev. Yılmaz Öner ). İstanbul: Belge Yayınları, (Eswr’in orjinali 1923’te yayımlandı).
Lyotard, j.F. (2007). Fenomenoloji. (Çev. İ. Birkan). Ankara: Dost Kitabevi Yayınları, (Eswer’in orjinali 1954’te yayımlandı).
Mansell, R. (2004). “Political Economy, Power And New Media”. New Media & Society, 6 (1), 74-83.
Marx, K. (2013). 1844 El Yazmaları, (Çev. Murat Belge). İstanbul: Birikim Yayınları, (Eser’in orjinali 1932’de yayımlandı).
Marx, K. (1997). “Boş Zaman Üzerine Seçmeler”, Cogito, 12. (https://docplayer.biz.tr/151988585-Calismak-yorar-sayi-12-yrl-1997.html, Erişim tarihi: 12.11.2019).
Marx, K. (2003). Kapital, Kapitalist Üretimin Eleştirel Bir Tahlili. Birinci Cilt. (Çev. A. Bilgi). Sol Yayınları, (Eser’in orjinali 1867’de yayımlandı).
Marx, K. ve Engels F. (2010). Alman İdeolojisi. (Çev. Sevim Belli). Ankara: Sol Yayınları, (Eser’in orjinali 1987’de yayımlandı).
Marx, K. (2011). Ekonomi Politiğin Eleştirisine Katkı. (Çev. S. Belli). Ankara: Sol Yayınları, (Eser’in orjinali 1957’de yayımlandı).
Marx, K. ve Engels, F. (2018). Komünist Manifesto. (30. Basım). (Çev. C. Üster ve N. Deriş). İstanbul: Can Sanay Yayınları, (Eser’in orjinali 1948’de yayımlandı).
McChesney, R.W. (2000). “The political economy of communication and the future of the field.” Media, Culture & Society, 22 (1): 109–116.
de Melo, José M. and de Assis, Francisco. (2016). “Journalistic Genres And Formats: A Classification Model”, Intercom – Revista Brasileira de Ciencias da Communicaçao, São Paulo, 39 (1), 39-54, jan./abr. 2016.
Merrifield, A. (2006). Henri Lefebvre: A Critical Introduction, New York: Routledge.
Mittel, J. (2005). “A Cultural Approach To Television Genre Theory”. Thinking Outside Thebox A Contemporary Television Genre Reader. G. R. Edgerton and B. G. Rose (Editör), Kentucky: The Unıversıty Press Of Kentucky.
Mittel, J. (2004). Genre and Television. New York and London: Roudledge.
Moores, S. (2000). Media and Everyday Life in Modern Society. Edinburg: Edinburg University Press.
Mosco, V. ( 2009). The Political Economy of Communication. London, Sage Publication.
Mutlu, E. ( 1991). Televizyonu Anlamak. Ankara: Gündoğan Yayınları.
Mutlu E. (1995). Televizyonda Program Yapımı. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları.
Mutlu, E. (1999). Televizyon ve Toplum. Ankara: TRT Yayınları.
Nikitin, P. (2006). Ekonomi Politik. (Çev. H. Konur). Ankara: Eriş Yayınları.
O’Donnel, V. (2017). Television Criticism. (Third Edition). London: Sage Publications.
Olgundeniz, S. S. ve Bilis, P. Ö. (2020). “Türkiye’de Ulusal Yayın Yapan Televizyon Kanallarının Yayın Akışlarının Türsel Bazda Analiz”. ODÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Mart 2020, 10 (1), 164-177.
Orhan, C. ( 2018). “Avamperestane Vehmedilenin Kurnazlığı: Erving Goffman”, A. Esgin, G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara, Phoenix Yayınevi, 191-212.
Oskay, Ü. (2017). Kitle iletişimin Kültürel İşlevleri. İstanbul : İnkılap Yayınları.
O’ Shaughnessy, M. (2005/1990). “Box Pop: Popular Television and Hegemony”. Understanding Television. Andrew Goodwin and Whannel, Garry (Eds.). New York: Routledge. Pp. 90-104.
Öcal, S. B. (2014). Gündelik Hayatın Bir Alanı Olarak Toplumsal Muhalefetin Türk Yazılı Basınında İnşası, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Öngören, M. T. (1972). Televizyona Açılan Pencere. Ankara: Ankara Gazeteciler Cemiyeti Yayını.
Örs, H. B. (2014). Modern Siyasal ideolojiler. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Özalp, A. ve Ergen, R. (2017). “Husserl’in Fenomenolojisinde Sembolik Etkileşimciliğin Kökenleri ve Din”, İnsan Ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi. 6 ( 1). 204-212.
Özcan, E. ( 2017). “Popüler Kültüre Bakarken Gündelik Hayatı-Mikro Direnç Pratiklerini Görmek”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 162-183.
Özdemir, M. E. (2019). Gündelik Yaşamda Nesnelerin Gösterge Değeri Üzerinden Değişen Tüketim Alışkanlıkları: İnstagram Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
Özel, S. (2019). “Televizyon Taksonomisi: Program Türleri ve Formatlar Üzerine Yaklaşımlar”, İ. Erdoğan (Editör). Türkiye’de Televizyon Formatları, İstanbul: Doruk Yayınları, 13-49.
Özerden, K. E. (2020). Gerçeküstücü Sinema: Gündelik Yaşamın Tekinsizliği Bağlamında “KamburKalp” Filmi, Yayınlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, Maltepe Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
Özertem, T. (2014). Dünyanın En Renkli Ekranı Türkiye’de Dizi Sektörü. Ağustos. (https://www.deloitte.com, Erişim tarihi: 29.10.2021).
Öztürk, S. (2010). Osmanlı’da İletişimin Diyalektiği. İstanbul: Phoenix Yayınları.
Öztürk, S. (2012). Mekân ve İktidar. Ankara: Phoenix Yayınları.
Öztürk, M. ve Atik A. (2016). “Ulusal Pazardan Küresel Pazarlara Uzanan Süreçte Türk Dizilerinin Gelişimi”. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 66-82.
Özsoy, A. (2011). Televizyon ve İzleyici. Ankara: Ütopya Yayınları.
Özsoy, A. (2015). “Yerli Televizyon Dizilerinde Farklılaşan Toplumsal Cinsiyet Temsilleri Üzerine Bir Tartışma”. Toplumsal Cinsiyet ve Medya Temsilleri. Ş. Yavuz (Der.). İstanbul: Heyamola Yayınları, 226-246.
Parsa, A. (2012). “Sinema Göstergebiliminde Yapısal Çözümleme Sinemasal Anlatı Sunumu ve Kodlar”.(file:///C:/Users/smyo/Downloads/SINEMAGOSTERGEBILIMINDEYAPISALCOZUMLE.pdf, Erişim tarihi:20.09.2019).
Parsa, F. A. (2012). “Sinema Göstergebiliminde Yapısal Çözümleme: Sinemasal Anlatı Sunumu Ve Kodlar”. Görsel Metin Çözümleme, Özlem Güllüoğlu (Editör). Ankara: Ütopya Yayınları, 11-34.
Pearson, R. (2004). “Television: Teacher, Mother, Secret Lover”. The Journal of Cinema and Media. 45 (2), 62-67.
Pekman, C. (1996). “Özelleşme Sürecindeki Türk Televizyonu ya da Avrupa’yı Yeniden Keşfetmek”. Yeni Türkiye. 2 (12), Kasım-Aralık, 1014-1026.
Picard, R. (1989). Media Economics: Concepts and Issues. Newbury Park. CA: Sage Publications.
Plant, S. (1990) "The Situationist International: A Case of Spectacular Neglect”, Radical Philosopy, 55: 3-10.
Postman, N. ( 2010). Televizyon Öldüren Eğlence. (Üçüncü Basım). (Çev. O. Akınhay ). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Propp, V. (1985). Masalın Biçimbilimi. (Çev. M. Rifat ve S. Rifat). İstanbul: Bilim, Felsefe, Sanat Yayınları, (Eser’in orjinali 1928’de yayımlandı).
Rapping, E. (1999). “Television, Melodrama, and the Rise of the Victims' Rights Movement”. (https://heinonline.org/HOL/LandingPage?handle=hein.journals/nyls43&div=31&id=&page=, Erişim tarihi: 21.09.2019).
Richter, H. (1997/1965). Dada: Art and Anti Art. Londra: Thames and Hudson.
Richter, C. and Gräf, B. (2015). “The Political Economy of Media: An Introduction”. Nadja-C. Schneider, C. Richter (Edt.), New Media Configurations and Socio-Cultural Dynamics in Asia and the Arab World. Germany: Nomos, 25-36.
Ricoeur, P. (1980). “Narrative time”. Critical Inquiry, 7(1):169-190.
Rifat, M. (1985).“Vladimir Propp Ve Masalın Biçimbilimi”. (Çev. M. Rifat ve S. Rifat). Masalın Biçimbilimi . İstanbul: Bilim, Felsefe, Sanat Yayınları. https://turuz.com/storage/mifoloji/0393-Masallarin_Bichimbilimi-Vladimir_Propp-Chev-Mehmed_Rifat-Sema_Rifat-1985-142s.pdf, Erişim Tarihi: 15.01.2020.
Ritzer, G. (2000). Büyüsü Bozulmuş Dünyayı Büyülemek. (Çev. Ş. Suer Kaya). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, (Eser’in orjinali 1999’da yayımlandı).
Ritzer, G. (2014). Klasik Sosyoloji Kuramları. (Çev. H. Hülür).Ankara: De ki Yayınları, (Eser’in orjinali 2003’te yayımlandı).
Roberts, J. (2013). Gündelik Hayatın Felsefesi, Devrimci Praksis ve Kültürel Kuramın Kaderi. (Çev. E. Can Ercan). İstanbul: Doruk Yayınları, (Eser’in orjinali 2006’da yayımlandı).
Rousselin, M. (2013). “Turkish Soap Power: International Perspectives and Domestic Paradoxes”, Euxeinos, Volume: 10, 16-22.
Rtük. (2014). Radyo Ve Televizyon Yayıncılığı Sektör Raporu. Ankara, 107.
Rtük. (2014). Yayınlarda Program Türleri, Kod, Tanım ve Sınıflandırmaları, Ankara.
Russel, B. (1990). Aylaklığa Övgü. (Çev. M.Ergin). İstanbul: Cem Yayınevi, (Eswr’in orjinali 1984’te yayımlandı).
Saltmarsh, S. (2014). “Michel De Certeau, Everyday Life And Policy Cultures: The Case Of Parent Engagement İn Education Policy”. Critical Studies in Education, DOI: 10.1080/17508487.2015.961166.(http://dx.doi.org/10.1080/17508487.2015.961166, Erişim tarihi: 15.09.2019).
Sandywell B. (2010, May). “The Myth Of Everyday Life: Toward A Heterology Of The Ordinary”. Cultural Studies, 18:2-3, 160-180.
Schiller, Herbert I (1989). Culture Inc: The Corporate Takeover of Public Expression. New York: Oxford University Press.
Sennet, R. (2015). Yeni Kapitalizm Kültürü. (Çev. A. Onacak). İstanbul: Ayrıntı Yayınları, (Eser’in orjinali 2007’de yayımlandı).
Shah, P. (2008). Influence of Soap Operas on Nepalese Women’s Identity Formation: A Qualitative Study, Hanover: Hanower Collage.
O’Shaughnessy M. (2005). “Box Pop: Popular Televısıon And Hegemony”. Understanding Television. A. Goodwin and G.Whannel (edt.). London and New York: Routledge.
Shoemaker, P. and Reese D. Stephen. (2014).“İdeolojinin Medya İçeriği Üzerindeki Etkisi”. S. İrvan (der.). Medya, Kültür, Siyaset . Ankara: Pharmakon Yayınları, 97-132.
Silverstone, R. (1994). Television and Everyday Life. London and New York: Routledge.
Singhal, A. and Rogers, Everett M. (1988). “Television Soap Operas For Development İn India”, Gazette. Netharlands, 41, 109-126.
Slattery, M. ( 2011). Sosyolojide Temel Fikirler. (Çev. Ü. Tatlıcan, G. Demiriz). İstanbul: Sentez.
Smythe, Dallas W. (2013/1960). “On the Political Economy Of Communications”. Journalism & Mass Communication Quarterly. 37 (4): 563-572. (https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/107769906003700409, Erişim tarihi: 20.10.2019).
Symthe, E. (2013). “Creating a Series Pilot-Newcomers Welcome”. Journal Of Film And Video. 65 (1–2). Spring/Summer, 56-61.
Soydemir, A.P. (2020). Yüksel Aksu Sinemasında Dinin Gündelik Yaşama Yansımaları , Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstütüsü, Ankara.
Söylemez, A. (1997). “Medya Ekonomisi Üzerine”. Ekonomik Yaklaşım. 8 (27), 209-230.
Söylemez, A. ( 1998). Medya Ekonomisi ve Türkiye Örneği. Ankara: Haberal Eğitim Vakfı Yayınları.
Stempel III, Guido H. (2003). “İçerik Analizi”. (Çev. M. S. Çebi). M. S. Çebi (der.). İletişim Araştırmalarında İçerik Çözümlemesi. Ankara: Alternatif Yayınları, Eser’in orjinali 1989’da yayımlandı), 103-123.
Stevenson, N.(2002). Understanding Media Cultures, Social Theory and Mass Communication. London: Sage.
Şahin, Ö. ve Balta, E. (2001). “Gündelik Yaşamı Dönüştürmek ve Marksist Düşünce”. Praksis, (4), 185-217.
Şentürk, R. (2009). “Fiske ve Hartley’in Televizyon Teorisi”. Marmara İletişim Dergisi, 14, 277-233.
Şentürk, Ü. (2018). “Husserl ve Schutz: Fenomenolojik Perspektif”. A. Esgin ve G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara, Phoenix Yayınevi, 235-268.
Tanrıöver, H. U. (2019). “Tür Sözleşmesinden Siyasal Aktivizme İzleyicilerin Televizyonu Eleştirme ve Kullanım Biçimleri”. İ. Erdoğan (Editör). Türkiye’de Televizyon Formatları. İstanbul: Doruk Yayınları,79-107.
Tazebay, B. (2005). Televizyonun Köydeki Kadınların Gündelik Yaşamlarındaki Rolü: Topraklı Köyü Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Tekeli, İ. (2010). Gündelik Yaşam, Yaşam Kalitesi ve Yerellik Yazıları. Ankara: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
Tellan, D. Ö. (2008).“Gündelik Yaşamın Üretimi ve Reklamlar”. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 27, 27-53.
Tellan, D. Ö. (2009). “Reklamcılık Endüstrisinin Gelişimini Ekonomik İlişkiler Temelinden Değerlendirmek”. S. Bulut (der.). Sermayenin Medyası Medyanın Sermayesi. Ankara: Ütopya Yayınları, 75-111.
Tepe, H. (2003). “Giriş”, Fenomenoloji Üzerine Beş Ders (Edmund Husserl). (Çev. H.Tepe). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları, (Eser’in orjinali 1986’da yayımlandı), 7-29.
Touraine, A. (1994). Modernliğin Eleştirisi. (Çev. H. Tufan). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, (Eser’in orjinali 1992’de yayımlandı).
Trentmann, F. (2004). “Beyond Consumerism: New Historical Perspectives on Consumption”. Journal of Contemporary History. 39(3), Jul., 373-401.
Tutar, C. (2015). Reality Programların Etkileşimli Doğasında Postmodern Kentin Gündelik Yaşam Dinamikleri, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Türkiye Radyo – Televizyon Kurumu Televizyon Yapım Ve Yayınlarına İlişkin Usul Ve Esaslar
Uluç, G. (2008). Küreselleşen Medya: İktidar ve Mücadele Alanı, Olanaklar-Sorunlar-Tartışmalar. İstanbul: Anahtar Kitaplar.
Uluocak, Ş. (2018). “ Gündelik Gerçeklikte ‘Anlamın’ Sosyal İnşası: Peter Berger ve Thomas Luckmann”. A. Esgin ve G. Çeğin (Editörler). Gündelik Hayat Sosyolojisi, Temalar, Sorunlar ve Güzergahlar. Ankara: Phoenix Yayınevi , 269-304.
Uslu, M.F. (2011). Melodram Ve Komedi: Osmanlı’da Türkçe Ve ErmeniCe Modern Dramatik Edebiyatlar. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi, Ankara.
Ural, A. (2010). Medya-Sermaye-Siyaset Üçgeni “Satılık Medya”.İstanbul: Siyah Beyaz Kitap.
Ünlü, D. G. ve Aslan P. (2016). “Türk Televizyon Dizilerindeki Kadın Rollerine Kadınların Gözünden Bakmak”. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi E- Dergi, 1 (2), 191-206.
van Dijk Teun A. (1998).“Opinions and İdeologies in the Press”. A. Bell and P. Garrrett (der.) Approaches to Media Discourse. Oxford: Blackwell, 21-63.
van Dijk Teun A. (2007). “Medya içerikleri Bir Söylem Olarak Haberin Disiplinlerarası Çözümlenmesi”. (Çev. Ü. Atabek). G. Şendur Atabek ve Ü. Atabek (der.). Medya Metinlerini Çözümlemek İçerik Göstergebilim ve Söylem Çözümleme Yöntemleri. Ankara: Siyasal Yayınevi, 164-177.
van Dijk Teun A. (2015). “Critical Discourse Analysis”. The Handbook of Discourse Analysis. (Second Edition). D. Tannen, H. E. Hamilton and D. Schiffrin (edt.). John Wiley & Sons, 466-485.
Vaneigem, R. (1996). Gençler İçin Hayat Bilgisi El Kitabı Gündelik Hayatta Devrim. (Çev. A. Çakıroğlu ve II. Ergüden). İstanbul, Ayrıntı Yayınları.
Vaneigem, R. (2001), The Revolution of Everyday Life. (Çev. D.Nicholson.Smith). London: Rebel Press, (Eser’in orjinali 2001’de yayımlandı).
Vasudevan, R. (2010). The Melodramatic Public Film Form and Spectatorship in Indian Cinema. London: Palgrave Macmıllan.
Veblen, T. (2005). Aylak Sınıfın Teorisi. (Çev. Z. Gültekin ve C. Atay). İstanbul: Babil Yayınları, (Eser’in orjinali 1899’da yayımlandı).
Yağlı, S. (2006). “Gündelik Hayatımızda Akıl Tutulması: Medya Uygulamalarında Tüketim İdeolojisinin İzlerini Sürmek”. S. İ. Akçalı (Editör). Gündelik Hayat ve Medya. Ankara: Babil Yayıncılık.
Yaylagül, L. (2009). “Sinemanın Ekonomi Politiği”. Sermayenin Medyası Medyanın Sermayesi. S. Bulut (der.). Ankara: Ütopya Yayınları, 149-185.
Yeşil, M. M. ( 2015). “Ekonomi- Politik Yaklaşımı Bağlamında Medyada Tekelleşme Sorunu: Gazetecıler Üzerındekı Yansımalar”. Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 144-157.
Yıldırım (2014). İnternet ve Sosyal Ağlar Dolayımlı Gündelik Yaşam Pratikleri: Üniversite Gençliği Üzerine Bir Alan Araştırması, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
Yörük, E. (2012). “Televizyonda Nitelik Sorunu Hakkında Bir Tartışma: Behzat Ç. Örneği”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi. 67 (3),219-63.
Yücedağ, İ. (2013). “Bir Sentez Girişimi Olarak Gerçekliğin Sosyal İnşâsı”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 17 (2): 15-26.
Wall, A. ve Thomson, C. (1993). “Cleaning up Bakhtin’s Carnival Act”. Diacritics.23 (2), 47-70.
Wallace, R.A. ve Wolf, A. (2004). Çağdaş Sosyoloji Kuramları. (Çev. L. Elburuz ve M.R. Ayas). İzmir: Punto, (Eser’in orjinali 1995’te yayımlandı).
Wasko, J. (2005). “Studying The Political Economy Of Media And İnformation”. Comunicação e Sociedade, 7, 25-48.
Wasco, J. Murdock, G. and Sousa, H. (2011). “İntroduction: The Political Econımy of Communications”. J. Wasco, G. Murdock and H. Sousa (Edt.). The Handbook of Political Economy of Communication. Blackwell Publishing, 1-11.
Wasco, J. (2014). “The Study Of The Political Economy Of The Media İn The Twenty-First Century”. International Journal of Media & Cultural Politics. 10(3), 259-271.
Williams, Raymond, 1974 (2004), Television Technology and Cultural Form. London and New York: Routledge.
Wimner, R. D. ve Dominick J. R. (2007). “İçerik Çözümlemesi”. (Çev. Ü. Atabek). G. Ş. Atabek ve Ü. Atabek (der.). Medya Metinlerini Çözümlemek. Ankara: Siyasal Kitabevi, 19-45.
Wolin, R. (1987).“Agnes Heller on Everyday Life”. Theory and Society. 16:295-304.
Wynne, E. (2010). “Storytelling To change our lives, we must change our stories”, (https://www.context.org/iclib/ic05/wynne/, Erişim Tarihi 07.01.2020).
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
