Yaşlı Dostu Kent ve Toplumlar Perspektifinden Giresun Kenti

Eren Şenol

doi:10.37609/akya.4310

Yazarlar

Eren Şenol

https://orcid.org/0000-0003-2510-8491

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.4310

Özet

-

Referanslar

Ak, M. & Közleme, O. (2017). Yaşlı Yoksulluğu, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2): 197-208.

Ak Çetin, D. (2025). Yaşlı Dostu Kent Perspektifinden TR33 Bölgesi Belediyelerinin Uygulamaları, Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 8(6): 446-462.

Akan, E. (2019). Yaşlılıkta Çevresel Uyum ve Mekânın Anlamı, Beyond İstanbul, (5): 134-138. Akçay, C. (2011). Yaşlılık Kavramlar, Kuramlar ve Yaşlılığa Hazırlık, İstanbul: Kriter Yayınevi. Akgeyik, T. (2018). Bölgeler Arası Göçün Yaşlanmaya Etkisi: TÜİK İBB2 Verileri Üzerine Am-

pirik Bir Araştırma, İstanbul Üniversitesi Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (75): 69–91. Akın G. (2004). İnsanın Ortaya Çıkısı ve Toplumsal Davranışları (Editör: Velittin Kalınkara, Yaş- lılık: Disiplinler Arası Yaklaşım, Sorunlar, Çözümler içinde: 1-33). Ankara: Odak Yayın Evi.

Akın, G. (2006). Gerontoloji: Her Yönüyle Yaşlılık, Ankara: Palme Yayıncılık.

Akşit, G. (2021). Yaşlılarla Sosyal Hizmet: Yaşlıların Sorunlarıyla Nasıl İlgilenmeliyiz? (Editör: Berfin Varışlı, Değişen Toplumda Yaşlanma ve Yaşlılık içinde: 1-27). Ankara: Nobel Akade- mik Yayıncılık.

Aktaş, C. (2022). Çamburnu (Ordu) ile Gülburnu (Giresun) Arasının Kıyı Jeomorfolojisi ve Arazi Kullanımı, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü (Yayınlanmamış Dok- tora Tezi).

Aktüre, S. (1975). 17. Yüzyıl Başından 19. Yüzyıl Ortasına Kadarki Dönemde Anadolu Osmanlı Şehrinde Şehirsel Yapının Değişme Süreci, METU Journal of the Faculty of Architecture, 1(1): 101-128.

Alaydın, N. (2019). Türkiye’deki Yaşlılık Çalışmalarına Lisansüstü Tezler Üzerinden Bakmak: Bir İçerik Analizi Çalışması, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi(YSAD), 12(1), 60-72.

Alptekin, M. Y. (2007). Medeniyet Havzalarından Küresel Trendlere Şehir ve Toplum, İstanbul: Beta Basım A.Ş.

Altuğ, F. (2021). Bölgelerin Kalkınması ve Şehirlerin Gelişmesinde Üniversitelerin Etkileri, Te- ori, Politika ve Uygulamalar: Giresun Üniversitesi Örneği, Ankara: Atlas Akademik Yayın Dağıtım.

Altuğ, F., Demirağ Turan, İ. & Aktaş, C. (2021). Mekân Algısını Etkileyen Parametrelerin CBS ve İstatistiksel Tekniklerle İncelenmesi: Giresun Şehri Örneği, International Journal of Ge- ography and Geography Education (IGGE), (44): 377-395.

Anonim (1982). Yurt Ansiklopedisi: Giresun Maddesi (Cilt: 5 içinde 3099-3198), İstanbul: Ana- dolu Yayıncılık.

Apaydın, A. (2025). Giresun’da Çoklu Meteorolojik Kayıtlara Göre İklim Değişikliğine İlişkin Bazı İşaretler, DSİ Teknik Bülteni, (146): 28-48.

Arun Ö. (2008). Yaşlı Bireyin Türkiye Serüveni: Kaliteli Yaşlanma İmkânı Üzerine Senaryolar,

Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2): 313-330.

Arun Ö. (2013). Ageing in Turkey: “The Peter Pan Syndrome?” (Editörs: Joseph Troisi, Hans-Jo- achim von Kondratowitz, In Ageing in the Mediterranean: 297-323). London: Policy Press. Arun, Ö. (2014). “Que Vadis” Türkiye? 2050’ye Doğru Yaşlanan Türkiye’yi Bekleyen Riskler, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (32): 1-12.

Arun, Ö. (2018). Türkiye’de Yaşlanma Çalışmaları: Dün, Bugün, Yarın, Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 8(2), 41-61.

Arslantürk, G. (2021). Yaşlanma Sürecinin Biyopolitikası: Alternatif Medya ve Ana Akım Medya- da Yaşlanma Temsilleri, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Arü, K. A. (1998). Türk Kenti, İstanbul: Yapı Endüstri Merkezi Yayınları.

Aslan, D. (2015). Yaşlı Dostu Kentler, Yaşlı Dostu Kentler Sempozyumu (26–27 Kasım 2015), Bildiri Kitabı içinde: 22–28.

Atalay, İ. (1992). Türkiye Coğrafyası, İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.

Atalay Şimşek, S. & Atalay, E. (2020). Türkiye Nüfus Politikalarına Genel Bakış. Turkish Studies– Social, 15(7): 41-51.

Atchley R. C. (1991). Social Forces and Aging, Wadsworth Publication Company.

Avcı, S. (2004). Şehirsel Yerleşmelerinin Belirlenmesinde Kullanılan Kriterler ve Türkiye Örneği,

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Dergisi, 3(9): 9-28.

Avcı, S. (2014). Türkiye’de 65 ve Üzeri Yaştaki Nüfusun Gelişimi ile Mekânsal Dağılışı, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÜCAUM) VIII. Coğrafya Sempozyumu (23- 24 Ekim 2014) Bildiriler Kitabı içinde: 299-308.

Avşar Arık, I. (2021). Kentte Yaşlanma ve Yaş Dostu Kentler: Eleştirel Bir Değerlendirme, Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 5(1): 47-63.

Aydın, S. & Gürşahbaz, N. (2001). Teknik Tekstillerin Yaşlı Giysilerinde Kullanılması ile İlgili Bazı Öneriler, Birinci Ulusal Yaşlılık Kongresi (10-12 Ekim 2001) Bildiriler Kitabı içinde: 204-216.

Aydın, Z. D. (2006). Toplum ve Birey İçin Sağlıklı Yaşlanma: Yaşam Biçiminin Rolü, Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 13(4): 43-48.

Aytan, O. A. (2021). Hareketli Avcı-Toplayıcı Grupların Yaşam Biçimiyle Yerleşik Çiftçi Top- lulukların Yaşam Biçimi Arasındaki İnsan-Mekân İlişkisinin Mukayesesi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2): 979-1012.

Baykara, T. (2006). Türkiye Selçuklularında Şehir/Kent ve Şehirliler/Kentliler, (Editör: Ahmet Yaşar Ocak, Anadolu Selçukluları ve Beylikler Dönemi Uygarlığı Cilt-1 içinde 274-291),

T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayınlar Genel Müdürlüğü Sanat Eserleri Dizisi, No: 454, Ankara: Desen Ofset A.Ş.

Beaujeu-Garnier, J. (1966). Geography of Population, London: Longmans.

Becker, G. S. (1960). An Economic Analysis of Fertility, (In Demographic and Economic Change in Developed Countries, 209-240), Princeton: Princeton University Press.

Becker, G. S. & Tomes, N. (1976). Child Endowments and the Quantity and Quality of Children,

Journal of Political Economy, 84(4): 143-162.

Bekdemir, Ü. (2000). Giresun Kent Coğrafyası, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi).

Bekdemir, Ü. (2003). Giresun Kent Nüfusunun Gelişimi (Editör: Ali Çelik, Yeşil Giresun Ga- zetesine Göre Cumhuriyetin İlk Yıllarında Giresun İçinde: 103-114), Ankara: Ümit Ofset Matbaacılık.

Bekdemir, Ü. (2007). Karadeniz Kıyı Kentleri (Samsun-Hopa Arası), Konya: Çizgi Kitabevi. Bekdemir, Ü. (2014). Cumhuriyet Dönemi Giresun Nüfusu (Editör: Ünsal Bekdemir ve Mehmet

Fatsa, Geçmişten Günümüze Giresun içinde: 161-181), İstanbul: Mavi Ofset.

Bekdemir, Ü. (2026). Kentsel Gelişim Sürecinde Giresun (Mekansal Kullanım, Sorunlar, Çözüm Önerileri), Ankara: Pegem Akademi

Bekdemir, Ü., Ertürk, M. & Güner, İ. (2000). Giresun Kentinin Tarihi Coğrafyası, Doğu Coğrafya Dergisi, 6(4): 1-17.

Bekdemir, Ü. & Sezer, İ. (2016). Giresun İlinin Turizm Potansiyeli, Ankara: Atlas Akademik Yayın Dağıtım.

Belge, R. (2024). Andrea Wulf – Doğanın Keşfi: Alexander Von Humboldt’un Yeni Dünyası,

International Journal of Geography and Geography Education (IGGE), 51: 127-129.

Belirdi Özkurt, B. (2021). Üçüncü Yaş Turizmi (Editör: Berfin Varışlı, Değişen Toplumda Yaşlan- ma ve Yaşlılık içinde: 231-245), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Bilir, N. (2018). Yaşlılık Tanımı, Yaşlılık Kavramı, Epidemiyolojik Özellikler (Editörler: Arzu Ertürk, Ayşe Bahadır ve Filiz Koşar, Yaşlılık ve Solunum Hastalıkları içinde: 13-31), Türkiye Solunum Araştırmaları(TÜSAD) Eğitim Kitapları Serisi.

Birinci, E. (2025). İleri Yetişkinler İçin Yaşam Boyu Öğrenme Modeli: Üçüncü Yaş Üniversiteleri,

Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 16(2): 3334-3354.

Birinci, S. & Camcı, A. (2016). Korunması Gereken Geleneksel El Sanatlarına Bir Örnek: Sivas Bıçağı Üretimi, Marmara Coğrafya Dergisi, (33): 493-509.

Bitirim Okmeydan, S. (2019). Dünya’da Yeni Kentleşme Trendleri (Editör M. Yavuz Alptekin Kent, Kentleşme, Yeni Kentleşme Trendleri ve Dünya Şehir Sisteminin Ortaya Çıkışı içinde: 77-114), Ankara: Gece Akademi.

Boyle, M. (2015). Human Geography: A Concise Introduction, Oxford: John Wiley & Sons, Ltd. Boysan, F. & Şengörür, B. (2009). Su Sertliğinin İnsan Sağlığı İçin Önemi, Sakarya University

Journal of Science, 13(1): 7-10.

Buffel, T. & Phillipson, C. (2016). Can Global Cities Be ‘Age-Friendly Cities’? Urban Develop- ment And Ageing Populations, Cities, (55): 94-10.

Büyük, Ö. & Akkuş, G. (2022). Geriatrik-Turizmin Üçüncü Yaş Turizminden Ayrılan Yönleri ve Fizik Tedavi Rehabilitasyon ve Termal Tedavilerle İlişkisi, Journal of Tourism Intelligence and Smartness, 5(2): 112 131.

Can, B. & Avcı, S. (2019). Demografik Fırsat Penceresi Türkiye İçin Demografik Kriz Pencere- sine Dönüşecek mi? Birinci İstanbul Uluslararası Coğrafya Kongresi (20-22 Haziran 2019) Bildiriler Kitabı içinde: 211-222.

Can, B. & Avcı, S. (2021). Demografik Geçiş Teorisi Açısından Türkiye’nin Demografik Geçiş Aşamaları ve Nüfuslanma Süreci, Doğu Coğrafya Dergisi, 26(46): 229-252.

Can, B. (2023). Cumhuriyet Döneminde Türkiye’nin Nüfus Politikaları: Yeni Bir Kronolojik Sı- nıflandırma. Troyacademy, 8 (1): 1-37.

Caner, Ö. C., Gözün, G., Hilwah, A. & Gökçek, M. (2013). Yaşlı Dostu Şehirler: Kavramsal Çer- çeve ve Örneklerle Değerlendirmeler, Ankara: Güneş Tıp Kitabevleri.

Cengiz, F. (2012). Üçüncü Yaş Turistlere Yönelik Turistik Ürün Analizi: Alanya Uygulaması, Ak- deniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi).

Ceylan A. (2007). Yaşam Kalitesinin Artırılmasında Kentsel Yeşil Alanların Önemi ve Kentsel Dönüşüm ile İlişkilendirilmesi, İTÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Cicero (MÖ 43). De Senectute, (Çeviri) Dürüşken, Ç. (2017). Yaşlılık Üzerine, İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.

Coale, A. J. (1973). The Demographic Transition Reconsidered, In International Union for Popu- lation Conference in Proceedindings Book: 53-72.

Coale, A. J. (1989). Demographic Transition (Editörler: John Eatwell, Murray Milgate and Peter Newman, In Social Economics: 16-23), Londra: Palgrave Macmillan.

Cole, J. (2019). The Demographic Transition (Editör: Jennifer Cole, In Planetary Health: Human Health in an Era Of Global Environmental Change: 54-57), Londra: CABI.

Cosio Zavala, M. E. (2022). The Demograpfic Transition (Editör: Yves Charbit, In Demographic Dynamics and Development: 1-22), London: ISTE Ltd.

Çağlak, S. (2021). İklim Değişikliğinin Biyoklimatik Konfor Şartları Üzerine Etkileri ve Olası Sonuçları, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü (Yayınlanmamış Dok- tora Tezi).

Çağlak, S. & Bahadır, M. (2021). Samsun’da Biyoklimatik Konfor Şartlarının İnsan Sağlığı İçin Zamansal Değişiminin Coğrafi Analizi, Birinci Uluslararası Sağlık ve İklim Değişikliği Kongresi (16-21 Nisan 2021), Bildiriler Kitabı içinde: 114-121.

Çakmak, F. (2009). Cumhuriyet’in İlk Yıllarında Nüfusu Kayıt Altına Almaya Yönelik Girişimler, Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi (ÇTTAD), 8(18-19): 89-115.

Çalış, M. (2019). Giresun Bitki Kültürü, Giresun Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayın- lanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Çamur D., Acar-Vaizoğlu S., Çamur D. & Acar-Vaizoğlu S. (2011). Yaşlı Sağlığı: Sorunlar, Çö- zümler, “Sağlıklı Yaşlanma İçin Çevre”, Ankara: Palme Yayıncılık.

Çamurcu, H. (2005). Dünya Nüfus Artışı ve Getirdiği Sorunlar, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(13): 87-105.

Çavlin, A., Adalı T. & Kumaş A. (2016). Türkiye Nüfusuna Güncel Bir Bakış, Nüfusbilim Derneği Yayını, Ankara: Elma Teknik Basım Matbaacılık.

Çolak A. & Ceylan M. A. (2023). Güvenli Şehir Kavramının Teorilerle ve Mekânsal Bakış Açısı ile İncelenmesi, USBAD Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 5 (13): 626-648.

Çukur, D. & Ergin, Ş. (2008). Yaşlılık Döneminin “Öteki”leştirilmesi Sorununun Kentsel – – Sosyal Altyapı Bağlamında İrdelenmesi, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD), (2): 107- 120.

Darkot, B. (1954). Türkiye’de Nüfus Hareketleri, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Der- gisi (5-6): 3-22.

Dedekayoğulları, H. & Önal, A. (2011). Çevre – İnsan Sağlığı İlişkisi Açısından Su ve Su Anali- zinin Önemi, Journal of Istanbul Faculty of Medicine, 72(2): 65-70.

Demir, M. (2025). Küresel Nüfus Artışının Doğal Kaynaklar ve Çevre Üzerindeki Yıkıcı Etkileri,

Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(28): 180–205.

Demir, Z. (2026). Suyun Formlarının Psikolojik Etkisinin Düzce Örneğinde Araştırılması, Düzce Üniversitesi Süs ve Tıbbi Bitkiler Botanik Bahçesi Dergisi, 5(1): 20-29.

Demiray, U. (1990). Üçüncü Yaş Üniversitesi Kavramı, Uygulama Örnekleri ve Bir Öneri, Kurgu Dergisi (8): 435-469.

Demirbilek, T. & Öktem Özgür, A. (2017). Gümüş Ekonomi ve Aktif Yaşlanma Bağlamında Yaşlı İstihdamı, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD),10(1): 14-28.

Demirci Aksoy, A. & Günay, G. (2017). Yaşlıların Barınma İhtiyacına Alternatif Olarak Sürdürü- lebilir Yaşlı Köyleri, Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2): 1-19.

Demirkan, Ö., İbrahimoğlu, S. & Usta, A. (2018). The Impact of The Black Sea Coastal Road on The Coastal Cıtıes: A Comparıson of Giresun And Ordu, International Journal of Architec- ture and Urban Studies, 3(2): 68-79.

Dervişoğlu, T. & Işık, A. (2011). Ey Gidi Giresun, Ankara: Özyurt Matbaacılık.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1974). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (27.10.1970), Giresun İli, Yayın No: 690, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1979). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (26.10.1975), Giresun İli, Yayın No: 843, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1982). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (26.10.1975), Giresun İli, Yayın No: 988, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1983). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (12.10.1980), Giresun İli, Yayın No: 990-46, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1987). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (20.10.1985), Giresun İli, Yayın No: 1237, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (1993). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (21.10.1990), Giresun İli, Yayın No: 2703, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (2002). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (22.10.2000), Giresun İli, Yayın No: 2703, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

DİE (T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü) (2003). Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri (22.10.2000), Türkiye, Yayın No: 2759, Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası.

Dikken J., Van Den Hoven RFM., Van Staalduinen WH., Hulsebosch-Janssen LMT. & Van Hoof

J. (2020). How Older People Experience The Age-Friendliness of Their City: Development of The Age-Friendly Cities and Communities Questionnaire, International Journal Environ- mental Research and Public Health, 17(6867): 1-24.

Doğan, S., Alıcı, A. & Meydan, M. C. (2025). İllerin ve Bölgelerin Sosyo Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması SEGE-2025, Ankara: T. C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı.

Doğanay G. (2024). 65 Yaş ve Üstü Bireylerin Aktif ve Sağlıklı Yaşlanmasında Coğrafi Çevre Koşullarının Etkileri, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi).

Doğanay, G. & Güven, S. (2019). Ailede Yaşlı Bakımı Rolünü Üstlenen Kadınlar ve Görüşle- ri: Giresun İli Örneği, Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 11(21): 343-357.

Doğanay, G. & Çopur, Z. (2020). Yaşlı Nüfusun COVID-19 Salgınına İlişkin Görüşleri: Giresun İli Örneği, Türk Coğrafya Dergisi, (76): 59-74.

Doğanay, G. & Çopur, Z. (2024). Aktif Yaşlanma Endeksinin Değerlendirilmesi: Giresun Örneği, Journal of History School, (68): 442-462.

Doğanay, G. (2025). Coğrafi Özelliklerin Yaşlı Bireylerin Gündelik Yaşamları Üzerine Etkile- ri, Doğu Coğrafya Dergisi, 30(53): 112–125.

Doğanay, G. & Ergin, N. B. (2025). Yaşlılık ve Siyaset: Kimin Tarafından Kimin İçin? Mülkiye Dergisi, 49(2): 339–375.

Doğanay, H. (1994). Türkiye Beşeri Coğrafyası, Ankara: Gazi Büro Kitabevi. Doğanay, H. (2014). Türkiye Beşeri Coğrafyası, Ankara: Pegem Akademi.

Doğanay, H. & Orhan, F. (2016). Türkiye Beşeri Coğrafyası, Ankara: Pegem Akademi.

Doğru, H. (1995). XVIII. Yüzyıla Kadar Osmanlı Kentlerinin Sosyal ve Ekonomik Görüntüsü, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, Yayın No:872.

DOKA (2026). Giresun İl Genel Görünüm Raporu, Giresun Yatırım Destek Ofisi

DPT (2007), Türkiye’de Yaşlıların Durumu ve Yaşlanma Ulusal Eylem Planı, Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, DPT Yayın No:2741, Ankara.

Durgun B. & Tümerdem Y. (1999). Kentleşme ve Yaşlılara Sunulan Hizmetler, Geriatri (Turkish Journal of Geriatrics), 2(3): 115-120.

Duvan, E. K. ve Kantar Davran M. (2023). Yaşlılık Olgusu ve Kırsal Alanda Yaşlılık, Ankara: İksad Yayınevi.

Efe, A. & Aydemir, M. (2015). Yaşlı Kadın Olmak: Psiko-Sosyolojik Kuramlar Çerçevesinde Yaş- lılık ve Kadın – Isparta Huzurevi Örneği, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (34): 193-223.

Elliott, R. F. (1991). Labor Economics: A Campparative Text (Çeviri) Beşeli, M., Güngör, F. ve Tokgöz, B. (2017). Karşılaştırmalı Çalışma Ekonomisi, Ankara: Ankara Üniversitesi Yayını.

Emecen, F. (1996). Giresun, Diyanet İslam Ansiklopedisi, Cilt: 14: 78-84, İstanbul.

Emecen, F. & Yüksel, A. (2015). Giresun Kazası Nüfus Defteri (1251/1835), Trabzon: Serander Yayınevi.

Emecen, F. M. (2020). Karadeniz Kıyı Kentleri Tarihi, İstanbul: Turkuaz Haberleşme ve Yayın- cılık.

Emiroğlu, M. (1988). Türkiye’de Yaşlı Nüfusun Artışı ve Coğrafi Dağılım Özellikleri, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Coğrafya Araştırmaları Dergisi, (11): 25-47.

Erinç, S. (1945). Kuzey Anadolu Kenar Dağlarının Ordu-Giresun Kesiminde Landşaft Şeritleri, Türk Coğrafya Dergisi, (7,8): 120-139.

Eryurt, M. A., Beşe Canbolat, Ş. & Koç, İ. (2013). Türkiye’de Nüfus ve Nüfus Politikaları: Öngö- rüler ve Öneriler, Amme İdaresi Dergisi, 46(4): 129-156.

Eurostat. (2021). Applying The Degree of Urbanisation: A Methodological Manual to Define Cities, Towns And Rural Areas For İnternational Comparisons (2021 Edition), Publications Office of The European Union.

Eyüboğlu, H. & Midilli Sarı, R. (2025). Yaşlı Kullanıcıların “Paylaşımlı Konut” Hakkındaki Gö- rüşleri, Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi (63): 185-204.

Garrett, M. D. & Poulain, M. (2018). Geography of Aging: The Science of Belonging, Open Science Journal of Psychology, 5(6): 73-83.

Gençay, C. (2007). Sağlık Turizmi (Editörler: Melih Bulu ve Hakkın Eraslan, Sürdürülebilir Re- kabet Avantajı Elde Etmede Turizm Sektörü içinde: 172-183), İstanbul: Kazancı Hukuk Ya- yınevi.

Giresun Belediyesi 2015-2019 Yılları Stratejik Planı Giresun Belediyesi 2020-2024 Yılları Stratejik Planı Giresun Belediyesi 2025-2029 Yılları Stratejik Planı

Girgin M. & Naza, Ceyda (2015). Coğrafyacı Homeros, Coğrafyacılar Derneği Uluslararası Kongresi (21-23 Mayıs 2015) Bildiriler Kitabı içinde: 11-22.

Gökburun, İ. (2020). Türkiye’nin Demografik Dönüşüm Sürecinde Nüfus Politikalarının Rolü, Gelecek Vizyonlar Dergisi, 4 (Coğrafya Özel Sayısı): 1-15.

Gökburun, İ. (2017). Sanayi (Editör: İhsan Bulut, Beşeri ve Ekonomik Coğrafya içinde: 347-374), Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Göney, S. (1984). Şehir Coğrafyası-I, İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Yayınları No: 2274.

Görgün Baran, A. (2007). Ageism: Yaş ve Yaşlı Ayrımcılığı (Editör: Harun Ceylan, Kırgızistan’da Gençlerin Yaşlılara Yönelik Tutumları içinde: 77-113), Publishing House.

Güçer, M., Yavuz, H. & Sakarya, S. (2012). Türkiye’nin Beşeri Sermayesi: Demografik Dönüşü- mün Bilançosu, Analist Dergisi, (22): 16-29.

Güler, Ç. & Çobanoğlu, Z. (1994). Yaşlı ve Çevre, Sağlık Bakanlığı, Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Çevre Sağlığı Temel Kaynak Dizisi No: 24, Ankara: Aydoğdu Ofset.

Günaydın, D. (2018). Türkiye’nin Demografik Dönüşümü Çerçevesinde İşgücünün Yaşlanma So- runu, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi(YSAD), 11(1): 1-13.

Gündüz, G. & Fışkın, K. (2017). Biyolojik Yaşlanma (Editörler: İsmail Tufan ve Mithat Durak,

Gerontoloji Cilt 1 içinde 145-164), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Güneş, S. & Aliağaoğlu, A. (2025). Batı Coğrafya Geleneğinde Klasik Öncesi Dönem: Bernhard Varenius ve Immanual Kant, Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(49): 477 – 492.

Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2008). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: Felsefe, Yöntem, Analiz, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Gürsoy, A. (2003). Giresun Kazası’nın Vilayet Oluşu (Editör: Ali Çelik, Yeşilgiresun Gazetesine Göre Cumhuriyetin İlk Yıllarında Giresun içinde: 97-102), Ankara: Ümit Ofset Matbaacılık. Gürsoy Çuhadar, S. & Lordoğlu, K. (2016). Demografik Dönüşüm Sürecinde Türkiye’de Yaşlanma ve Sorunlar, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (54): 63-80.

Güvenç, E. (2023). Felsefi Perspektiften Yaşlılık Dönemi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(47): 79-105.

Harvey, D. (1973). Social Justice and The City, Baltimore: Johns Hopkins University Press. Harvey, D. (1988). Social Justiceadn The City, (Çeviri) Moralı, M. (2019). Sosyal Adalet ve Şehir, İstanbul: Metis Yayınları

Harvey, David. 2012. Rebel Cities: From the Right to the City to the Urban Revolution, (Çeviri) Deniz, A. (2025). Asi Şehirler: Şehir Hakkından Kentsel Devrime Doğru, İstanbul: Metis Yayınları.

Hazer, O & Özsungur, F. (2017). Başarılı Yaşlanma Ölçeği (BYÖ) Türkçe Versiyonu, Internatio- nal Journal Of Education Technology and Scientific Researches, (4): 184-206.

Heinze, R. G., Naegele, G. & Schneiders, K. (2017). Gümüş Ekonomisi: Bir Alman Vakası: Aktif Yaşlanma ve Yaşlıların Üretkenliği İçin Bir Eylem Planı mı? (Editörler: İsmail Tufan ve Mithat Durak, Gerontoloji Cilt – 1 içinde: 411-440), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Hirschman, C. (2001). Comment: Globalization and Theories of Fertility Decline, Population and Development Review, (27): 116-125.

Hosseini, M. M., Zargoush, M. & Ghazalbash, S. (2024). Climate Crisis Risks to Elderly Health: Strategies for Effective Promotion nd Response, Health Promotion International, daae031: 1-16.

Hoşgör, Ş. & Tansel, A. (2010). 2050’ye Doğru Nüfusbilim ve Yönetim: Eğitim, İşgücü, Sağlık ve Sosyal Güvenlik Sistemlerine Yansımalar, TÜSİAD-T/2010/11/505.

İGM (T.C. Başbakanlık İstatistik Genel Müdürlüğü) (1961). Genel Nüfus Sayımı Türkiye Nüfusu (22.10.1950), Yayın No: 410, İstanbul.

İUD (T.C. Başbakanlık İstatistik Umum Direktörlüğü) (1937). Genel Nüfus Sayımı Kati ve Mu- fassal Neticeler (20. 10. 1935),Giresun Vilayeti, Neşriyat Sayısı: 75, İstanbul: Hüsnütabiat Basımevi.

İUD (T.C. Başbakanlık İstatistik Umum Direktörlüğü) (1939). Genel Nüfus Sayımı Türkiye Nü- fusu, Kati Tasnif Neticeleri –İkinci Tabl(20. 10. 1935), Cilt:60, Neşriyat Sayısı: 75, İstanbul: Hüsnütabiat Basımevi.

İUM (T.C. Başbakanlık İstatistik Umum Müdürlüğü) (1929). Umumi Nüfus Tahriri (Fasikül I) Mufassal Neticeler İcmal Tabloları 28.10.1927), İstanbul: Hüsnütabiat Matbaası.

İspir, E. (1991). Şehirleşme ve Meseleleri, Ankara: Gazi Büro Yayınevi. İzbırak, R. (1992). Coğrafya Terimleri Sözlüğü, Ankara: MEB Yayınevi.

Jackson, N. (2007). Population Ageing in A Nutshell: A Phenomenon in Four Dimensions, People and Places, 15(2): 12–21.

Jaison, M. & Shajahan, A. (2026). From Garden City to Concrete Jungle: Integrating Green-Blue Spaces to Combat Air Pollution in The Silicon Valley of India. Environ Monit Assess, 198(219): 1-21.

Kalafat, E. & Yeşil, P. (2021). Giresun Kenti Yaya Bölgelerinin Kullanıcı Tercihleri Doğrultu- sunda İncelenmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 25(3): 658-664.

Kalaycı, I. & Uysal, M. T. (2021). Sosyodemografik Özelliklerin Üretken Yaşlanmaya Etkisi, Turkish Studies, 16(6): 1659-1676.

Kalaycı, S. & Erkoç, B. (2023). Yaşlılarda Yalnızlık Algısının Sosyal Hizmet Perspektifi ile İnce- lenmesi, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(61): 787-806.

Kalınkara, V. (2016). İnsan Dostu Kentlerden Söz Edebilir miyiz? Lütfen (Editör: Velittin Ka- lınkara, Yaşlılık Disiplinlerarası Yaklaşım, Sorunlar, Çözümler-2 içinde: 423-452), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Kalınkara, V. (2021). Temel Gerontoloji: Yaşlılık Bilimi, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Kalınkara, V. & Kapıkıran, Ş. (2017). Yerinde Yaşlanma Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Psikometrik

Özellikleri, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD), 10(2): 54-66.

Kantik, Z. & Ayhan, F. (2025). Demografik Yaşlanma ve Yaşlılara Yönelik Kamusal Hizmetlerin İncelenmesi: İzmir İli Örneği, Edebiyat ve Beşeri Bilimler Dergisi, (74): 227-241.

Kara, D. (2023). Yaşlanma ve Yaşlılığa Dair Sosyolojik Kuramların İncelemesi, Bartın Üniversi- tesi, Lisansüstü Eğitim Fakültesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Kara Düzgün, Ü. (2014). Giresun Halk Takvimi, Sayılı Günler ve Bunlara Bağlı İnanış ve Uygu- lamalar, Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, (6): 233-256.

Karacan, E. (2017). Sosyal Politika Kapsamında Türkiye’de Yaşlı Nüfus: Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(49): 637-644.

Karadeniz, O. & Öztepe, N. D. (2013). Türkiye’de Yaşlı Yoksulluğu, Çalışma ve Toplum Dergisi, (3): 77-102.

Karakayalı, Z. (2022). Giresun’da Doğal Olarak Yetişen Yenilebilir Bitkilerin Gastronomik De- ğeri, Giresun Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Karaman, O. (1999). Giresun Kazası, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlan- mamış Doktora Tezi).

Kayacan, G. (2017). Modern Toplumlarda Yaşlılık, Ölüm Algısı ve Yaşçılık, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(15): 15-29.

Kaygusuz, C. (2008). Yaşlılık Kuramları (Editörler: Kurtman Ersanlı ve Melek Kalkan, Psikolo- jik, Sosyal ve Bedensel Açıdan Yaşlılık içinde: 215 – 250), Ankara: Pegem Akademi.

Keleş, R. (2006). Kentleşme Politikası, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları. Keleş, R. (2021). Kentbilim Terimleri Sözlüğü, Ankara: İmge Yayınları

Keskin, F. & Koç, İ. (2023). Cumhuriyetin 100. Yılında Türkiye’nin Demografik Yapısı ve Önce- lik Alanları, Nüfusbilim Dergisi / Turkish Journal of Population Studies, (45): 5-27.

Kestane, Ö. & Ülgen, K. (2013). İzmir İli İçin Biyoklimatik Konfor Bölgelerinin Belirlenmesi,

Süleyman Demirel Üniversitesi Teknik Bilimler Dergisi, 3(5): 18-25.

Kılıçlar, A., Aysen, E. & Küçükergin, F. (2017). Demografik Değişimlerin Turizm Türleri Üze- rindeki Belirleyici Etkisi: Üçüncü Yaş Turizmi, Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi (2): 80-100.

Kıray, M. (1998). Kentleşme Yazıları, İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Kışlalıoğlu, M. & Berkes, F. (1990). Çevre ve Ekoloji, Ankara: Remzi Kitabevi.

Kinsella, K. & Gist, J. Y. (1995). Older Workers, Retirement and Pensions: A Comperative Inter- national Chartbook, U.S. Department of Commerce Economis and statistics Administration Bıreau of The Census.

Kiziroğlu, İ. (1993). Doğabilimci Aleksander Von Humboldt’un (1769-1859) Yaşamı ve Bilimsel Çalışmaları, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (9): 281-300.

Kocaman, Y. (2025). Türkiye’de Demografik Dönüşüm Sürecine Kuramsal Bir Bakış: Temel Nü- fus Parametrelerinden Sosyal Sonuçlara, Senectus, 3(2): 169-204.

Koç, İ., Eryurt, M. A., Adalı T. & Seçkiner, P. (2008). Türkiye’nin Demografik Dönüşümü, Hacet- tepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara.

Koç, İ. & Saraç, M. (2018). Türkiye’de Yaşlı Göçünün Büyüklüğünün ve Yönünün Değişimi, Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, (2): 19 – 37.

Korkmaz Yaylagül, N. & Armağan, M. B. (2023). Sosyal Gerontolojide Emeklilik, Üretken Yaş- lanma ve İleri Yaşta Çalışma (Editörler: Metin Özkul ve Işın Kalaycı, Bütün Yönleriyle Ba- şarılı Yaşlanma içinde: 309-326), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Korkmaz Yaylagül N. & Akış A. G. (2024). Kırsalda Yaşlanma: Bahadın Yaşlanma Hareketi (Edi- tör: İkuko Murokami: Yerinde Yaşlanma Japonya, Güney Kore, Türkiye ve Finlandiya’dan Örnekler içinde, 19-44), İstanbul: Nerka Grup.

Köroğlu, M. A. (2025). Yaşlanma Teorileri Bağlamında Yaşlıların Yaşam Deneyimleri Üzerine Bir Araştırma, Mavi Atlas, 13(1): 99-126.

Köse, M. F. (2015). Giresun’da Düzensiz Kentleşme ve Bunlardan Kaynaklanan Sorunlar: CBS ile Teyyaredüzü ve Hacısiyam Mahallelerinin Analizi, Giresun Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Köse, M. & Aydın, Y. (2022). Coğrafi Mekânın Yaşlanma Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi,

Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(48), 325-341.

Köse, M. & Sertkaya Doğan, Ö. (2022). Nüfus Politikaları Bağlamında Türkiye Nüfusunun Demografik Dönüşümü, Yapısal Değişimi ve Geleceği, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilim- ler Dergisi, (74): 247-267.

Kuran, H. (2016). Şehir Hakkı, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 71(2), 653-655.

Kurek, S. (2007). Population Ageing Research From A Geographical Perspective – Methodologi- cal Approach, Bulletin Of Geography (Socio-Economıc Series) (8): 29-49.

Kurtkapan, H. (2019). Yaşlı Dostu Kentler ve Yerinde Yaşlanma Üzerine Sosyolojik Bir Değer- lendirme (Editör: M. Yavuz Alptekin, Kent, Kentleşme, Yeni Kentleşme Trendleri ve Dünya Şehir Sisteminin Ortaya Çıkışı içinde: 177-190), Ankara: Gece Akademi.

Laleoğlu, F. Z. (2025). Demografik Yorgunluk: Türkiye’de Nüfusun Yaşlanması, Riskler ve Öne- riler, Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları (SETA) Vakfı Yayınları No:265. İstanbul: Turkuaz Haberleşme Yayıncılık A. Ş.

Laslett, P. (1991). A Fresh Map of Life: The Emergence of The Third Age, Cambridge, Massachu- setts: Harvard University Press .

Lee, R. (2003). The Demographic Transition: Three Countries of Fundamental Change, Journal of EconomicPerspectives, 17(4): 167-190.

Lefebvre, H. (1968). Le Droit à la ville.Paris: Anthropos (Çeviri) Ergüden, I. (2017). Şehir Hakkı,

İstanbul: Sel Yayınları.

Leibenstein, H. (1974). An Interpretation of The Economic Theory of Fertility: Promising Path or Blind Alley? Journal of Economic Literature,12(2): 457-479.

Lesthaeghe, R. (2010). The Unfolding Story of the Second Demographic Transition. Population and Development Review, 36(2): 211-251.

Lesthaeghe, R. (2011). The “Second Demographic Transition”: A Conceptual Map for the Un- derstanding of Late Modern Demographic Developments in Fertility and Family Formation. Historical Social Research, 36(2): 179-218.

Marcinkiewicz, A. (2011). The University of the Third Age as an Institution Counteracting Margi- nalization of Older People, Journal of Education Culture and Society, (2): 38-44.

Maslow, A. H. (1943). A Theory of Human Motivation, Psychological Review, (50), 370–396. Massey, D. (2005). For Space. London: Sage.

Mc Craken, K. & Phillips D. R. (2005). International Demographic Transitions (Editörler: Gavin J. Andrews and David R. Phillips, In Ageing and Place: Perspectives, Policy, Practise: 36- 60), London: Routledge.

Mirioğlu Kavuk, G. (2024). Az Konuşulan Bir Kent Hakkı Olarak Kamusal Tuvaletlere Erişimde Cinsiyet Temelli Eşitsizlikler, International Journal of Geography and Geography Educati- on, (53): 204-227.

Montoro-Ramírez, E. M., Parra-Anguita, L., Álvarez-Nieto, C., Parra, G., & López-Medina, I.

M. (2025). Climate Change Effects in Older People’s Health: A Scoping Review. Journal of Advanced Nursing, (81): 8066–8079.

Mutlu, A., Reyhan, H. & Doğan, H. H. (2019). Kentleşme, Ankara: Palme Yayınevi

Müftüler, H. G. (2019). Yaşlılık Sosyolojisi Kurumsal Yaklaşım, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Nişancı, A. (1988). Karadeniz Bölgesinin İklim Özellikleri ve Farklı Yöreleri, Birinci Tarih Boyunca Karadeniz Kongresi (13-17 Ekim 1986), Bildiriler Kitabı içinde: 223 – 233.

OECD (2016). Resilient Cities

Orhun, N. B. & Orhun, R. (2020). Geriatri Turizmi (Editörler: Sedat Şahin, S. ve Sağbetullah Meriç, Gelecek Turizm Trendleri içinde: 273-294), İstanbul: Paradigma Akademi.

Osmanoğlu, M. (2022). Şehir ve Mimari: Karton Kentlerden Ruha Dokunan Şehirlere, İstanbul: Erkam Yayın Sanayi A. Ş.

Öğüt Düzen, K. & Büyükyörük, N. (2022). Yaşlılık Kuramları ve Yaşlanmanın Boyutları (Editör: Azime Arısoy, Yaşlılık ve Yaşlanma Yazıları içinde: 1-22), Bursa: Ekin Basım Yayım Dağı- tım.

Öksüz, B. & Altıntaş, V. (2017). Sağlık Turizminde Dijital İletişim Kanallarının Kullanımı, Seya- hat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(1): 59-75.

Önal, Z. S. & Sandıkcı, M. (2025). Yabani Bitkilerin ve Yerel Otların Giresun Yemek Kültüründe- ki Yeri, Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research, 9(1): 30-48.

Özbay, F. (2015). Dünden Bugüne Aile, Kent ve Nüfus, İstanbul: İletişim Yayınları.

Özcan, M. V. (2016). Taşra Kıyı Kentlerinde Mekânsal Değişim: Giresun Örneği, Gazi Üniversi- tesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Özçağlar, A. (2014). Coğrafyaya Giriş, Ankara: Ümit Ofset Matbaacılık. Özçağlar, A. (2015). Yönetsel Coğrafya, Ankara: Nika Yayınevi.

Özdipçiner, N. S. (2004). Üçüncü Yaş Turizmi (Editör Velittin Kalınkara, Yaşlılık, Disiplinler Arası Yaklaşım Sorunlar Çözümler içinde: 219-236), Ankara: Odak Yayınevi.

Özen, H., Sert, A. & Aydın Aksoy, A. (2006). Giresun Kentsel Sit Alanı ve Evleri Üzerine Bir İnceleme, Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 7(2): 135-142.

Özer, Z., Bahçecioğlu Turan G. & Teke, N. (2023): Age Friendly Cities and Communities Qu- estionnaire: A Research on Turkish Validity and Reliability, Archives of Environmental & Occupational Health, 78(1): 38-47.

Özgüç, N. (1998). Kadınların Coğrafyası, İstanbul: Çantay Kitabevi.

Özgüç, N. & Tümertekin, E. (2014). Coğrafya: Geçmiş, Kavramlar, Coğrafyacılar, İstanbul: Çan- tay Kitabevi.

Özgür, E. M. (1999). Türkiye Nüfusunun Yaş Yapısı, Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası, Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, (7): 159-174.

Özgür, E. M. (2013). Türkiye Nüfusundaki Doğurganlık Düşüşü ve Yaşlanma Eğilimi, Her Yö- nüyle Dernekler Dergisi, 23(2): 30-35.

Özgür, E. M. (2016). Bir Alt Alan Olarak Nüfus Coğrafyasının Geçmişi, Bugünü ve Geleceği, Ege Coğrafya Dergisi, 25(1): 1-36.

Özgür, E. M. (2018). Coğrafi Gerontoloji: Coğrafya ile Gerontolojinin Kesişiminde Bir Disiplinin Oluşumu, TÜCAUM 30. Yıl Uluslararası Coğrafya Sempozyumu (3-6 Ekim 2018) Bildiriler Kitabı içinde: 324-335.

Özgür, E. M. (2019). Yaşlanmanın Coğrafyaları: Coğrafi Gerontolojide İlerleme, Tartışmalar ve Araştırma Gündemi, Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(1): 78-109.

Özgür, E.M. (2020). Aging As a New Socio Demographic Reality of Turkey: Processes, Patterns and Outcomes (Editörs: Recep Gülmez ve Suat Tüysüz, In The new Turkey: Politics, Society and Economy 77-131). New York: Nova Science Publishers.

Özgür, E. M. & Yakar, M. (2021). Coğrafya Önemlidir!: Nüfus Yaşlanmasına Mekânsal Bir Pers- pektiften Bakmak, Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 5(2): 3-29.

Özgür, E. M. & Kılınç, N. (2022). Yaşlı Dostu Kentler ve Topluluklara İlişkin Kuramsal Çerçeve- lerin Gözden Geçirilmesi, Coğrafi Bilimler Dergisi, 20 (1): 310-337.

Özgür, E. M. & Yakar, M. (2026a). Kırsal Türkiye’deki Aşırı Yaşlanmanın Coğrafi Örüntüsü Kas- vetli Demografik Bir Durumu Açığa Çıkarıyor, Senectus 4(1): 99-140.

Özgür, E. M. & Yakar, M. (2026b). An Analysis of the Spatial Pattern of Demographic Ageing in Türkiye Using Bivariate Mapping, Coğrafya Dergisi, Online Publication, 1-8.

Özgür, E.M. & Yakar, M. (2026c). Demografik Yaşlanmayı Haritalamak: Türkiye’nin Mekânsal Yaşlanma Örüntüleri Sosyal Planlama ve Sosyal Hizmet İçin Ne Anlama Geliyor?, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 26(71): 389-422.

Öztürk, N. K. & Demirel, Ö. (2021). Çok Paydaşlı İş Birliği ve Dirençli Kent Açısından Montreal Şehri, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 10 (2): 24-44.

Pacione, M. (2005). Urban Geography: A Global Perspective, London: Routledge.

Patisson, W. D. (1964). The Four Traditions of Geography, Journal of Geography, 63(5): 211-216. Plouffe, L. & Kalache, A. (2010). Towards Global Age-Friendly Cities: Determining Urban Fea- tures That Promote Active Aging, Journal of Urban Health, 87(5): 733–739.

Poston L. D. & Bouver L. F. (2010). Population And Society: An Introduction to Demography, Cambridge: Cambridge University Press.

Resmi Gazete (2001). Huzurevleri ve Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği, Sayı: 24325.

Resmî Gazete (2014). Ücretsiz veya İndirimli Seyahat Kartları Yönetmeliği, Sayı: 28931

Resmi Gazete (2026). Huzurevleri ve Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği, Sayı: 33245.

Robinson, J. L. (1976). A New Look at the Four Traditions of Geography, Journal of Geography, 75(9): 520-530.

Rosenmayr, L. (1996). Altern im Lebenslauf: Soziale Position, Konflikt und Liebe in den Späten Jahren, Gottingen-Zürüh: Vadenhoeck ve Ruprecht.

Salur, G. (2019). Mekan ve Yaşlılık: İhtiyarlara Yer Yok mu?, Beyond İstanbul, (5): 41-47. Sarıçam, H. & Canatan, A. (2023). Yaşlanma Kuramları (Editörler: Kadir Canatan ve Müşerref

Küçük, Yaşlanma Sosyolojisi içinde: 29-56), Ankara: Dün, Bugün, Yarın Yayınları.

Sarıipek, B. (2016). Türkiye’de Demografik Dönüşüm ve Yaşlı Bakımı, Sosyal Güvenlik Dergisi, (2): 93-112.

Sekmen, F. (2019). Are Children a Normal Good or an Inferior Good? A Critique to the Neoclas- sical Theory, Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 5(3): 152-159.

Sergün, Ü. (1991). Yeryüzünün Nüfuslanması Sürecinde Gelişme Evreleri, İstanbul University Journal of Sociology, 3(2): 211-220.

Sert, A. N. (2019). Üçüncü Yaş Yerli Turistlerin Seyahat Kısıtları ve Motivasyonları Üzerine Bir Araştırma, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (42): 200-211.

Sertkaya Doğan, Ö. & Bostan, H. (2019). Türkiye’nin Demografik Dönüşümü ve Nüfus Projeksi- yonlarına Göre Fırsatlar, Doğu Coğrafya Dergisi, 24(41): 61-90.

Sevindi, C. & Korkusuz, T. (2016). Türkiye’de Yaşlı Bağımlı Nüfusun Gelişimi, II. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi (12-14 Ekim 2016) Bildiriler Kitabı içinde: 194-226.

Sezer, İ. (2025). Giresun İlinde Turistik Kaynaklar ve Turizm Aktiviteleri (Editör: Ünsal Bekde- mir ve Mehmet Fatsa, Geçmişten Günümüze Giresun içinde: 224-244), İstanbul: Mavi Ofset. Sina, A. (2008). İlkçağ Tarih Yazımının Batı Anadolulu Öncüleri: III-Miletoslu Hekataios, Ankara

Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Araştırmaları Dergisi, 27(44): 113-166. Sofuoğlu Demirbaş, Ü. & Çelebi Şeker, N. N. (2024). Yaşlı Bireyler İçin Entegre Yaşam Alanları:

Ortak Konutlar, IDA: International Design and Art Journal, 6(2): 334-351.

Sümer, F. (1960). Anadolu’ya Yalnız göçebe Türkler mi Geldi?, Belleten, (XXIV), 567-594. Şahin, S. (2015). Geçmiş, Günümüz ve Gelecekte Nüfus Gerçeği, Ankara: Pegem Akademi. Şahin, S. (2017). Geriatri ve Yaşlılıkta Sağlık (Editörler: İsmail Tufan ve Mithat Durak, Gerontoloji – Cilt 1 içinde: 181-196), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Şenbil, M. & Yetişkul, E. (2021). Spatial Variation of Elderly Population and Its Dynamics in Turkey, Population, Space And Place, 3(e2516): 1-17.

Şener, B. (2004). Türkiye’de Yaşlı Konutlarının Yapılabilirliğine Yönelik Fizibilite Çalışması, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi).

Şenol, E. (2010). Amasya’nın Cumhuriyet Dönemi Kentsel Gelişim Süreci ve Kentleşme Sorunla- rı, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi).

Şenol, E. & Saraçoğlu, H. (2012). Tokat Kentinde Yaşlı Nüfusun Mekansal Dağılışı ve Kent İçi Arazi Kullanımının Yaşlı Nüfusun Yaşam Kalitesine Etkileri, Tokat Sempozyumu (01-03 Ka- sım 2012) Bildiriler Kitabı Cilt – 2 içinde: 97-116.

Şenol, E. (2014). Avanos Nüfusunun Yaş Yapısı, Avanos Sempozyumu (23-25 Ekim 2014) Bildi- riler Kitabı içinde: 235-250.

Şenol E. (2015). Türkiye’nin Şehirleşme Sürecinde Merzifon’un Yeri, III. Uluslararası Geçmiş- ten Günümüze Merzifon ve Amasya Yöresi Sempozyumu (8-10 Ekim 2015) Bildiri Kitabı içinde: 636-652.

Şenol E. (2016a). Yozgat İli Nüfusunun Yaş Yapısı, I. Uluslararası Bozok Sempozyumu (05-07 Mayıs 2016) Bildiriler Kitabı Cilt-2 içinde: 485-503.

Şenol, E. (2016b). Giresun İlinde Mevsimlik Yaşlı Göçleri, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uy- gulama Merkezi (TÜCAUM) Uluslararası Coğrafya Sempozyumu (13-14 Ekim 2016) Bildi- riler Kitabı içinde: 568-569.

Şenol, E. (2018). Türkiye›nin Son Dönem Nüfus Politikasının Dikkat Çeken Sloganı: “En Az Üç Çocuk”. Peki Ama Neden? (Editörler: Burak Eryılmaz, Kurtuluş Özlü, Yusuf Bahadır Keskin ve Cem Yücetürk, Sosyal Bilimlerde Güncel Akademik Çalışmalar Cilt 1 içinde 847-865), Ankara: Gece Kitaplığı.

Şenol, E. (2019). Büyükşehir Statüsündeki İllerde Kırsal Nüfusun Tespiti: Ordu İli Örneği, Türk Coğrafya Dergisi, (72): 53-63.

Şenol, E. (2020). Türkiye’de Coğrafya Bölümlerine Yönelik Öğrenci Hareketliliğinin Sebepleri ve Yönü Üzerine Genel Değerlendirme, Amasya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (ASO- BİD), (8): 145-184.

Şenol, E. (2021). Kent Çevresindeki Yüksek Alanların Rekreasyon Amaçlı Kullanımı: Giresun Kalesi Örneği (Editörler: Emre Aydemir ve Sema Sağlık, Sosyal ve Beşeri Bilimlerde Araş- tırma ve Değerlendirmeler – III içinde: 165-184), Ankara: Gece Kitaplığı.

Şenol E. & Saraçoğlu, H. (2022). Giresun Nüfusunun Yaş ve Cinsiyet Yapısı (Editörler: İrfan Yıldız ve Salih Battal, Sosyal ve Beşeri Bilimlerde Uluslararası Araştırmalar I içinde: 151- 177), İzmir: Serüven Yayınevi.

Şenol, E. (2024). Kentleşme ve Kentleşme Sorunları (Editör: İhsan Bulut, Beşeri ve Ekonomik Coğrafya içinde: 151-168), Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Tandoğan, A. (1994). Türkiye Nüfusu, Trabzon: Eser Ofset.

Tanoğlu, A. (1969). Nüfus ve Yerleşme, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınevi.

Tansü, Y. E. & Okutucu, A. N. (2020). Paleolitik Çağ’da Beslenme, Bilge Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(1): 1-4.

Tanyeli, U. (2000). Anadolu Türk Kentinde Fiziksel Yapının Evrim Süreci (11-15. Yy), İstanbul. Taş, B. (2016). Türkiye’nin Kırsal Yerleşmeleri, İstanbul: Yeditepe Yayınevi.

T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (2011). Türkiye’de Yaşlılık Dönemine İlişkin Beklen- tiler, Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayınları. Yayın No:150. Ankara: KRY Yayıncılık.

T.C. Kalkınma Bakanlığı (2013). Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018).

T.C. Kalkınma Bakanlığı (2014). Onuncu Kalkınma Planı 2014-2018: Yaşlanma Özel İhtisas Ko- misyonu Raporu.

T.C. Kalkınma Bakanlığı (2018). On Birinci Kalkınma Planı 2019-2023: Yaşlanma Özel İhtisas Komisyonu Raporu.

T.C. Tarım, Orman ve Köy İşleri Bakanlığı (1987). Giresun İli Arazi Varlığı, Ankara: Köy Hiz- metleri Genel Müdürlüğü Yayınları, Rapor No: 28.

T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2019). Sanayi Yatırımlarına Verilen Destekler ve Teşvik Programları. Ankara.

T. C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, (2026). 2025 Trafik ve Ulaşım Bilgileri: Otoyollar ve Devlet Yollarının Trafik Dilimlerine Göre Yıllık Ortalama Günlük Trafik Değerleri ve Ulaşım Bilgileri, Trafik Güvenliği Dairesi Başkanlığı Ulaşım Etütleri Şubesi Müdürlüğü

Tekeli, İ. (2016). Dünyada ve Türkiye’de Kent-Kır Karşıtlığı Yok Olurken Yerleşmeler İçin Temsil Sorunları ve Strateji Önerileri, Ankara: İdealkent Yayınları.

Tekin, Ç. S. & Kara, F. (2018). Dünyada ve Türkiye’de Yaşlılık, Uluslararası Bilimsel Araştırma- lar Dergisi, 3(1): 219-229.

Tellioğlu, İ. (2019). Tarih Boyunca Karadeniz, İstanbul: Bilge Kültür, Sanat.

Timor, A. N. (1992). Orta Büyüklükteki Şehirler ve Lüleburgaz Örneği, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Tiryaki, S. (2023). Yerel Demografi Politikaları (Editör: İsmail Tufan, İkinci Türkiye: Yaşlılık Raporu 2023 içinde: 63-80), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Tiryaki, S. & Miğal, S. (2026). Neolitik Çağ’da Tarımsal Üretim Sürecinin Nüfus Artışı Üzerin- deki Etkisi, Kent Akademisi Dergisi, 19(2): 1-18.

Tolun-Denker, B. (1976). Şehir İçi Arazi Kullanılışı, İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Yayınları, No: 2054.

Tufan, İ. (2001). Yaşlanan Dünyada Bir Delikanlı: Türkiye, Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi,

12(3): 27-49.

Tufan, İ. (2002). Antik Çağdan Günümüze Yaşlılık, İstanbul: Aykırı Yayıncılık.

Tufan, İ.(2014). Türkiye’de Yaşlılığın Yapısal Değişimi, Koç Üniversitesi Yayınları, Yayın No:52. İstanbul: Yılmaz Ofset.

Tufan, İ. (2020). Gerontolojiye Hazırlık, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Tuğluoğlu, F. (2008). Türkiye’de Sıtma Mücadelesi (1924-1950), Türkiye Parazitoloji Dergisi, 32(4): 351 359.

Tuna, M. & Tenlik, Ö. (2017). Türkiye’de ve Dünya’da Yaşlanma (Editörler: İsmail Tufan ve Mithat Durak, Gerontoloji Cilt – 1 içinde: 1-26), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Tunçay, G. Y. (2020). Toplumda Yaşa Bağlı Ayrımcılık, Eurasian Journal Of Health Sciences (Eurasian JHS), 3(1): 1-5.

Tümertekin, E. (1973). Türkiye’de Şehirleşme ve Şehirsel Fonksiyonlar, İstanbul: İstanbul Üni- versitesi Yayını, No:1840.

Tümertekin, E. (1994). Beşeri Coğrafya, İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3819. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınevi.

Tümertekin, E. & Özgüç, N. (2011a). Beşeri Coğrafya: İnsan, Kültür, Mekân, İstanbul: Çantay Kitabevi.

Tümertekin, E. & Özgüç, N. (2011b). Ekonomik Coğrafya, İstanbul: Çantay Kitabevi.

TÜSİAD (1999). Türkiye’nin Fırsat Penceresi: Demografik Dönüşüm ve İzdüşümleri, TÜSİAD Yayın No: 99-1-251, Ankara: Lebib Yalkın Yayınları ve Basım işleri A.Ş.

Ufacık, O. E. (2024). A Study on Sustainable Urbanization, Kent Akademisi Dergisi, (17): 17-29. Ulu, N. U. (2023). İklim Değişikliği ve Yaşlıların Destinasyon Tercihleri İlişkisi; Antalya/Konya-

altı İlçesi Örneği, Senex: Yaşlılık Çalışmaları Dergisi, 7(2): 20-33.

United Nations (2019). World Urbanization Prospects: The 2018 Revision, UNDESA (United Nations Population Division, Department of Economic and Social Affairs)

United Nations (2024a). Probabilistic Population Projections based on the World Population Prospects 2024 (File PPP/POPAGESEX-BS: Total Population: Both sexes combined) by fi- ve-year age group, region, subregion and country, 2024-2100), UNDESA (United Nations Population Division, Department of Economic and Social Affairs).

United Nations (2024b). World Population Prospects 2024 (File POP/02-1: Demographic Indica- tors by Region, Subregion and Country, Annually for 1950-2100), UNDESA (United Nations Population Division, Department of Economic and Social Affairs).

Urgancıoğlu, İ., Hatemi, H., Yenici, O., Uslu, İ., Kaya, H. & Benli H. (1988). Türkiye’de Endemik Guatr, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Nükleer Tıp Anabilim Dalı, Yayın No:14, İstanbul: Emek Matbaacılık.

Uyanık, Y. & Başyiğit, R. (2018). Demografik Yapı İçinde Yaşlı Nüfusun Görünümü ve Aktif Yaşlanma Yaklaşımı Perspektifinde Politika Örnekleri, İş ve Hayat, 4(8): 273-310.

Üçeçam, Karagel, D. (2011) The Distribution of Elderly Population in Turkey and The Factors Effecting This Distribution, International Journal Of Social Sciences And Humanity Studies, 3(1): 59-69.

Üçışık S. & Demirci A. (2002). 21. Yüzyılda Çağdaş Coğrafya Bilimi ve Temel Unsurları, Mar- mara Coğrafya Dergisi, (5): 117-133.

Ünal, Ç. (2021). Türkiye’de Yaşlı Nüfusun Mekânsal Değişimi (2007-2020), Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi/The Journal of International Social Research, 14(78): 93-113.

Ünal, E. (2025). İklim Değişikliği ve Yaşlı Sağlığı (Editör: Jülide Gülüzar Yıldırım, Halk Sağlığı Hemşireliği Alanında Uluslararası Derlemeler, Araştırma ve Çalışmalar içinde: 73-84), An- kara: Serüven Yayınevi.

Üzülmez, M. & Bekdemir, Ü. (2025). Giresun Şehrinde Yaşlı Nüfusun Mekânsal Dağılışı (2007- 2024), Gelecek Vizyonlar Dergisi, 9(2): 203-217.

Varışlı, B. (2021). Değişen Toplumda Yaşlanma ve Yaşlılık, Nobel Akademik Yayıncılık.

WHO (2002). Active Ageing a Policy Framework, Noncommunicable Diseases and Mental He- alth Cluster Noncommunicable Disease Prevention and Health Promotion Department

WHO (2007a). Global Age-friendly Cities: A Guide.

WHO (2007b). Checklist of Essential Features of Age-friendly Cities.

WHO (2015). World Report on Aging and Health 2015.

Yadi, A. (2014). Cumhuriyet Döneminde Giresun’da Meydana Gelen Doğal Afetler ve Alınan Tedbirler (1924 – 1981), Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1): 18-35.

Yakar, M. (2014). Türkiye’de İlçelere Göre Medyan Yaş Dağılımının Mekânsal ve İstatistiksel Analizi, Turkish Studies, (9/11, Fall): 559-591.

Yakar, M. (2018). Yaşlanma ve Yaşlılığa Coğrafi Bir Yaklaşım (Editör: Nurettin Özgen: Sosyal Coğrafya içinde: 349-382), Ankara: Pegem Akademi.

Yakar, M. & Özgür, E. M. (2022). Türkiye’de Nüfus Yaşlanması, Yerel Düzeyde Tehlike Çanları Çalıyor!, Coğrafya Dergisi (44): 231-250.

Yakar, M. & E.M. Özgür (2024). Revealing Ageing Regions Through Spatial Patterns: The Evi- dence From Türkiye, Finisterra, LIX(125): 105-123.

Yaman Ö. M. & Acar, M. (2015). Türkiye’de Sosyal Hizmet Birikiminde Yaşlılık: Bibliyografik Bir Değerlendirme, Ankara: Açılım Kitap.

Yarım Altunay, U. S. (2023). Kent Kuramlarında Sınıflandırma Sorunsalı: Manuel Castells’in Eserleri Üstünden Bir Çözümleme, Journal of Politics, Economy and Management (JO- PEM), 6(2): 65-82.

Yasak, Ü. & Keskin, M. (2019). Afyonkarahisar Şehrinde Yaşlı Nüfusun Mekânsal Dağılışı, İstan- bul Uluslararası Coğrafya Kongresi (20-22 Haziran 2019) Bildiri Kitabı içinde: 1158-1172. Yavan, N. (2014). Batı Coğrafyası Geleneği Üzerine (Editörler: Erdem Bekaroğlu ve Ali Rıza Özdemir, Bir Disiplinin İç Dünyası: Modern Türk Coğrafyası Üzerine Söyleşiler içinde: 17-

51). İstanbul: İdil Yayıncılık.

Yavaşoğlu, F. & Özelçi Eceral, T. (2021). Kent Kır İlişkileri, Bölgesel / Yerel Kalkınma ve Ta- rımsal Kalkınma Kooperatifleri (Editörler: M. Tahsin Şahin ve Fatih Altuğ, Yerel ve Bölgesel Kalkınmada Değişen Dinamikler içinde: 349-382), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Yayla, Y. (2020). Giresun ve Yöresi Ağızlarındaki Bazı Farsça Alıntı Kelimeler, Karadeniz Araş- tırmaları, 17(67): 737-751.

Yazıcı, S., Ünal, F. & Çulhaoğlu (2023). Kalite Süreçlerinde PUKÖ Döngüsü: Dış Değerlendiri- cilerin Görüşlerine Göre Türk Üniversitelerinin Yeterlik Düzeyleri, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (57): 280-305.

Yazıcı, Y. & Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Detay Yayıncılık.

Yıkıcı, A. & Salman, T. (2022). Kadın Dostu Kent Bağlamında Kadın ve Kent İlişkisi: Trabzon Örneği, Journal of Mehmet Akif Ersoy University Economics and Administrative Sciences Faculty, 9(3): 1677-1708.

Yılmaz, C., (2009). Karadeniz Sahil Yolunun Kıyı Kentleri Üzerine Etkileri, Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi, (TÜCAUM) V. Ulusal Coğrafya Sem- pozyumu 2008, (16-17 Ekim 2008), Bildiriler Kitabı içinde: 147-157.

Yılmaz, M. (2016). Türkiye’nin Değişen Nüfus Yapısı: Nedenler, Değişim, Sonuçlar ve Gelecek, İstanbul: Çantay Kitabevi.

Yumurtacı, A. (2007). Nüfus Yaşlanması ve Avrupa Emek Piyasalarına Etkileri, Marmara Üniver- sitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Yumurtacı, A. (2013). Demografik Değişim: Psiko-Sosyal ve Sosyo-Ekonomik Boyutları ile Yaş- lılık, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 3(6): 9-32.

Yurt Ansiklopedisi (1982). Giresun Maddesi, Cilt:5, 3099-3198.

Yücel, T. (1987). Türkiye Coğrafyası, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü, Yayın No:68, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.

Yüceşahin, M. M. (2009).Türkiye’nin Demografik Geçiş Sürecine Coğrafi Bir Yaklaşım, Coğrafi Bilimler Dergisi, 7(1): 1-25.

Yüceşahin, M. M. (2011). Küresel Bir Süreç Olarak Demografik Dönüşüm: Mekânsal Bir Değer- lendirme, Coğrafi Bilimler Dergisi, 9(1): 11-27.

Yüceşahin, M., Türkyılmaz, S. & Adalı, T. (2013). İki Çocuk Mu, Üç Çocuk Mu? Türkiye’nin Yeni Nüfus Politikasını Farklı Ülke Deneyimleri ve Doğurganlık Senaryoları Üzerinden De- ğerlendirme, Coğrafyacılar Derneği Yıllık Kongresi (19-21 Haziran 2013) Bildiriler Kitabı içinde: 468-477.

Zaman, S. (2021). Nüfus Coğrafyası (Editör: Ünsal Bekdemir, Genel Beşeri ve Ekonomik Coğraf- ya İçinde: 1-105), Ankara: Pegem Akademi.

Zengin Taş, E., Kırışık, H., Yıldız, F. & Ata, Z. (2023). Yaşlı Dostu Kentin Anlamı ve Aktif Yaş- lanmaya Katkıları: Cumhuriyetin 100. Yılında İzmir Kenti Örneği, Kent Akademisi, 16(Özel Sayı): 71-96.

Zeren, Z. (2005). Bulancak İlçesinin Nüfus Özellikleri, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bi- limler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Zaidi, B. & Morgan, S. P (2017). The Second Demographic Transition Theory: A Review and Appraisal, Annu Rev Sociol. (43): 473–492.

URL, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

https://www.aile.gov.tr/giresun/haberler/yasli-bireylere-finansal-ve-dijital-okuryazarlik-egiti- mi-verildi/ (Erişim Tarihi: 15.06.2026).

URL, Anadolu Ajansı

https://www.aa.com.tr/tr/gundem/tazelenme-universitelerinde-6-bin-320-yasli-egitim-ali- yor/3467621 (Erişim Tarihi: 17.05.2026)

URL, Ankara Büyükşehir Belediyesi https://huzurevi.ankara.bel.tr/hakkimizda (Erişim Tarihi: 15.05.2026)

URL, Beşiktaş Belediyesi

https://besiktas.bel.tr/hizmetler/saglik-hizmetleri/65-plus-yasam-ofisi/ (Erişim Tarihi: 15.05.2026)

URL, Bristol

https://extranet.who.int/agefriendlyworld/afp/age-friendly-neighbourhoods-membership/ (Erişim Tarihi: 17.05.2026)

URL, Cardiff