Türkiye’de Bürokrasi ve Memur Vatandaş Etkileşimi
Özet
"Türkiye’de Bürokrasi ve Memur Vatandaş Etkileşimi" başlıklı çalışma, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e ve günümüze uzanan süreçte Türk idari yapısının tarihsel gelişimini ve toplumsal dönüşümünü kapsamlı biçimde incelemektedir. Kitap; Tek Parti Dönemi, Demokrat Parti iktidarı, 1960 ve 1980 askeri darbeleri, Özal dönemi liberalleşme hamleleri, 28 Şubat süreci, Ak Parti hükümetleri ve Başkanlık sistemine geçiş gibi kritik dönüm noktalarını bürokrasi-siyaset ilişkisi ekseninde ele almaktadır. Osmanlı idari mirasından devralınan merkeziyetçi geleneğin, zamanla askerî ve sivil bürokratik vesayetten halka hizmet sunmayı hedefleyen "hizmetkâr bürokrasi" anlayışına ve Yeni Kamu Yönetimi yaklaşımına doğru evrilme çabası detaylandırılmaktadır. Ayrıca eser, e-devlet, BİMER ve CİMER gibi teknolojik uygulamaların kamu yönetimi ile vatandaş etkileşimine getirdiği şeffaflığı ve hızı irdelemektedir. Çalışmanın en özgün boyutunu oluşturan nitel saha araştırması bölümünde ise Maliye Bakanlığı bünyesinde üç farklı kuşaktan memur ve vatandaşlarla gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlar analiz edilmektedir. Bu veriler ışığında; liyakat, hiyerarşi, mevzuat, partizanlaşma, dijitalleşme ve mesleki itibar algısındaki kuşaklararası kırılmalar ile bürokrasinin gündelik hayattaki yansımaları bütüncül bir sosyolojik perspektifle sunulmaktadır.
The study titled "Bureaucracy and Civil Servant - Citizen Interaction in Turkey" comprehensively examines the historical development and social transformation of the Turkish administrative structure from the Ottoman Empire through the Republic to the present day. The book addresses critical turning points—such as the Single-Party Era, the Democrat Party rule, the 1960 and 1980 military coups, Özal-era liberalization moves, the February 28 process, AK Party governments, and the transition to the Presidential System—along the axis of the bureaucracy-politics relationship. It details the effort to evolve the centralized tradition inherited from the Ottoman administrative legacy away from military and civil bureaucratic tutelage toward a "servant bureaucracy" model aimed at serving the public and a New Public Management approach. Furthermore, the work examines the transparency and speed brought to interactions between public administration and citizens through technological applications such as e-government, BİMER, and CİMER. In the qualitative field research section, which constitutes the most unique dimension of the study, in-depth interviews conducted with civil servants and citizens across three different generations within the Ministry of Finance are analyzed. In light of these data, intergenerational shifts in perceptions of merit, hierarchy, legislation, partisanization, digitalization, and professional prestige, as well as the reflections of bureaucracy in daily life, are presented from a holistic sociological perspective.
Referanslar
ABADAN, Nermin. (1959). Bürokrasi, Ankara: A.Ü. S.B.F Yayınları.
ABRAMSON, Paul. R., & INGLEHART, Ronald. (1992). “Generational Replacement And Value Change İn Eight West European Societies”, British Journal Of Political Science, Volume 22, Isuue 2, 183-228.
ADA, Şükrü., Akan, Durdağı., Ayık, Ahmet., Yıldırım, İsa., & Yalçın, Sinan. (2013). Öğretmenlerin Motivasyon Etkenleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (3), 151-166.
ADIGÜZEL, Orhan. Batur, Zeynep. Ekşili, Nisa. (2014). “Kuşakların Değişen Yüzü Ve Y Kuşağı İle Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 165-182.
AFYONCU, Erhan (1999). “Tanzimat Öncesi Osmanlı İmparatorluğu'nda Bürokrasi”, Türkiye Günlüğü, 58, 182-190.
AHMAD, Feroz (1999). Modern Türkiye’nin Doğuşu (Çev. Yavuz Alogan), İstanbul: Analiz Basım.
AKAL, Cemal Bali. (1991). Yasa Ve Kılıç, İstanbul: Afa Yayınları.
AKAY, Hale (2011). "Türkiye’de Asker Sivil İlişkileri: 2000-2011 Dönemine İlişkin Bir Değerlendirme. [https://hyd.org.tr/tr/ ]
AKBAŞ, Kasım. (2015). Avukatlık Mesleğinin Ekonomi Politiği: Avukatların Sınıfsal Konumlarındaki Değişim, Ankara: Notabene Yayınları.
AKKAŞ, Elif. (2016). Türkiye’de Hekimlik Mesleğinin Kültürel Belirleyicileri Üzerine Nitel Bir Çalışma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
AKBULUT, Örsan Ö. (2005). Siyaset Ve Yönetim İlişkisi Kuramsal Ve Eleştirel Bir Yaklaşım, Ankara: Todaie Yayınları.
AKÇAKAYA, Murat. (2016). “Bürokrasi Kuramlari Ve Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik Sorunlar”, Gazi Universitesi Iktisadi Ve Idari Bilimler Fakultesi Dergisi, 18 (3), 669-694.
AKÇOMAK, Semih., Gürcihan, Burcu. (2013). “Türkiye İşgücü Piyasasında Mesleklerin Önemi: İşgücü Ve Ücret Kutuplaşması”, İktisat İşletme ve Finans, 28 (333), 09-42. Https://Doi.Org/10.3848/İif.2013.333.3800 (Erişim Tarihi: 04.07.2021)
AKDEMİR, Nevra., Odman, Aslı. (2008). “Tuzla Tersaneler Bölgesi’nde Örülen ve Üstü Örtülen Sınıfsallıklar”, Toplum ve Bilim, 113, 49-89.
AKDOĞAN, Abdurrahman. (2007). Kamu Maliyesi. Ankara: Gazi Kitabevi.
AKIN, Mahmut H. (2009). Siyasal Toplumsallaşma Sürecinde Gençlik-Teorik Ve Uygulamalı Bir Çalışma, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
AKIN, Mahmut H. (2012a). “İktidarda Muhalefetten İktidar Muhafazakârlığına: Türkiye'de Muhafazakârlık Üzerine Bir Değerlendirme”, (Ed. G. Işık) Toplumsal Hareketler, Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık, S:87-101.
AKIN, Mahmut H. (2012b). “Laiklik Sözleşmesi Temelinde Güdümlü Muhalefet: Serbest Cumhuriyet Fırkası”, Akademik İncelemeler Dergisi (Aıd), 7 (2), 49-62.
AKIN, Mahmut H. (2016). “Türkiye Siyası Kültüründe Laiklik Meselesi Ve 15 Temmuz Sonrası Laiklik Tartışmaları Ve FETÖ”, Muhafazakâr Düşünce Dergisi 3(49). Sayı: 15, S:37-56.
AKIN, Mahmut H. (2017a). “Türkiye Modernleşmesi Karşısında Dini Gruplar”, İnsan ve Toplum, 7(1), S:1-24.
AKIN, Mahmut H., Coşkun, Betül. (2017b). “Türkiye Siyasi Kültüründe Sağ-Sol Ayrımı ve Milli Görüş Hareketi”, Electronic Turkish Studies, 12 (8). S:1-10.
AKIN, Mahmut H. (2017c). “Türkiye’de Toplum Ve Siyaset” Başlıklı Konuşma. (24.05.2017). https://www.youtube.com/watch?v=Ijy38WHflqI. (Erişim Tarihi 04.12.2020)
AKIN, Mahmut H. (2018). “İki Modernleşme Arasında Türkiye’de Siyasal Kültür Değişmesi ve Medya”, Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, (30-Medya ve Demokrasi), (Özel Sayı) 154-164.
AKSAN, Sami (2014). Başbakanlık İletişim Merkezine (Bimer) Ve Milli Eğitim Bakanlığı İletişim Merkezine (Mebim) Yapılan Başvurulara İlişkin İl Eğitim Denetmenlerinin Görüşleri. Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
AKŞİN, Sina (1996). Ana Çizgileriyle Türkiye’nin Yakın Tarihi 1789-1980, Ankara: İmaj Yayıncılık.
AKTAN, Coşkun Can (1993). “Politikada Rant Kollama”, Amme İdaresi Dergisi, 26 (4), 119-136.
AKTAN, Coşkun. Can (1997). “Politikada Liyakat Ve Meritokrasi”, Yeni Türkiye Dergisi, 14, 1008-1011.
AKTAN, Coşkun Can (1999). 2000'li Yıllarda Yeni Yönetim Teknikleri (4): İnsan Mühendisliği, İstanbul: Tügiad Yayını.
AKTAN, Coşkun Can (2002). İyi Yönetişim Kavramı. Http://Www.Canaktan.Org/Politika/ Yonetisim (Erişim Tarihi: 26.07.2019).
AKYILDIZ, Ali. (1993). Tanzimat Dönemi Osmanlı Merkez Teşkilatında Reform (1836 - 1856), İstanbul: Eren Yayıncılık.
AKYILMAZ, Gül (2000). Osmanlı Diplomasi Tarihi Ve Teşkilatı, Konya: Tablet Basım Yayın.
ALAN, Swingewood. (1998). Sosyolojik Düşüncenin Kısa Tarihi, Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
ALBROW, Martin. (1970). Bureaucracy, Pall Mall Press: London.
ALDRICH, Howard., Martin, Ruef. (2006). Organizations Evolving, 2.Eds. London: Sage.
ALKAN, Ahmet Turan (1993). “Yönetilmiyorum O Halde Varım”, Türk Yurdu, Fert Devlet İlişkileri Bakımından Bürokrasi Özel Sayısı, Cilt 13, 70, (19-21)
ALKAN, Mustafa., Sağıroğlu, Şeref. (2005). Her Yönüyle Elektronik İmza (E-İmza). Ankara: Grafiker Yayınları.
ARAZA, Aylin. ve Aslan, Gonca. (2014). “Post-Modernizm ve Post-Bürokratik Örgüt Formları”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimleri Dergisi, 13, 37-62.
ARDANIÇ, Bülent., Ergun, Turgay. (1980). “Siyasal Nitelikli Yüksek Yönetici Atamaları”, Amme İdaresi Dergisi, 13(2), 3-18.
ARENDT, Hannah. (2009). Kötülüğün Sıradanlığı: Adolf Eichmann Kudüs’te, (Çev. Özge Çelik). İstanbul: Metis.
ARI, Musa (2019). İnformel Bir İktidar Tipolojisi: Türk Kamu Bürokrasisinde Üstatlık Yayınlanmış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
ARICAK, Osman. Tolga. (1999). Grupla Psikolojik Danıģma Yoluyla Benlik ve Mesleki Benlik Saygısının Geliģtirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
ARMSTRONG, Michael. (1984). “A Handbook Of Personnel Management Practice”, Second Edition, London.
ARSLAN, Ahmet (2004). “5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi Ve Kontrol Kanunu İle Kamu Harcama Sisteminde Yapılan Düzenlemeler”, Maliye Dergisi, 145(1) S: 1-44.
ARSLAN, Ali (2004). “Türkiye'de İktidarın Sosyolojik Anatomisi ve İktidar Seçkinleri”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 6, 1, S:1-25.
ASHKENAS, Ronald. (1995). The Boundaryless Organization: Breaking The Chains Of Organizational Structure, The Jossey-Bass Management Series. San Francisco: Jossey-Bass, Inc., Publishers.
ASLAN, Onur. Erden. (2006). “Cumhuriyet ve Kadın Memurlar”, Amme İdaresi Dergisi, 39 (4), 117-149.
ATALAN, Mustafa. (2019). Başkanlık Sistemi ve Türkiye, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Kırıkkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırklareli.
ATALAY, Murat. (2017). Hekimlik Mesleğindeki Değişimin Meslekler Sosyolojisi Açısından İncelenmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
ATAMAN, Göksel. (2001). İşletme Yönetimi, İstanbul: Türkmen Kitabevi.
ATATÜRK, Mustafa Kemal (1996). Nutuk, -Cilt I-II-, Milli Eğitim Bakanlığı Yay.: İstanbul
ATAY, Falih Rıfkı (1984). Çankaya, İstanbul: Bateş A.Ş.
ATEŞ, Hamza, Asım. Balcı, Ahmet. Nohutçu vd. (Ed.). (2013). Postbürokratik Kamu Yönetimi, Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
AULICH, Chris. (1999). “Markets, Bureaucracy And Public Management: Bureaucratic Limits To Markets: The Case Of Local Government İn Victoria, Australia”, Public Money And Management, 19(4), 37-43.
AVCI, Nazmi (2000). Türkiye’de Modernleşme Açısından Din Kültür Siyaset (1839–1960), İstanbul: Pınar Yayınları.
Avrupa Birliği Uyum Yasa Paketleri, (2007). Ankara: Başbakanlık Avrupa Birliği Genel Sekreterliği.
AYDEMİR, Ş.Süreyya (1968), İkinci Adam, İstanbul: Remzi Kitabevi.
AYDIN, Mustafa. (1993). Kurumlar Sosyolojisi, Ankara: Vadi Yayınları.
AYDIN, Mustafa (2006). Siyasetin Sosyolojisi, İstanbul: Açılım Kitap.
AYDIN, Yahya., Yeğen, İsa. (2019). “Sabahattin Ali’nin Hikâyelerinde Bürokrasi ve Memurlar”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 1243-1284.
AYHAN, Emrah., Önder Murat. (2017). “Yeni Kamu Hizmeti Yaklaşımı: Yönetişime Açılan Bir Kapı”, Gazi İktisat ve İşletme Dergisi (Gazi Journal Of Economics And Business), 3(2), 19-48.
AYHÜN, Sena. Erden. (2013). “Kuşaklar Arasındaki Farklılıklar ve Örgütsel Yansımaları”, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 93-112.
AYKAÇ, Burhan, (1997). Kamu Bürokrasisi ve Türk Kamu Personel Yönetiminde Bürokratik Eğilimler, Ankara: Yükseköğretim Kurulu Matbaası.
AYTAÇ, Ömer. (2002). “Boş Zaman Üzerine Kuramsal Yaklaşımlar”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 231-260.
AYTAÇ, Ömer. (2006). “Memurluk Zihniyeti Ve Memuriyen Toplum: Prens Sabahattin’in Görüşleri Işığında Bir Çözümleme”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8, Sayı L, S:1-28.
AYTAÇ, Ömer. (2015). “Sosyal Yapımız ve Memuriyen Temayüller”, Mukaddime, 5 (2), 71-94.
BABACAN, Muazzez., Eriş, Engin. Deniz. (2006). “Pazarlamada Vekalet Teorisi ve Kavramsal Bir Model Geliştirme 1”, H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 24, 1, 89-110.
BAUDRILLARD, Jean. (2014). Simülakrlar ve Simülasyon, Ankara: Doğu Batı Yayınları.
BAUDRILLARD, Jean. (2015). Sessiz Yığınların Gölgesinde, Ankara: Doğu Batı Yayınları.
BAUDRILLARD, Jean. (2016). Tüketim Toplumu, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
BAKKALBAŞI, İhsan. Oğuz. (2017). “Yönetim Biliminin Doğuşu Ve İlk Temsilcileri Hakkında Bir Tartışma” Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:39, 2, S:431-452.
BALCIOĞLU, Ercan. (2015). “Bekçileri Kim Bekleyecek? Kolluk Görevlilerinde Sapma Davranışı Ve Yolsuzluk Olgusunu Anlamak”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (2), 353-369.
BARANSEL, Atilla. (1979). Çağdaş Yönetim Düşüncesinin Evrimi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları.
BARDAKÇI, Mehmet (2013). “Coup Plots And The Transformation Of Civil–Military Relations İn Turkey Under Akp Rule”, Turkish Studies, 14 (3): 411–428.
BARLAS, Mehmet. (1994). Turgut Özal’ın Anıları, İstanbul: Sabah Kitapları.
BAŞARAN, İbrahim. Ethem. (1989). Yönetim. Ankara: Gül Yayınevi.
BATLEY, Richard ve George Larbi (2004). The Changing Role Of Government: The Reform Of Public Services İn Developing Countries, Palgrave Machmillan, New York, MA.
BAUMAN, Zygmunt (1997). Modernite ve Holocaust, (Çev. Suha Sertabiboğlu), İstanbul: Sarmal Yayınevi.
BAUMAN, Zygmunt (1998). Sosyolojik Düşünmek, (Çev. A.Yılmaz), İstnabul: Ayrıntı Yayınları.
BAYAR, Büşra. (2019). Y Kuşağı Ve Türkiye’de Y Kuşağı’na İlişkin Çalışmalar, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
BAYHAN, Vehbi. (2005). “Gençlik Ve Postmodern Çoğul Kimlik”, Uluslararası Sosyoloji Kolokyumu, Parçalanmalar Çağında Yeni Toplumsallıklar, 12-14 Mayıs 2005, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul.
BAYHAN, Vehbi. (2011). “Hedonist Ve Püritan Etik Sarmalında Postmodern Gençlik”, Uluslararası Asya Ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi Bildirileri-I. 195-205, Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
BECKER, Gary. S. (1991). A Treatise On The Family, Cambridge, Mass: Harvard University Press.
BELET, Muhammed Sami (2008). Türk Kamu Yönetiminde Siyaset Ve Bürokrasi İlişkisi: Üst Kurullar Bürokrasisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
BENER, Erhan (1998). Bürokrasi Masanın Öteki Yanında, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
BENER, Erhan (2002). Bürokratlar, İstanbul: Remzi Kitabevi.
BENT, Frederick. T. (1969). “The Turkish Bureaucracy As An Agent Of Change”, Journal Of Comparative Administration, 1(1), 47-64.
BERGER, Peter. L. (1973). The Social Reality Of Religion. New York: Penguin Books.
BERİŞ, H. Emrah (2008). “Türkiye’de 1980 Sonrası Devlet Sermaye İlişkileri ve Parçalı Burjuvazinin Oluşumu”, Ekonomik Yaklaşım Dergisi, Cilt: 19, 69, 33-45.
BERKAN, İsmet (2011). Asker Bize İktidarı Verir Mi?, İstanbul: Everest Yayınları.
BERKMAN, Ümit (1975). “Administrative Reform of Bureaucratic Reform: The Choice fort he Underdeveloped Countries”, ODTÜ Gelişme Dergisi, 9/1975, 15-23.
BİRAND, Mehmet Ali ve Yalçın, Soner. (2001). The Özal, Bir Davanın Öyküsü. İstanbul: Doğan Kitapçılık.
BİRAND. Mehmet Ali. (1991). 32. Gün Belgeselleri “Demirkırat Belgeseli” https://www.youtube.com/results?search_query=demirk%C4%B1rat+belgeseli, (Erişim Tarihi 02.05.2019).
BLAU, Peter. M. (1963). The Dynamics Of Bureaucracy: Study Of İnterpersonal Relations in Two Government Agencies, Rev. Chicago: University of Chicago Press
BLAU, Peter. M. (1987). Bureaucracy in Modern Society. New York: Random House.
BOSTANCI, M. Naci (1993). “Türk Yurdu, Fert Devlet İlişkileri Bakımından Bürokrasi”, Haziran, Cilt 13, 70, 35-39.
BOURDIEU, Pierre (1991). Language And Symbolic Power, Cambridge: Harvard University Press.
BOURDIEU, Pierre (1995). Pratik Nedenler, (Çev.: Hülya Tufan), İstanbul: Kesit Yayınları.
BOURDIEU Pierre ve Wacquant Loic. J. D. (2003). Düşünümsel Bir Antrolopoloji İçin Cevaplar, (Çev.: Nazlı Ökten), İstanbul: İletişim Yayınları.
BOURDIEU, Pierre (2015). Eril Tahakküm, (Çev.: Bediz Yılmaz), Ankara: Bağlam Yayıncılık.
BOZKURT, Güvenç. (1972). İnsan ve Kültür: Antropolojiye Giriş, Ankara: Sosyal Bilimler Derneği Yayınları.
BOZKURT, Veysel. (2000). Püritanizmden Hedonizme Yeni Çalışma Etiği, Bursa: Alesta Yayınları.
BUĞRA, Ayşe. (2002). “Bilgi Toplumuna Geçerken Farklılaşan Bilgiye İlişkin Kavram Alanı Üzerinde Bazı Saptamalar”, Bilgi Toplumuna Geçiş, (Der.: İlhan Tekeli, Süleyman Çetin Özoğlu, Bahattin Akşit, Gürol Irzık, Ahmet İnam), Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları, Ankara,.85-98.
BUĞRA, Ayşe. (2016). Devlet ve İşadamları, (Çev.: Fikret Adaman) İstanbul: İletişim Yayınları.
BULUT, Yücel. (2011). “İdeolojinin Tarihçesi”, Sosyoloji Dergisi, 3(23), 183-206.
BURNHAM, James. (1942). The Managerial Revolution, Or, What is Happening in The World Now, London: Putnam.
BÜLBÜL, Kudret. (2018). Bürokrasiname, Ankara: Liberte Yayınları.
CANDAN, Hakan (2012). İş Dünyası ve Bürokrasi İlişkileri Bağlamında Girişimcilerin Türk Kamu Bürokrasisi Algısına Yönelik Bir Araştırma, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karaman.
CANMAN, Doğan. (1993). Personelin Değerlendirilmesinde Çağdaş Yaklaşımlar ve Türkiye'de Kamu Personelinin Değerlendirilmesi, Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yay.
CANSEVER, Niran. (2013). Türkiye'de 2000 Sonrası Ordunun Siyaset Üzerindeki Etkisi ve Bunu Belirleyen Dinamikler, Yayınlanmamış Yüksek Linsans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
CARLYLE, Thomas. (1976). Kahramanlar, (Çev.: Behzat Tanç). İstanbul: Kutluğ Yayınları.
CASEY, Catherine. (2004). “Bureaucracy Re-Enchanted? Spirit, Experts And Authority in Organizations”, Organization, 11(1), 59-79.
CEM, İsmail. (1971). Türkiyeʼde Geri Kalmışlığın Tarihi. İstanbul: Cem Yayınevi.
CENGİZ, Mahmut. (2009). Kamu Bürokrasisinde Yolsuzluğun Yapılaşması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
CEYLAN, Fatma. Gül. (1994). Üniversite Öğrencilerinin Eş Seçimindeki Tercih Ve Beklentileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
CIPRIANI, Roberto. (1987). “The Sociology Of Legitimation: An İntroduction. Current Sociology”, 35(2), 1-20.
CİRHİNLİOĞLU, Zafer. (1996). Meslekler ve Sosyoloji. İstanbul: Gündoğan Yayınları.
CİZRE, Ümit (2002). AP-Ordu İlişkileri: Bir İkilemin Anatomisi. İstanbul: İletişim Yayınları.
CİZRE, Ümit., Çınar, Menderes, (2003). “Turkey 2002: Kemalism, Islamism, And Politics İn The Light Of The February 28 Process”, The South Atlantic Quarterly, Cilt: 102, 2/3, S: 309-332
COHEN, Ronald., TOLAND, Judıth. D. (Eds.). (1988). State Formation And Political Legitimacy (Vol. 6). New Jersey: Transaction Publishers.
COLLINS, Randall. (1984). Three Sociological Traditions. USA: Oxford University Press.
CORDELIA, Antonio. (2007). “E-Government: Towards The E-Bureaucratic Form?”, Journal Of İnformation Technology, 22 (3), 265-274.
COSER, Lewis (2012). Sosyolojik Düşüncenin Ustaları “Tarihsel Ve Toplumsal Bağlamlarında Fikirler, (Çev: H. Hülür – S. Toker – İ. Mazman), Ankara: De Ki Basım Yayım.
COUNTS, George. S. (1925). “The Social Status Of Occupations: A Problem İn Vocational Guidance”, The School Review, 33 (1), 16-27.
CRAMM, Susan. (2009). “How To Cut Through IT Bureaucracy”, Harvard Business Review Http://Blogs. Hbr. Org/2009/03/How-To-Cutthrough-İt-Bureaucr (Erişim Tarihi: 23.09.2020).
CRESWELL, John. W. (2013), Nitel Araştırma Yöntemleri Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma Ve Araştırma Deseni, Ankara: Siyasal Kitabevi.
CULPAN, Oya., Marzotto, Toni. (1982). “Changing Attitudes Toward Work And Marriage: Turkey İn Transition. Signs”, Journal Of Women in Culture And Society, 8(2), 337-351.
ÇAKIR, Ruşen. (2016). Gülen Cemaati: Nereden Nereye, Http://Www.Aljazeera.Com.Tr/Gorus/Gulen-Cemaati-Nereden-Nereye (Erişim Tarihi: 17.04.2020).
ÇALIŞLAR, Aziz. (1993). 20. Yüzyılda Tiyatro, İstanbul: Mitosboyut Yayınları.
ÇANAKLI, Levent Ali (2011). Türk Romanında Bürokrasi ve Memurlar 1872-1950, Ankara: Özgür Yayınları.
ÇEHOV, Antov (2013). Seçme Hikayeler, (Çev.: Hanife Bıçaklı), İstanbul: Şule Yayınları.
ÇELİK, Adnan., GÖKTÜRK, İsmail., KÖK, Dündar., YILMAZ, Mehmet. (1998). Bürokrasi ve Etik: Kahramanmaraş Kamu ve Kurumları ve Özel İşletmelerinde Karşılaştırmalı Bir Uygulama, Siyasette ve Yönetimde Etik Sempozyumu, Derleyen: Sakarya Üniversitesi İ.İ.B.F. ve Adapazarı Ticaret Odası. 24-26 Aralık 1997 S: 23-42
ÇETİN, Halis. (2003). “Demokratik Meşruiyet Versus Karizmatik Meşruiyet”, CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 91-108.
ÇETİN, Yemliha (2020). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin Kamu Personeli Rejimine Yansımaları, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
ÇEVİK, Fahrettin Kerem (2010). Türkiye’de 1980’den Günümüze Siyasal İktidar-Bürokrasi İlişkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
ÇİÇEKLİ, Atif (2016). Bimer Uygulamasının Hesap Verebilir Yönetime Etkisi: Van Sağlık Hizmetleri Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
ÇINGI, Hülya., Kasnakoğlu, Zehra. (1980). “Öznel Meslek Saygınlığı Üzerine Bulgular: Ankara, 1977”, ODTÜ Gelişme Dergisi, 7(3-4), 317-360.
ÇİNER, Umut. Can. (2009). “Fransız Yönetim Düşüncesinin Gelişimi: Polis Biliminden Örgüt Bilimine”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 42, 1, 1-22.
ÇUBUKCU, Ahmet., Bayzan, Şahin. (2013). “Türkiye’de Dijital Vatandaşlık Algısı Ve Bu Algıyı İnternetin Bilinçli, Güvenli ve Etkin Kullanımı İle Artırma Yöntemleri”, Middle Eastern & African Journal Of Educational Research, 5, 148-174.
ÇUKURÇAYIR, Mehmet. Ali., SİPAHİ Esra. Banu., (2003). “Yönetişim Yaklaşımı ve Kamu Yönetiminde Kalite”, Sayıştay Dergisi 12/50-51, 35-66.
DAHRENDORF, Ralf. (1959). “Class And Class Conflict İn İndustrial Society” (Vol. 15). Stanford, CA: Stanford University Press.
DELİOĞLAN, Selim. (2010). Yerel Yönetimlerin Güçlendirilmesinde Sivil Toplum Kuruluşlarının Rolü-Erzurum Kalkınma Vakfı (Er-Vak) Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
DELLALOĞLU, Besim. (2016). Bir Tanpınar Fetişizmi, Ankara: Kadim Yayınları.
DEMİRCİ, Kenan. (2015). “Türkiye'de Yurttaş-Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları: BİMER Örnek Olayı”, Akdeniz İletişim Dergisi, 23 S:96-113.
DENEÇLİ, Ceyda., Deneçli, Sevda. (2012). “Nabza Göre Şerbet, Kuşağa Göre Etkinlik: Eğlencenin Pazarlanması ve Kuşaklar”, Pazarlama ve İletişim Kültürü Dergisi (Pi), 2012/2, 29-33.
DENHARDT, Janet V., Denhardt, Robert B. (2007). “The New Public Service: Serving, Not Steering”, Expanded Edition. New York: M.E. Sharpe.
DENİZ, Şerife (2020). Efendi Köle Diyalektiği Bağlamında Kişilerarası İletişim, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
DERELİ, Toker. (2008). “Robert Michels, Demokrasi Ve Oligarşinin Tunç Kanunu”, Çalışma ve Toplum Dergisi, 4, 11-38.
DEZWART, Frank. (2002). “Administrative Practice And Rational Inquiry İn Postmodern Public Administration Theory” Administration & Society, Vol.34, No.5, 482- 498.
DİKMEN, Melahat. (2013). A Bourdieusian Lens On To Professions: A Case Study Of Architecture, Yayınlanmamıģ Doktora Tezi, York Üniversitesi Sosyoloji Bölümü, NewYork.
DOWLING, Robyn. (2005). “Power, Subjectivity And Ethics in Qualitative Research”, In Qualitative Research Methods In Human Geography (Oxford University Press.), 19-29.
DÖNMEZER, Sulhi. (2011). “Trafikte Polis-Halk İlişkileri”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 45(1-4), 571-583.
DÖNMEZER, Sulhi (1984). Sosyoloji, Ankara: Savaş Yayınları.
DRAFKE, Michael., KOSSEN, Stan. (1997). The Human Side Of Organizations”, New York: Prentice Hall PTR.
DREYFUS, Françoise (2014). Bürokrasinin İcadı (Çev.: Işık Ergüden) İstanbul: İletişim Yayıncılık.
DRUCKER, Peter F. (1994). Kapitalist Ötesi Toplum, (Çev. Belkıs Çorakçı), İstanbul: İnkılap Kitabevi.
DU GAY, Paul (2002). Bürokrasiye Övgü, (Çev.: Engin Yıldırım, İrfan Haşlak, Serkan Bayraktar, Şuayip Çalış), İstanbul: Değişim Yayınları.
DUNSIRE, Andrew. (1995). “Administrative Theory İn The 1980’s”, A Viewpoint, Public Administration, 73:25-35.
DURMAZ, Orkun Saip. (2014). Emek Süreci ve Yeniden Proleterleşme: Türkiye’de Öğretmen Örneği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
DURSUN, Davut (1992a). “Bürokrasi Teorisi ve Yönetim”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 37, 133-149.
DURSUN, Davut (1992b). Din Bürokrasisi. İstanbul: İşaret Yayınları.
DURSUN, Davut., Al, Hamza. (1998). Türkiye’de Yönetim Geleneği, İstanbul: İlke Yayıncılık.
DURSUN, Davut. (1999). Siyasete Gerek Yok Yaşasın Bürokrasi Https://Www.Yenisafak.Com/Yazarlar/Davutdursun/Siyasete-Gerek-Yok-Yaşasın-Burokrasi-40984 (Erişim Tarihi 18.05.2019).
EAGLETON, Terry. (1994). “Ideology And Its Vicissitudes İn Western Marxism”, (Ed.:S. Zizek), Mapping Ideology, London: Verso.
EKŞİ, Hülya. (2010). “Bugünü Anlamak İçin Max Weber’i Yeniden Okumak”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:6, 11, 187–198.
ERCAN, Hakan. (2011). “Türkiye’de Mesleki Görünüm”, Ankara: ILO Türkiye Ofisi
ERDOĞAN, Mustafa (2016). Türkiye'de Anayasalar ve Siyaset, Ankara:Hukuk Yayınları.
ERGUN, Turgay., POLATOĞLU, Aykut (1984). Kamu Yönetimine Giriş. Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayını.
ERGUN, Turgay. (1997). “Kamu Yönetiminde Yolsuzluklar ve Bürokrasinin Sorumluluğu”, Yeni Türkiye, Yıl:3, (13) S:388-393.
ERGUN, Turgay. (2004). Kamu Yönetimi Kuram Siyasa Uygulama, Ankara: TODAİE Yayınları.
ERGÜL, Gizem. (2018), Toplumsal Kültürel Yapının Kadın Liderlik Olgusu ve Algısı Üzerine Etkileri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
ERGÜN, Elif. (2017). “Améry Düşüncesinde Hınç, İdil Sanat ve Dil Dergisi, 6 (34), 1735-1746.
ERKAN, Hüsnü. (1994). Bilgi Toplumu ve Ekonomik Gelişme, İzmir: Doğuş Matbaacılık.
ERKAN, Kumcu. (2002). Özerk Kurumlarımız 31 Ocak 2002 Https://Www.Hurriyet.Com.Tr/Ozerk-Kurumlarimiz-51654 (Erişim Tarihi: 22.02.2020)
ERKUL, Aysu. Kes., Erkul, Erdem. (2009). “James Burnham’ın Yönetsel Devrim Kuramının Günümüzdeki Yansımaları”, Hacettepe Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27 (2), 193-215.
ERSOY, Osman. (1994). “Hem Memur Hem Kütüphaneci”, Türk Kütüphaneciliği, 8 (3), 177-179.
ERTEM, Ece. Cihan. (2018). Conceptual Change Of An Occupation: Transformation Of Teaching İn Turkey İn Neoliberal Times (1980-2013), Yayımlanmamış Doktora Tezi, Boğaziçi Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul.
ERYILDIRIM Aynur. (2018). İşletmelerde Karşılaşılan Mobbingin Yaşam Kalitesi Üzerine Etkisi: Bankacılık Sektöründen Örnekler. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halis Demir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
ERYILMAZ, Bilal. (1992). Tanzimat ve Yönetimde Modernleşme, İstanbul: İşaret Yayınları.
ERYILMAZ, Bilal. (1993). Bürokrasi, İzmir: Anadolu Matbaacılık.
ERYILMAZ, Bilal. (1997). “Bürokrasi ve İktidar”, Yeni Türkiye Dergisi, (13), 1356-1365.
ERYILMAZ, Bilal. (2000). Kamu Yönetimi, İstanbul: Der Yayınları
ERYILMAZ, Bilal. (2002). Bürokrasi ve Siyaset. İstanbul: Alfa Yayınları.
ERYILMAZ, Bilal. (2007). “Değişen Kamu Yönetimi Anlayışı ve Bürokrasi”, (Ed.: Davut Dursun, Burhanettin Duran ve Hamza Al). Dönüşüm Sürecindeki Türkiye: Aktörler, Alanlar, Sorunlar, İstanbul: Alfa Basımı Yayım Dağıtım 526-544.
ERYILMAZ, Bilal. (2012). Kamu Yönetimi Düşünceler Yapılar Fonksiyonlar Politikalar, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
ETZIONI, Halevy, Eva (1985). Bureaucracy And Democracy: A Political Dilemma, London: Routledge Press.
EYUBOĞLU, Fatma., Aycan., Yılmaz, Fatma., Gizem. Karaoğlan. (2018). “Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme Tutumları, Dijital Yerli Olma Durumları ve Teknoloji Kabulü Arasındaki İlişkinin Birbirleri İle Ve Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi” Uluslararası Eğitim Bilim Ve Teknoloji Dergisi, 4 (1), 1-17.
EVETTS, Julıa. (2009). “The Management Of Professionalism” In S. Gewirtz, P. Mohoney, I. Hextall, & A. Cribb (Ed.), Changing teacher professionalism: International trends, challenges and ways forward, (pp. 19-30). London: Routledge.
FERRAROTTI, Franco. (1987). “Legitimation, Representation And Power” Current Sociology, 35 (2) S: 21-27.
FİDAN, Serdal., Şahin, Kamil. vd.. (2011). “Osmanlı Modernleşmesinin Temel Olgularından Biri: Bürokrasi Osmanlı Modernleşmesinde Bürokrasinin Etkinliği ve Önemi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23, S:113-128.
FINDIKÇI, İlhami. (1996). Bilgi Toplumunda Yöneticilerde Kendini Geliştirme, İstanbul: Kültür Koleji Eğitim Vakfı Yayınları.
FINDIKOĞLU, Ziyaeddin Fahri. (1999). Tanzimatta İçtimai Hayat, İstanbul: MEB Yayınları.
FINDLEY, Carter V. (1985). “19. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nda Bürokratik Gelişme”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi, 1. Cilt, İletişim Yayınları, İstanbul, 259 – 262.
FINDLEY, Carter V. (1996). Kalemiyeden Mülkiyeye. (Çev.: Gül Çağalı Güven). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
FINDLEY, Carter. V. (2019). Osmanlı İmparatorluğu’nda Bürokratik Reform, Bâbıâli, 1789-1922, (Çev. Ercan Ertürk), İstanbul: Alfa Tarih Yayınlar.
FİLDİŞ, Berna. (2013). Türk Modernleşmesi Bağlamında Askeri Bürokrasinin Bürokrasideki Yeri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
FİŞEK, Kurthan. (2015). Yönetim, Ankara: Kıta Yayınları.
FORRER, John., KEE, James. Edwin. vd. (2007). “Not Your Father’s Public Administration” Journal Of Public Affairs Education. 13(2), 265- 280.
FORTUNATI, Leopoldina. (2007). “Immaterial Labor And Its Machinization”, Ephemera: Theory, Politics İn Organization, 7(1), 139–157.
FOUCAULT, Michel. (2000). Büyük Kapatılma, (Çev. Işık Ergüden ve Ferda Keskin) İstanbul:Ayrıntı Yayınları.
FOUCAULT, Michel. (2005). Özne ve İktidar, (Çev.: Işık Ergüden ve Osman Akınbay) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
FREDERICKSON, H. George., SMİTH, Kevin B. (2003). The Public Administration Theory Primer. USA: Westview Press.
FREIDSON, E. (1984). “The Changing Nature Of Professional Control”, Annual Review Of Sociology, 10 (1): 1-20.
FREIDSON, Eliot. (1994). Professionalism Reborn: Theory, Prophecy And Policy, Polity Press, Cambridge.
FREIDSON, Eliot. (2001). Professionalism: The Third Logic, University Of Chicago Press, Chicago.
FREUND, Julien. (1968). The Sociology Of Max Weber, Panthcon Books. New York.
FREY, Frederick Ward. (1965). The Turkish Political Elite. Cambridge Mass: Mit Press.
FREYER, Hans. (1963). Sosyolojiye Giriş, (Çev.: Nermin Abadan), Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
FROMM, Erıch. (1987). İtaatsizlik Üzerine Denemeler, (Çev.: A. Sayın), İstanbul: Yaprak Yayınları.
FROMM, Erıch. (2006). Sağlıklı Toplum. (Çev.: Y. Salman ve Z. Tanrısever). İstanbul: Payel Yayınları.
GABRIEL, Yiannis. (2005). Beyond Happy Families, A Critical Re-Evaluation Of The Control-Resistance-Identity Triangle, Organization And Identity, (Ed.:: Alison Pullen ve Stephen Linstead). London And Newyork: Routhledge Taylor & Francis Group
GALBRAITH, John. Kenneth. (2004). İktidarın Anatomisi, (Çev. R. Dikmen). Ankara: Hece Yayınları.
GEMMILL, Garry., Oakley, Judith. (1992), “Leadership: An Alienating Social Myth?” Human Relations, 45 (2) S: 113-129
GENCAY, Şaylan. (2003). Değişim Küreselleşme ve Devletin Yeni İşlevi, Ankara: İmge Kitapevi.
GENCER, Ali. İhsan. (1990). “Osmanlı Devletinde Yapılan Tanzimat Reformlarının Eğitim Sistemine Etkileri Uygulamaları ve Sonuçları (1839-1876)”, Tanzimat Fermanı’nın İlanı ve Tatbiki Meseleleri, 150. Yılında Tanzimat, Aydınlar Ocağı Yayını, İstanbul, 150, 7-20.
GENÇ, Nurullah. (2005). Yönetim Ve Organizasyon, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
GIDDENS, Anthony. (2000). Sosyoloji, Ankara: Ayraç Yayınları.
GIDDENS, Anthony. (2014). Sosyolojide Temel Kavramlar, (Çev.: Ali Esgin) Ankara: Phoenix Yayınları.
GLADDEN, Edgar. (1966). The Essentials Of Public Administration (1953), London: Staples Press.
GOFFMAN, Erving (2009). Günlük Yaşamda Benliğin Sunumu, İstanbul: Metis Yayınları.
GOFFMAN, Erving. (2015). Tımarhaneler (Çev.: E. Arıcan), Ankara: Heretik Yayınları.
GOULDNER, Alwin. Ward. (1954). Patterns of Industrial Bureaucracy, Free Press.
GÖÇEK, Fatma M. (1999). Burjuvazinin Yükselişi İmparatorluğun Çöküşü, (Çev.: İbrahim Yıldız), Ankara: Ayraç Yayınevi
GÖKÇE, Gülise., Şahin, Ali. vd. (2002). “Türkiye’de Siyasetin Bürokrasi Üzerindeki Etkisi: Siyasallaşma”, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2(4), 45-58.
GÖKÇE, Orhan, Göküş Mehmet vd. (2002). Kamu Yönetimi Ders Notu, Konya: Dizgi Ofset.
GÖKÇE, Orhan., Şahin, Ali (2002). “21. Yüzyılda Bürokrasinin Sorunları Ve Çözüm Önerileri”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Yıl:2, Sayı:3, S:1-27.
GÖKDEMİR, Fatma Kübra. (2009). Criticism of Teknology İn Terms of Social Determinism: Perspectives of Scientists from Turkey. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, ODTÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
GÖKTÜRK, İsmail. (1999). Bürokrasi ve Kişilik: Kahramanmaraş Kamu ve Özel İşletme Yapılarında Karşılaştırmalı Bir Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
GÖKÜŞ, Mehmet. (1999). Demokrat Parti Dönemi'nde Bürokrasi-Siyasi İktidar İlişkileri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, DEÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
GÖKÜŞ, Mehmet. (2003). “Demokrat Parti Döneminde Türk Kamu Bürokrasinin Genel Görünümü”, Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 3(5), 40-62.
GÖKÜŞ, Mehmet. (2011). Kamu Hizmeti: Kuram, Politika, Uygulama, Konya: Çizgi Kitabevi.
GÖKÜŞ, Mehmet. (2012). “1960-1980 Döneminde Türk Kamu Bürokrasisinin Hukuki, Ekonomik Ve Toplumsal Değişimi”, Uluslararası Yönetim İktisat Ve İşletme Dergisi, 6 (12), 203-223.
GÖLE, Nilüfer. (1986). Mühendisler Ve İdeoloji: Öncü Devrimcilerden Yenilikçi Seçkinlere, İstanbul: Metis Yayınları.
GÖZLER, Kemal. (2000). Türk Anayasa Hukuku Dersleri, İstanbul: Ekin Kitabevi.
GRAY, Marion. (1986). “Prussia İn Transition: Society And Politics Under The Stein Reform Ministry Of 1808”, Philadelphia: The American Philosophical Society Press.
GROSS, Bertram. Myron. (1968). Organizations And Their Managing, New York: Macmillan Publishing Company.
GÜLALP, Haldun P. (1999). Political Islam İn Turkey: The Rise And Fall Of The Refah Party, The Muslim World, Cilt: 89, 1, 40.
GÜLER, Birgül Ayman. (2006). Https://Docplayer.Biz.Tr/16433762-Giris-Yonetim-Dusunu-Nedir-2-Birinci-Boyut-Yonetim-Dusuncesi-Mitoloji-Felsefe-Dusunurler-Fatihler-Uygulamalar-4.Html (Erişim Tarihi;02.08.2019)
GÜLER, Birgül Ayman. (2013). Kamu Personeli: Sistem Ve Yönetim, Ankara: İmge Kitabevi.
GÜLTEPE, Necati. (1999). “Osmanlılarda Bürokrasi: Merkezin Yöntemi” Osmanlı–Teşkilat, 6, 241-255.
GÜNAY, Ünver. (2000) Din Sosyolojisi, İstanbul: İnsan Yayınları.
GÜNDÜZ, Şafak. (2017). “Kariyer Basamaklarında Kadının Düşmanı Olarak Kendisi: Süper Anne Sendromu, Görünmez Kadın Sendromu ve Külkedisi Sendromu”, Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, (35), 84-94.
GÜZEL, Ebru. (2014). “Toplumsal Cinsiyete Dayalı Ayrımcılık ve Medyanın Rolü”, Global Media Journal: Turkish Edition, C.4, 8, 185-199.
GÜZEL, Mehmet. (2015). “Gerçeklik İlkesinin Yitimi: Baudrillard'ın Simülasyon Teorisinin Temel Kavramları”, Felsefe Ve Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 65-84.
HABERMAS, Jürgen. (2001). İletişimsel Eylem Kuramı, (Çev. Mustafa Tüzel), İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
HABERMAS, Jürgen. (2012). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü, İstanbuul: İletişim Yayınları.
HALE, William. (1996). Türkiye’de Ordu Siyaset, (Çev.: Fethi, A.), İstanbul: Hill Yayınları.
HALE, William., Özbudun, Ergun (2010). Türkiye’de İslamcılık, Demokrasi ve Liberalizm, Akp Olayı, İstanbul: Doğan Kitap Yayıncılık.
HALL, Richard. (1972). Organizations: Structure And Process, Prentice Hall, Inc.
HANİOĞLU, M Şükrü. (2006). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Zihniyet, Siyaset ve Tarih, İstanbul: Bağlam Yayınları.
HANİOĞLU, M. Şükrü (2013). Kemalizm‟ İn Tarihi Kökenleri, (Der.:Ahmet T. Kuru ve Alfred Stepan, (Çev.:Hande Tatoğlu), İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
HARDT, Michael., Negri, Antonio (2003). İmparatorluk (Çev.: Abdullah Yılmaz), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
HARGREAVES, Linda. (2009). “The Status And Prestige Of Teachers And Teaching”. L. J. Saha A. G. Dworkin (Ed.). International Handbook Of Research On Teachers And Teaching. Springer, New York, 217-229.
HASSARD, John. (1999). Postmodernism, Philosophy And Management: Concepts And Controversies. IJMR, Vol.1, No.2, June, 171-195.
HATİBOĞLU, Zeyyat. (1976). Organizasyon: Personel Davranışı ve Yönetimi, İstanbul:Metler Matbaası.
HEADY, Ferrel. (2001). Public Administration, A Comparative Perspective. Crc Press.
HEGEL, Georg. Wilhelm. Friedrich. (1991). Tarihte Akıl, (Çev: Önay Sözer), İstanbul:Ara Yayınları.
HEPER, Metin. (1973a). Modernleşme Ve Bürokrasi Karşılaştırmalı Kamu Yönetimine Giriş, Ankara: Türk Sosyal Bilimler Derneği Yayınları.
HEPER, Metin. (1973b). “Osmanlı-Türk Devletinde Bürokrasinin Siyasal Rolü: Kamu Yönetimi Açısından Bazı Gözlemler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt, 6, (2), S:29-40
HEPER, Metin. (1974). Bürokratik Yönetim Geleneği: Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye Cumhuriyetinde Gelişmesi ve Niteliği, Ankara: Ongun Kardeşler Matbası.
HEPER, Metin. (1985). “19. Yüzyılda Osmanlı Bürokrasisi”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi, 1. Cilt, İletişim Yayınları, 245 - 258.
HEPER, Metin. (1986). “Bürokrasi”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi. C.2, İstanbul: İletişim Yayınları. S:290-297
HEPER, Metin. (1989). “Motherland Party Governments And Bureaucracy İn Turkey, 1983–1988. Governance” An International Journal Of Policy And Administration, 2 (4), 460-471.
HEPER, Metin. (1990). “The State And Debureaucratızatıon-The Case Of Turkey”, International Social Science Journal, 42 (4), 605-615.
HEPER, Metin. (2006), Türkiye’de Devlet Geleneği, Ankara: Doğu Batı Yayınları.
HEPER, Metin., Göksel, K. (2011). Türkiye'nin Siyasal Hayatı: Tarihsel, Kuramsal Ve Karşılaştırmalı Açıdan, İstanbul: Doğan Kitap.
HEPER, Metin. (2012) “Osmanlı Türk Devletinde Bürokrasinin Siyasal Rolü: Kamu Yönetimi Kuramı Açısından Bazı Gözlemler”, Türkiye’de Kamu Yönetimi, (Editörler: Burhan Aykaç, Şenol Durgun, Hüseyin Yayman) Ankara: Nobel Yayınları.
HILTON, Matthew. (2009). Prosperity For All: Consumer Activism İn An Era Of Globalization, Cornell University Press, New York.
HOBBES, Thomas. (2007:) Leviathan, (Çev.: Semih Lim), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
HOCAOĞLU, Durmuş. (1997). “Bir Entelektüel Despotizmi: Kameralizm”, Yeni Türkiye Dergisi, 18, 375-381.
HOOD, Christopher. (1991). A Public Management For All Seasons?. Public Administration, 69 (1), 3-19.
HUGHES, Owen. (1998), Public Management& Administration, Usa: St. Martin’s Press.
IŞIK, Muhittin. (2018). 28 Şubat Postmodern Darbe Sürecinde Rol Oynayan Aktörler Hakkında Bir Değerlendirme, Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
İNALCIK, Halil. (1990). “Osmanlı Toplum Yapısının Evrimi”, (Çev: Fahri Unan-Mehmet Özden). Türkiye Günlüğü Dergisi, 11, 31-41.
İNALCIK, Halil. (1996). “Sened-İ İttifak Ve Gülhane Hatt-I Hümayunu”, Osmanlı İmparatorluğu- Toplum Ve Ekonomi, İstanbul: Eren Yayınları, 343 - 359.
İNALCIK, Halil (1999). “Osmanlı Fetih Yöntemleri”, Cogito, Osmanlı Özel Sayısı (Üç Aylık Düşünce Dergisi), 19. 443-472
İNALCIK, Halil. (2003), “Atatürk Ve Türkiye’nin Modernleşmesi”, Belleten, C.Xxvıı, S. 108, Ekim 1963, Ankara: Türk Tarih Kurumu.
İNALCIK, Halil. (2015). Devlet-İ Aliyye Osmanlı İmparatorluğu Üzerine Araştırmalar IV Ayanlar Tanzimat Meşruiyet, İstanbul: İşbankası Yayınları.
İNEL, Hakan. (2013). Başbakanların Liderlik Vasıflarının Bürokrasinin Duruşu Üzerindeki Etkileri: Turgut Özal Ve Süleyman Demirel Örnekleri, Ankara :Turgut Özal Üniversitesi Yayınları.
İNSEL, Ahmet. (1990). Türkiye Toplumun Bunalımı, İstanbul: Birikim Yayınları.
İPŞİRLİ, Mehmet .(1993). İslam Ansiklopedisi, 8. Cilt. Ankara: Türkiye Diyanet Yayınları.
JACKSON, Michael. (2005). “The Eighteenth Century Antecedents Of Bureaucracy”, The Cameralists. Management Decision, Vol:43 Issue:10, pp.:1293-1303.
JENKINS, Gareth. (2001). The Turkish Military’s İmpact On Policy, The Adelphi Papers, 42(337): 57-82.
JOHANNESSEN, Marius Rohde. (2013). Social Media As Public Sphere: An Exploratory Study Of Online Political Communication in Norway, Doctoral Dissertation University Of Agder Faculty Of Economics And Social Sciences 2013. Https://Brage.Bibsys.No/Xmlui/Bitstream/Handle/11250/136211/Johannessen_2013. Pdf?Sequence=1
JOHNSON, Hubert. C. (1964). “The Concept Of Bureaucracy in Cameralism”, Political Science Quarterly. Vol: 79, 3, 378-402.
KABAKLI, Ahmet. (2017). “Millete Vurulan Canlı Pranga”, İstanbul:Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları.
KADIOĞLU, Ayşe. (1999). Cumhuriyet İradesi, Demokrasi Muhakemesi: Türkiye'de Demokratik Açılım Arayışları, İstanbul: Metis Yayınları.
KADIOĞLU, Ayşe. (2012). “Vatandaşlık: Kavramın Farklı Anlamları”, (Haz.: Ayşe Kadıoğlu) (Çev.: Can Cemgil). Vatandaşlığın Dönüşümü: Üyelikten Haklara İçinde. İstanbul: Metis Yayınları, 21-30.
KAHRAMAN, Hasan B. (2008). Türk Siyasetinin Yapısal Analizi (Kavramlar, Kuramlar, Kurumlar-V. 1) (Vol. 1). İstanbul: Agora Kitaplığı.
KALAĞAN, Gökhan. (2009). Türkiye’de 1980 Sonrası Bürokratik Dönüşüm: Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü (SYDGM) Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
KALAYCIOĞLU, Ersin. (1988). “Political Culture And Regime Stability: The Case Of Turkey”, Boğaziçi University, Journal Of Economic And Administrative Studies, 2(2) 79-149
KALAYCIOĞLU, Ersin., Ali Yaşar Sarıbay. (2000). Tanzimat: Modernleşme Arayışı Politik Değişme, Türkiye Politik Değişim Ve Modernleşme, İstanbul: Alfa Yayınevi.
KALAYCIOĞLU, Ersin. (2009). “1960 Sonrası Türk Politik Hayatına Bir Bakış: Demokrasi, Neo-Patrimonyalizm ve İstikrar”, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme İçinde, Bursa: Dora Yayınları, 557- 592.
KAMP, Annette. (2016). “Welfare Professions İn Transition”, Nordic Journal Of Working Life Studies, 6 (S1): 1-6.
KAPANİ, Münci. (1997), Politika Bilimine Giriş, Ankara: Bilgi Yayınevi.
KARAKAŞ, Mehmet. (2003). Türk Polisinin Mesleki Profili, Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayınları.
KARAL, Enver Ziya. (1994). Osmanlı Tarihi Cilt VI, VII, VIII, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
KARAOSMANOĞLU, Yakup Kadri. (2019). Kiralık Konak, İstanbul: İletişim Yayınları.
KARATEPE, Şükrü. (1993). Darbeler, Anayasa Ve Modernleşme, İstanbul: İz Yayıncılık
KARPAT, Kemal H. (1996). Türk Demokrasi Tarihi-Sosyal. Ekonomik, Kültürel Temeller, İstanbul: Afa Yayınları.
KARPAT, Kemal. (2009). Osmanlı'dan Günümüze: Elitler Ve Din (Vol. 13). İstanbul: Timaş Yayınları.
KARPAT, Kemal H. (2014). Kısa Türkiye Tarihi, 1800-2012. İstanbul: Timaş Yayınları.
KASAPOĞLU, Aytül. (1994). “Aile ve Kadın Araştırmaları İçin Yedi Temel Rol ve Statü”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi, C.15, Ss:217-233.
KASNAKOĞLU, Zehra., Erdil, Erkan. (2000). “Meslek Saygınlığı Ve Tercihleri: Ankara 1996”, ODTÜ Gelişme Dergisi, 26(3-4), 575-603.
KAUFMAN, Michael. (2013). Erkek Kaynaklı Şiddetin 7 Nedeni, https://www.michaelkaufman.com/wp-content/uploads/2008/12/kaufman-erkek-kaynakli-siddetin-7-nedeni-turkish.pdf (Erişim Tarihi: 05.07.2021)
KAYA, Yahya Kemal. (1990). Çağdaşlaşma Yolunda Deve Dikenleri Devlet Bürokrasi İnsan, İstanbul: Milliyet Yayınları.
KAYA, Yahya. Kemal. (1993). Eğitim Yönetiminde Kuram Ve Türkiye'deki Uygulama, Ankara: Bilim Yayınları.
KAYA, Yunus. (2008). “Proletarianization With Polarization: Industrialization, Globalization, And Social Class İn Turkey, 1980–2005”, Research İn Social Stratification And Mobility, 26(2), 161-181. Https://Doi.Org/10.1016/J. Rssm.2007.11.003 (Erişim Tarihi: 05.06.2021).
KAZAMIAS, Andreas. M. (1966). Education And The Quest For Modernity İn Turkey. Chicago: The University of Chicago Press.
KEMERLİOĞLU, Eyüp. (1973). Erzurum’da Meslekler ve Sosyal Tabakalaşma, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitğüsü, Erzurum.
KEPÇEOĞLU, Muharrem, (2004). Psikolojik Danışma ve Rehberlik, İstanbul: Alkım Yayınevi.
KEYDER, Çağlar. (2014). “1990’larda Türkiye’de Modernleşme’nin Doğrultusu”, (Ed: Sibel Bozdoğan, Reşat Kasaba) (Çev: Nurettin El Hüseyni), İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
KEYMAN, Fuat., İçduygu Ahmet. (1998). “Türk Modernleşmesi Ve Ulusal Kimlik Sorunu: Anayasal Vatandaşlık ve Demokratik Açılım Olasılığı”, (Ed.: A. Ünsal), 75 Yılda Tebaa’dan Yurttaş’a Doğru İçinde, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, 169-180.
KEYMAN, F. (2008). Aydınlanma, Türkiye ve Vatandaşlık, İstanbul: Osmanlı Bankası Arşiv ve Araştırma Merkezi.
KINROSS, Lord. (2008). Osmanlı İmparatorluğun Yükselişi ve Çöküşü, (Çev.: Meral Gaspıralı), İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
KIRAY, Mübeccel. (1995), Siyasi Himayecilikten Dinsel Grup Himayeciliğine, Türkiye’de Toplumsal Değişim. İstanbul: Yeni Yüzyıl Yay.
KIETZMANN, Jan H., Hermkens, Kristopher vd. (2011). “Social Media? Get Serious! Understanding The Functional Building Blocks Of Social Media”, Business Horizons Volume 54, 3, 241-251.
KOÇAK, Süleyman Yaman. (2010), Kamu Yönetiminde Açıklık İçin Bilgi Edinme Hakkı, Selçuk Ü. Sosyal Bil. Ens. Dergisi, 23, 115-124.
KOÇEL, Tamer (1998). İşletme Yöneticiliği, İstanbul: Beta Yayınları.
KOÇOĞLU, Merve. (2007). İşletmelerde Presenteeism Sorunu ve İnsan Kaynakları Yönetimi Çerçevesinde Mücadele Yöntemleri, Yayınlanmamış Yükek Lisans Tezi, İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi, İşletme Enstitüsü, İstanbul.
KONG, Kenneth. (2014). Professional Discourse, Cambridge University Press, Cambridge. KPMG
KONGAR, Emre. (1985). Toplumsal Değişme Kuramları Ve Türkiye Gerçeği, Ankara: Remzi Kitabevi.
KORKMAZ, Esra. (2019). Kuşakların İncelenmesi ve “Y” Kuşağı Çalışanlarının İş Yaşamına Etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
KORKUT, Levent. (2015). “Siyasi Kimlik Olarak Vatandaşlık: Türkiye’de ve Dünya Devletlerinde Anayasal Vatandaşlık Tanımları”, İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1(2), 5-42.
KOYTAK, Elyesa. (2020). “Meslek Sosyolojisinde Teorik Yaklaşımlar”, Journal Of Economy Culture And Society, 61(1) 1-27.
KÖSE, Ahmet. Haşim., Öncü, Ahmet. (2000). “Türkiye’de Mühendis-Mimarlar: Ekonomik Sınıf Konumları ve İdeolojik Oluşumları”, Toplum ve Bilim, (85), 9-35
KURU, Ahmet T. (2013). “Türkiye’de Askeri Vesayetin Yükseliş Ve Düşüşü: İslamcılık Kürtçülük Ve Komünizm Korkuları. Türkiye’de Demokrasi, İslam Ve Laiklik”, (Der.: Ahmet T. Kuru ve Alfred Stepan), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 139-159.
KUTLU, Önder. (2012). Karşılaştırmalı Kamu Yönetimi: Teorik Çerçeve Ve Ülke Uygulamaları, Konya:Çizgi Kitabevi.
KÜÇÜKÖMER, İdris. (2009). Batılılaşma Düzenin Yabancılaşması, İstanbul: Profil Yayıncılık.
KÜMBETOĞLU, Belkıs. (2005), Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma, İstanbul: Bağlam Yayınları.
LAÇİNER, Ömer. (2004). Türk Militarizmi II-Ordular: İlk Hedefiniz Piyasa Mı Oluyor. (der. Ahmet İnsel ve Ali Bayramoğlu) Bir Zümre, Bir Parti: Türkiye'de Ordu İçinde, İstanbul: Birikim Yayınları, 29-39.
LAING, Angus., Hogg, Gillian. vd. (2005). “The İmpact Of The İnternet On Professional Relationships: The Case Of Health Care”, The Service Industries Journal, 25(5): 675-687.
LARBI, George., BATLEY, Richard. (2004). The Changing Role Of Government: The Reform Of Public Services İn Developing Countries, Palgrave Macmillan, New York: MA.
LEWIS, Bernard. (2018). Modern Türkiye’nin Doğuşu, (Çev.: Boğaç Babür Turna), Ankara: Arkadaş Yayınları.
LEWIS V. Thomas., Richard N. Frye. (1951). The United States, Turkey And Iran, Harvard University Press: Cambridge
LOCKE John. (2016). Yönetim Üzerine İkinci İnceleme, (Çev.: Fahri Bakırcı). Ankara: Eski Kitaplar Yayınevi.
LOO, Hans Van Der., Reijen, Williem Van, (2003), Modernleşmenin Paradoksları, (Çev.: K. Canatan), İstanbul: İnsan Yayınları.
LUKES, Steven. (2006). “İktidar Ve Otorite”, Sosyolojik Çözümlemenin Kısa Tarihi-II, (Ed.: Tom Bottomore Ve Robert Nisbet). (Çev.: Sabri Tekay). İstanbul: Kırmızı Yayınları, 885-944.
LYNN, Laurence. E. (2002). “The Myth Of The Bureaucratic Paradigm: What Traditional Public Administration Really Stood For”, Public Administration Review, Vol.61, No.2, March/April, pp.144-160.
MACFIE, Alexander. Lyon. (2003). Osmanlının Son Yılları 1908-1923. (Çev. Damla Acar ve Funda Sosyal) İstanbul: Kitap Yayınevi
MACHIAVELLI, Niccolo. (1994). Prens, (Çev.: Nazım Gönenç), İstanbul: Anahtar Kitaplar Yayınevi.
MACRAE, Donald. (1985). Weber. (Çev.: Nur Vergin), İstanbul:Afa Yayınları.
MAHÇUPYAN, Etyen. (1998), Türkiye’de Merkezîyetçi Zihniyet Devlet ve Din, İstanbul: Patika Yayınları.
MAIRET, Gerard. (2005). Padova’lı Marsilius’tan Louis XIV’e Laik Devletin Doğuşu, (Çev.: Cemal Bali Akal) Ankara: Dost Yayınları.
MALİYE BAKANLIĞI. (2003). Avrupa Birliği Ve Dış İlişkiler Dairesi Başkanlığı. İyi Yönetişimin Temel Unsurları. Ankara.
MARDİN, Şerif. (1995a). Türk Modernleşmesi, (Der.: Mümtaz’er Türköne/Tuncay Önder), İstanbul: İletişim Yayınları
MARDİN, Şerif. (1995b). Türkiye’de Toplum ve Siyaset, (Çev.: Mümtaz’er Türköne-Tuncay Önder), İstanbul: İletişim Yayınları.
MARDİN, Şerif. (1996). Yeni Osmanlı Düşüncesinin Doğuşu, (Çev.: Mümtaz’er Türköne - Fahri Unan ve İrfan Erdoğan), İstanbul: İletişim Yayınları.
MARDİN, Şerif. (2003). Jön Türklerin Siyasi Fikirleri, İstanbul: İletişim Yayınları
MARDİN, Şerif. (2012). Türk Siyasasını Açıklayabilecek Bir Anahtar: Merkez Çevre İlişkileri, Türkiye’de Toplum Ve Siyaset. İstanbul: İletişim Yayınları.
MARDİN, Şerif. (2016) Siyasal Ve Sosyal Bilimler Makaleler 2, (Der.: Mümtazer Türköne/Tuncay Önder), İstanbul: İletişim Yayınları.
MARSHALL, Thomas. Humphrey., Bottomore, Tom. B. (2001). Yurttaşlık Ve Toplumsal Sınıflar, İstanbul: Gündoğan Yayınları.
MARX, Karl., Engels, F. (2014). Komünist Manifesto, (Çev. Nail Satlıgan), İstanbul: Yordam Kitap.
MAYS, Arthur B., (1973). Meslek Eğitiminin Prensipleri Ve Tatbikatı, (Çev.: İlhan Özdilremzi Öncül), İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
MCKINLAY, John. B., Arches, Joan. (1985). “Towards The Proletarianization Of Physicians”, International Journal Of Health Services, 15(2): 161-195.
MEAD, George. Herbert. (2017). Zihin, Benlik Ve Toplum, (Çev.: Yeģim Erdem), Ankara: Heretik Yayıncılık.
MERTON, Robert. K. (1938). “Social Structure And Anomie”, American Sociological Review, 3(5), 672-682.
MERTON, Robert K. (1940), “Bureaucratic Structure and Personality”, Social Forces, Vol. 18, No. 4 (May, 1940), pp. 560-568.
MERTON, Robert K. (1957), Social Theory And Social Structure, Glencoe, IL: Free Pres.
MILLS, Wright. (1974). İktidar Seçkinleri, (Çev.: Ünsal Oskay), Ankara: Bilgi Yayınevi.
MILLER, Hugh. T., Fox, Charles. J. (2006). Postmodern Public Administration, M. E. Sharpe, New York.
MISES, Ludwing. Von. (2018). Bürokrasi, (Çev.: F. Ergin), Ankara: Liberte.
MOUZELIS, Nicos. P. (2001). Örgüt Ve Bürokrasi Modern Teorilerin Analizi, (Çev.: H. Bahadır Akın), Konya:Çizgi Kitabevi.
MUMYAKMAZ, Alper. (2014). Türkiye’de Vergi Davranışlarını Etkileyen Sosyal Kültürel ve Ekonomik Faktörler: Ankara İstanbul ve Diyarbakır Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
MURPHY, John. W. (2000). Postmodern Sosyal Analiz Ve Postmodern Eleştiri, (Çev.: Hüsamettin Arslan). İstanbul:Paradigma Yayınları.
MÜCEN Barış. (2007) Sabitfikirlerle Yüzleşen Bilimsel Tutum. Ocak Ve Zanaat-Pierre Bourdieu Derlemesi içinde, (Haz. Güney Çeğin, Emrah Göker, Alim Arlı ve Ümit Tatlıcan) İstanbul: İletişim Yayınları, 421-435
NEGT, Oscar., Alexander. Kluge. (1993). Public Sphere And Experience: Toward An Analysis Of Bourgeois And Proletarian Public Sphere, (Çev. P. Labanyi; J. Daniel; A. Oksiloff), Minneapolis, Minnesota Press.
NEUMAN, W Lawrence. (2006), Toplumsal Araştırma Yöntemleri Nitel Ve Nicel Yaklaşımlar, 2. Cilt. Ankara: Yayınodası Yayıncılık.
NIETZSCHE, Friedrich. (2001). İyinin Ve Kötünün Ötesinde: Bir Gelecek Felsefesini Açış, (Çev.: A. İnam.), İstanbul: Yorum Sanat Yayınevi.
NİŞANCI, Zehra. Nuray. (2015). “Geçmişten Günümüze Yönetim Düşüncesi”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 13/25, 257-294.
NOHUTÇU, Ahmet. (2011). “Türk Yönetim Geleneğinde Değişim: Siyaset Odaklı Bürokrasiden Kamu Politikası Odaklı Bürokrasiye”, Kamu Yönetimi Üzerine İncelemeler, (Ed.: Nagehan Talat Arslan), Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
ODABAŞI, Yavuz. (2009), Tüketim Kültürü Yetinen Toplumdan Tüketen Topluma, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
OECD, (2013). Citizen Satisfaction With Public Services. Government At A Glance 2013, OECD Publishing, Paris.
OĞUZ, Şebnem. (2011). “Tekel Direnişinin Işığında Güvencesiz Çalışma/Yaşama: Proletaryadan" Prekarya" ya mı?/Precarious Work/Life in the Light of Tekel Resistance: From Proletariat to Precariat?” Mülkiye Dergisi, 35(271), 7-24.
OLDFIELD, Adrian. (2012). “Vatandaşlık: Doğal Olmayan Bir Pratik Mi?”, (Haz.: Ayşe Kadıoğlu), (Çev.: Can Cemgil), Vatandaşlığın Dönüşümü: Üyelikten Haklara İçinde, İstanbul: Metis Yayınları, 92-106.
OMOYIBO, K., Obaro, Ogaga. (2012). “Doing Sociological Research: Standard Methods And Fallacies And Methodological Pluralism”, European Journal Of Social Sciences, 28(3), 320-325.
ORTAYLI, İlber. (1985). “Tanzimat”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansikopedisi, (6. Cilt), İstanbu: İletişim Yayınları, 1545 - 1547.
ORTAYLI, İlber. (1987). İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı, İstanbul: Hil Yayınları.
ORTAYLI, İlber. (2000), Tanzimat Devrinde Osmanlı Mahallî İdareleri (1840 - 1880), Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
OSBORNE, David. (1993). “Reinventing Government”, Public Productivity & Management Review, 349-356.
ÖLÇEN, Ali Nejat. (1996). Devlet Yokuşu: Anı, Ankara: Doruk Yayımcılık.
ÖNDER, Özgür. (2009). Türkiye’de Sivil Bürokratik Elitlerin Dönüşümü (1960-1980), Yayımlanmamış Doktora Tezi.Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
ÖNDER, Özgür. (2013). Türk Bürokrasisi Ve Bürokratik Elitizm, Ankara: Otorite Yayınları.
ÖVET, Onur. (2006). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğini Tercih Etmelerinde Etkili Olan Faktörlerin Belirlenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
ÖZATALAY, Cem. (2013), “Gezi Direnişi: Antikapitalist Mi, Alter-Kapitalist Mi?”, Gezi Ve Sosyoloji İçinde, (Der.: Vefa Saygın Öğütle Ve Emrah Göker), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
ÖZBEK, Meral. (2004). Kamusal Alan, İstanbul: Hil Yayınları.
ÖZBUDUN, Ergun. (1995). Türkiye’de Demokratik Siyasal Kültür, Ankara: Türk Demokrasi Vakfı Yayınları.
ÖZBUDUN, Ergun. (2013). “Türk Anayasa Mahkemesi ve Siyasal Kriz”. Türkiye’de Demokrasi, İslam ve Laiklik, 161-176.
ÖZDEMİR, Hüseyin. (2013). Osmanlı Devletinde Bürokrasi, Konya: Ökm Yayınları.
ÖZENSEL, Ertan. Akın, Mahmut. Hakkı. vd. (2012). Türkiye’de İmam Hatip Lisesi ve İmam Hatipliler Algısı, Konya: Timav.
ÖZİPEK, Bekir Berat. (2004). “28 Şubat ve İslamcılar”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce, 6, 640-651.
ÖZKALP, Enver. (1988). Davranış Bilimleri ve Organizasyonlarda Davranış, Eskişehir: Eskişehir İktisadi Ticari Bilimler Akademisi Yayınları.
ÖZKARAL, Metin. (2008). Bürokrasi Siyaset İlişkisi Açısından Türkiye İle Fransa’nın Karşılaştırılması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
ÖZKURT, Cem. (2018). 1980 Sonrası Çalışma Hayatına Başlayan Bazı Meslek Mensuplarının Sosyolojik Açıdan Karşılaştırmalı Analizi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
ÖZSÖZ, Cihat. (2009). Pierre Bourdieu Sosyolojisi ve Simgesel Şiddet, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
ÖZTAŞ, Nail. (2015). Yönetim, Ankara: Otorite Yayınları.
ÖZTÜRK, Namık Kemal. (1997). Teknokrasinin Potansiyel Tehlikeleri ve Demokrasi, Amme İdaresi Dergisi, C. 30, 2, 45-58.
ÖZTÜRK, Namık Kemal. (2003). Bürokrasinin Gücü ve Siyaset, Ankara: Siyasal Kitabevi
ÖZTÜRK, Namık Kemal. (2017). Bürokrasi Siyaset İlişkileri ve Türkiye, Ankara: Siyasal Kitabevi.
PAÇACIOĞLU, Bahar. (2018). Üç Farklı Kuşaktaki Evli Kadın Ve Erkeklerin Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutumları İle Aile İşlevleri Arasındaki İlişki, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
PALMER, Ian., Benveniste, Jodie., vd. (2007). “New Organizational Forms: Towards A Generative Dialogue”, Organization Studies, 28(12), 1829-1847.
PARLAK, Bekir., Sobacı, Zahid. (2005). Kamu Yönetimi, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
PARSONS, Talcott. (1964). “A Sociologist Looks At The Legal Profession”, Essays İn Sociological Theory, Illinois: Free Press, 370─385.
PERİNÇEK, Doğu. (1967). “Teknokrasi Meselesine Genel Bir Bakiş”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 22(1),120-163.
PLATON. (1995). Devlet, (Çev.: Sebahattin Eyüboğlu-M. Ali Cimcoz), İstanbul: Remzi Kitabevi.
PLATON. (2013). Minos-Epinomis, (Çev. Furkan Akderin), İstanbul: Say Yayınları.
POLATOĞLU, Aykut., Ergun, Turgay. (1992). Kamu Yönetimine Giriş, İstanbul: TODAİE Yayınları.
POLOMA, Margaret. M. (2011). Çağdaş Sosyoloji Kuramları, (Çev.: Hayriye Erbaş.), Ankara: Palme Yayıncılık.
PRENSKY, Mark. (2001). Digital Natives, Digital Immigrants. On the Horizon, MCB University Pres,Vol:9, No:5, October.
PUNCH, Keith F. (2014). Sosyal Araştırmalara Giriş Nicel ve Nitel Yaklaşımlar, Ankara: Siyasal Kitabevi.
QUIRK, Barry. (1997). “Accountable To Everyone: Postmodern Pressures On Public Managers”, Public Administration, Vol: 75, 3, 569-586.
REINER, Robert. (2010). The Politics Of The Police. Oxford University Press.
RITZER, George., Stepnısky, Jeffrey. (2012). Çağdaş Sosyoloji Kuramları ve Klasik Kökleri, (Çev.: Irmak Ertuna Howison), Ankara: De Ki Yayınları..
RIZZI, Bruno. (1985). The Bureaucratization Of The World, Free Pr; First American Edition.
ROUSSEAU, Jean. Jacques. (1965). Toplum Sözleşmesi, (Çev.: Vedat Günyol), İstanbul: Çan Yayınları.
SAĞLAM, Fazıl. (2010). “Akp'nin Anayasa Değişikliği Paketi Üzerine Düşünceler”, Mülkiye Dergisi, 34 (267), 15-46.
SAKALLIOĞLU, Ümit Cizre. (1996). “Doğru Yol Partisi”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, C.15, İstanbul: İletişim Yayınları.
SARIBAY, Ali Yaşar. (1992). Siyasal Sosyoloji, Ankara : Gündoğan Yayınları.
SARIBAY, Ali Yaşar. (2001). Postmodernite, Sivil Toplum ve İslam, İstanbul: Alfa Yayınları,
SAUVY, Alfred. (1975). Bürolar ve Bürokrasi, (Çev.: Yıldızhan Yayla) Ankara: Gelişim Yayınları.
SENCER, Muzaffer. (1971). Türkiye'de Siyasal Partilerin Sosyal Temelleri (Vol. 2), İstanbul: Geçiş Yayınları.
SENCER, Muzaffer. (1984). “Osmanlı İmparatorluğunda Tanzimat Sonrası Siyasal Ve Yönetsel Gelişmeler”, Amme İdaresi Dergisi. Cilt: 17, 3, 46-71.
SENNETT, Richard. (2006), The Culture Of The New Capitalism, Yale University Press, New Haven & London.
SENNETT, Richard. (2010). Kamusal İnsanın Çöküşü, (Çev.: Serpil Durak ve Abdullah Yılmaz), İstanbul: Ayrıntı Yayınevi.
SENNETT, Richard. (2014). Saygı (Çev.: Ümmühan Bardak), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
SEVİL, Muharrem. (1999). Türkiye’de Modernleşme Ve Modernleştiriciler, Ankara: Vadi Yayınları.
SEVİM, Ali, İzzet Öztoprak vd. (Yay. Haz.) (2006). Atatürk’ün Söylev Ve Demeçleri, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi.
SEVİNÇ, Hüseyin. (2014). “Değişim Ve Kurumsal Yapılandırma Süreci: Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi (Mehtap)”, Journal Of International Social Research, 7(35) 730-747.
SEVÜK, İsmail Habib. (1981). Atatürk İçin, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları: 397.
SHAW, Stanford. J., Shaw, Ezel. Kural. (2000). Osmanlı İmparatorluğu Ve Modern Türkiye, (Çev. Mehmet Harmancı), İstanbul: E Yayınları.
SMALL, Albion. W. (2001). The Cameralists: The Pioners Of German Social Polity, Batoche Books, Kitchener.
SMITH, Brian. C. (1988). Bureaucracy And Political Power, Wheatsheaf Books; New York: St. Martin's Press.
STHYRE, Alexander. (2007). The Innovative Bureaucracy, London And New York: Routledge Taylor & Francis Group.
STOKER, Gerry. (1998). “Governance As Theory: Five Positions”, International Sociel Science Journal, 50, 1:17-29.
STRAUSS, W., Howe Neil. (1991). Generations: The History Of America’s Future, 1584 To 2069, New York: William Morrow/Quill.
SUNAR, Lütfi. (2015), “Türkiye Mesleki İtibar Araştırması” Https://Tyap.Net/Mediaf/%E2%80%9CT%C3%Bcrkiye%E2%80%99de-%C3%87al%C4%B1%C5%9Fma-Ya%C5%9Fam%C4%B1-Ve-Mesleklerin-%C4%B0tibar%C4%B1%E2%80%9D-Ara%C5%9Ft%C4%B1rmas%C4%B1-Tamamland%C4%B1.Pdf. (Erişim Tarihi: 11.08.2021).
SUNAR, Lütfi., Kaya, Y., vd. (2016). Türkiye Sosyoekonomik Statü Endeksi (Araştırma Raporu Sy 113K506).
SUNAR, Lütfi. (2020). “Türkiye’de Mesleki İtibar: Dönüşen Çalışma Hayatı Ve Mesleklerin Sosyal Konumu”, Journal Of Economy Culture And Society, (Özel Sayı 1/Supplement 1), 29-58.
SÜNNETÇİOĞLU, Said Bahadır. (2019). Hatıratlarda Türkiye’de Bürokrasi (1960-1980), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
SWINGEWOOD, Alan. (1998). Sosyolojik Düşüncenin Kısa Tarihi, (Çev.: Osman Akınhay), Ankara: Bilim Ve Sanat Yayınları.
ŞAHİN, Ali. (1998). Bürokrasi Kuramı ve Türk Bürokrasisi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
ŞAYLAN, Gencay. (1973). “Çalışma Özendiricileri”, Amme İdaresi Dergisi, C. 6, S. 4, Ankara: Todaie, 21-44.
ŞAYLAN, Gencay. (1984). “Cumhuriyet Bürokrasisi”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, 2, 298-308.
ŞAYLAN, Gencay. (1986). Türkiyede Kapitalizm Bürokrasi Ve Siyaset İdeolojisi, Ankara: V Yayınları.
ŞENGÜL, Ramazan. (2007). “Henri Fayol’un Yönetim Düşüncesi Üzerine Notlar”, Yönetim Ve Ekonomi Dergisi, 14.2: 257-273. (5-7).
ŞEREF, Ezgi. (2014). Emergent Distinctions in the Juridical Field: The Case Of “Plaza Attorneys” in Turkey, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sabancı Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
ŞİMŞEK, M. Şerif., T. Akgemci vd. (2001), Davranış Bilimlerine Giriş Ve Örgütlerde Davranış, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
ŞİMŞEK, M. Şerif. (1996). Yönetim ve Organizasyon, Konya: Damla Ofset.
TACHAU, Frank., Heper, Metin. (1983). “The State, Politics And Military İn Turkey”, Comparative Politics, 16(1), 17-33.
TAN, Turgut. (2002). “Bağımsız İdari Otoriteler veya Düzenleyici Kurullar”, Amme İdaresi Dergisi, 35(2), 11-37.
TARHAN, Ahmet. (2010). Devlet - Vatandaş İlişkisinin Geliştirilmesinde Elektronik Devletin Rolü: Halkla İlişkiler Açısından Bir Değerlendirme, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
TAŞ, İbrahim. E., Uçacak, Kemal. (2018). “Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik İşlemlerin Azaltılmasında Uyap Uygulamasının Önemi”, Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl, 5, 492-513.
TAŞDÖVEN, Hidayet. (2015) Polis İnisiyatifi/Takdir Yetkisi: Kanunla Belirlenen Çerçeve Ve Polis Davranışı. Polis Davranışı: Bekçileri Kim Bekleyecek İçinde(Editör İsmail Şahin) Ankara: Orion Kitabevi 95-118.
TATAROĞLU, Muhittin. (1997). Türkiye’de 12 Eylül 1980 Sonrası Siyasi İktidar-Bürokrasi İlişkileri, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
TATAROĞLU, Muhittin. (2006). “Parlamenter Ve Başkanlık Sistemlerinde Siyasi İktidar Ve Bürokrasi İlişkileri Ve Türkiye Açısından Bir Değerlendirme” Yönetim Ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 97-119.
TATAROĞLU, Muhittin. (2016). “Cumhuriyetten Günümüze Türk Bürokrasisi”, (Ed.: Mehmet Zincirkıran) Dünden Bugüne Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, Bursa: Dora Yayınları, 221-245.
TAYLOR, F. W. (Çev. Hilmi Bahadır Akın) (1997), Bilimsel Yönetimin İlkeleri, Konya: Çizgi Kitabevi.
TEKELİ, Hadan. (1994). Bilgi Çağı, İstanbul: Simavi Yayınları.
TENNERT, John. Robert. (1997). The Final Vocabulary Of Public Administration: An Anti-Foundationalist Critique Of Postmodern Approaches To Public Administration, Department Of Political Science, The University Of Texas At El Paso.
TERZİ, Mehmet Akif. (2012). Türk Devlet Geleneğinde Bürokrasi ve Memur, Ankara: Türkiye Kamu-Sen.
TERZİOĞLU, Ayşecan. (1998). Turkish Medical Doctors: Historical Experience And Self Narratives, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
TEZCAN, Mahmut. (2016). Kuşaklar Çatışması: Kuşaklararası İlişkiler Eğitimi ve Sosyolojisi, Ankara: Anı Yayınları.
THIO, Alex. (1996). Sociology, New York: Harper Collins Publishers.
THOMPSON, Paul., Alvesson, Mats (2005). Bureaucracy At Work: Misunderstandings And Mixed Blessings, The Values Of Bureaucracy (Ed.: Paul Du Gay) Newyork: Oxford University Press pp.:101.
TİMUR, Taner. (2010). Osmanlı Çalışmaları; İlkel Feodalizmden Yarı Sömürge Ekonomisine, Ankara: İmge Kitabevi.
TOFFLER, A. (1981). Gelecek Korkusu Şok, (Çev.: Selami Sargut,) İstanbul: Altın Kitaplar.
TOPÇU, Nurettin. ( 2017a). Ahlak Nizamı, İstanbul: Dergâh Yayınları.
TOPÇU, Nurettin. ( 2017b). Yarınki Türkiye, İstanbul: Dergâh Yayınları.
TORTOP, Nuri., İspir, Eyüp. G, vd. (1999). Yönetim Bilimi, Ankara: Yargı Yayınevi.
TOZAN Saim., Cevan Feriha. ( 1977). Kamu Personeline Sağlanan Mali ve Sosyal Haklar, Ankara: Başbakanlık Devlet Personel Dairesi Yayınları.
TUFUR, Melis. (2011). Türkiye’nin Y Kuşağı. Mediacat Özel Eki, Http://Www.Conento.Com.Tr/Uploads/Conentodan_Trkiyenin_Y_Kua_Aratrm A _Raporu.Pdf (Erişim Tarihi: 27 Şubat 2019).
TUNÇAY, Mete. (1999). Türkiye Cumhuriyeti’nde Tek-Parti Yönetiminin Kurulması, İstanbul: Tarih Vakfı-Yurt Yayınları.
TURAL, Erkal. (2009). Son Dönem Osmanlı Bürokrasisi, Ankara: TODAİE Yayını.
TUTUM, Cahit. (1972). Türkiye’de Memur Güvenliği, Ankara: TODAİE Yayınları.
TUTUM, Cahit. (1994). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma, Ankara: Tesav, Toplumsal, Ekonomik, Siyasal Araştırmalar Vakfı.
TÜMER, S. (1993). Neden Stratejik Yönetim. Verimlilik Dergisi, 1993/1, Ankara: MPM Yayınları.
TÜRKDOĞAN, Orhan. (2002). Osmanlıdan Günümüze Türk Toplum Yapısı, İstanbul: Çamlıca Yayınları.
TÜRKKAN, Erdal. (1996). Ekonomi ve Demokrasi, Ankara: Turhan Kitabevi.
TÜRKÖNE, Mümtazer. (1994). Modernleşme Laiklik ve Demokrasi, Ankara: Ark Yayınları.
UÇACAK, Kemal. (2017). Türk Kamu Yönetiminde Bürokratik İşlemlerin Azaltılmasında Bilgi Teknolojileri ve İnovasyona Dayalı Uygulamaların Önemi: E-Devlet, Uyap ve Bimer Örnekleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
UĞURLU, Nurer. (2009). Folklor Ve Etnografya: Halk Türkülerimiz, İstanbul: Örgün Yayınları.
US, Öznur. (1973). Memurluk Prestiji. Amme İdaresi Dergisi, 6 (3), 49-73.
ÜLGENER, F. Sabri. (1961). İktisadi Çözülmenin Ahlak Ve Zihniyet Dünyası, İstanbul: Der Yayınları.
ÜLGENER, F. Sabri. (1983), Zihniyet, Aydınlar ve İzmler, Ankara: Mayaş Yayınları.
ÜNSALDI, Levent. (2014). “Sürekli Bir Tematikleştirme Çabası Olarak Sosyoloji: Birkaç Epistemolojik İzahat ve Kavramsal Yaratıcılığa Çağrı/Çakalın Sosyolojisine Davet”, Sosyoloji Divanı, 3, 13-37.
ÜNSALDI, Levent. (2019) Burada Ne Oluyor?, Ankara: Heretik Yayınları.
WEBER, M. (1998). Sosyoloji Yazıları, (Çev.: Taha Parla), İstanbul: İletişim Yayınları.
WEBER, Max. (2008). Protestan Ahlakı Ve Kapitalizmin Ruhu, (Çev. Zeynep Gürata), Ankara: Ayraç Yayınlar.
WEBER, Max. (2012a). Bürokrasi ve Otorite (Çev.: H. Bahadır Akın). Ankara: Adres Yayınları.
WEBER, Max. (2012b), Ekonomi ve Toplum, (Çev.: Latif Boyacı), İstanbul: Yarın Yayınları.
WEIKER, Walter F. (1968). The Ottoman Bureaucracy: Modernization And Reform. Administrative Science Quarterly, 451-470.
WHYTE, William. (L972), The Organization Man, New York: Simon & Schuster.
WILENSKY, H. (1964). “The Professionalization Of Everyone?” American Journal Of Sociology, 70(2), 137─158.
YALÇINDAĞ, Selçuk. (1970). “Kamu Yönetimi Sistemimizin Tarihsel Evrimi Üzerine Notlar”, Amme İdaresi Dergisi, III. Cilt, 2, 20-57
YASA, İbrahim. (1966). Ankara'da Gecekondu Aileleri, Ankara: Akin Matbaası.
YAVAŞÇA, Kerem. (2018). Demokratik Rejimlerin Çöküşünde Siyasî Aktörlerin Rolü: 28 Şubat Sürecinde Refahyol Koalisyonu. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
YAYLA, Atilla. (2005). “Özal, Özal Reformları ve Liberalizm”, Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce, 7, 584-588.
YAYLA, Atilla. (2014). Karşılaştırmalı Siyasal Sistemler, Ankara: Adres Yayınları.
YAYLA, Atilla. (2015). Kemalizm: Liberal Açıdan Bir Tahlil Bir Bakış, Ankara:Liberte Yayınları.
YILDIRIM, Fatih. (2018). “Tükenmişlik Düzeyinin Sanal Kaytarma Davranışına Etkisinde İş Doyumunun Aracılık Rolü”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(13), 302-313.
YILDIRIM, Murat. (2009). “Modernizm, Postmodernizm ve Kamu Yönetimi” Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt:6, 2, 380-397.
YILDIRIM, Ali., ŞİMŞEK, Hasan (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
YILDIZ, Mete. (2007). “Kamu Yönetimi Reformu Ve Kamu Yöneticisi Davranışı: Recep Yazıcıoğlu Örneği”, (Ed.:Şinasi Aksoy, Yılmaz Üstüner), Kamu Yönetimi: Yöntem ve Sorunlar, Ankara: Nobel, 195-213.
YILDIZ, Seda Öz. (2017). Güvenlik Bürokrasisi Ve Partizanlaşma Sorunu: 1970’li Yıllarda Türk Polis Teşkilatı, Liberal Düşünce Dergisi, (85), 85-104.
YILDIZ, Uğur Burç. (2010). Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye'de Sivil-Asker İlişkileri: Adalet Ve Kalkınma Partisi Dönemi Yayınlanmamış Doktora Tezi, Deü Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
YILMAZ, Abdullah., Güler, Tahsin. (2016). “Ak Parti Hükümetleri Döneminde Siyaset Ve Bürokrasi Arasındaki Güç Mücadelesinin Devlet Planlama Teşkilatı Üzerinden Okunması”, Yönetim Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14 (2), 294-316.
YILMAZ, Nadide., Doğan, Nuri. (2015). “İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Meslek Tercihlerini Etkileyen Faktörler: Hacettepe Üniversitesi Örneği”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 405-421
YÖRÜKOĞLU, Atalay. (1990), Gençlik Çağı. Ruh Sağlığı ve Ruhsal Sorunlar, İstanbul: Özgür Yayın-Dağıtım.
YÜKSEKBİLGİLİ, Zeki. (2015). “Türkiye’de Y Kuşağının Yaş Aralığı”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53): 259-267.
ZIJDERVELD, Anton. (1985), Soyut Toplum, (Çev.: C.Cerit), İstanbul: Pınar Yayınları.
ZÜRCHER, Eric Jan. (2002). Modernleşen Türkiye’nin Tarihi, (Çev.: Yasemin Saner Gönen), İstanbul: İletişim Yayınları.
2013 AB İlerleme Raporu, Https://www.ab.gov.tr/files/2013%20ilerleme%20raporu/2013_ilerleme_raporu_tr.pdf (Erişim Tarihi: 20.08.2021).
Başbakanlık 2012 Yılı Faaliyet Raporu. Http://Www.Sp.Gov.Tr/Upload/Xsprapor/Files/U6ıvw+Rapor.Pdf (Erişim Tarihi: (05.06.2021).
Başbakanlık Bimer Hakkında Genelge Https://Www.Resmigazete.Gov.Tr/Eskiler/2006/01/20060120-5.Htm (Erişim Tarihi: 20.08.2021).
Https://Tyap.Net/Meslekler Mesleklerle İlgil Makaleler (Erişim Tarihi: 20.08.2021).
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.