Harmanlanmış Öğrenme Ortamının Öğrencilerin Öğrenme Düzeylerine Etkisi
Özet
Bu çalışma, ortaokul 7. sınıf fen bilimleri dersi "Kuvvet ve Enerji" ünitesinde harmanlanmış öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarılarına, öğrenme kalıcılıklarına, memnuniyet düzeylerine ve görüşlerine etkisini incelemektedir. Yarı deneysel nicel ve durum çalışması nitel desenlerinin birlikte kullanıldığı araştırmanın çalışma grubunu, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında İzmir Eren Şahin Eronat Ortaokulunda öğrenim gören 32 deney ve 41 kontrol olmak üzere toplam 73 öğrenci oluşturmaktadır. 6 hafta (24 saat) boyunca yürütülen uygulamada, kontrol grubunda geleneksel yüz yüze öğretim yapılırken, deney grubunda yüz yüze eğitim Moodle öğretim portalı üzerinden yürütülen web destekli etkinliklerle harmanlanmıştır. Veri toplama araçları olarak akademik başarı testi, harmanlanmış öğrenme ortamına yönelik öğrenci memnuniyet ölçeği ve açık uçlu anket formu kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, uygulama öncesinde akademik başarı yönünden denk olan gruplardan deney grubunun son test ve kalıcılık testi puanlarının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğunu göstermektedir. Nitel ve nicel analizler, harmanlanmış öğrenme ortamının öğrencilerin motivasyonunu, derse katılımını, bağımsız çalışma becerilerini ve bilgi kalıcılığını olumlu yönde etkilediğini, öğrencilerin bu öğrenme ortamından genel olarak yüksek düzeyde memnun kaldıklarını ortaya koymuştur.
This study examines the effect of a blended learning environment on 7th-grade students' academic achievement, learning retention, satisfaction levels, and opinions in the "Force and Energy" unit of a science course. Utilizing a mixed-methods approach combining a quasi-experimental quantitative design and a qualitative case study, the study group consisted of a total of 73 students (32 experimental and 41 control) attending İzmir Eren Şahin Eronat Secondary School during the 2018–2019 academic year. During the 6-week (24-hour) implementation, traditional face-to-face instruction was conducted in the control group, whereas face-to-face education in the experimental group was blended with web-assisted activities delivered via the Moodle learning portal. Data were collected using an academic achievement test, a student satisfaction scale for blended learning environments, and an open-ended questionnaire. The findings revealed that although both groups were equivalent in academic achievement prior to the implementation, the post-test and retention test scores of the experimental group were statistically significantly higher than those of the control group. Furthermore, quantitative and qualitative analyses demonstrated that the blended learning environment positively influenced students' motivation, class participation, independent learning skills, and knowledge retention, with students expressing overall high levels of satisfaction with this learning model.
Referanslar
Akgündüz, D. (2013). Fen eğitiminde harmanlanmış öğrenme, sosyal medya destekli öğrenmenin öğrencilerin başarı, motivasyon, tutum, kendi kendine öğrenme becerilerine etkisi (Doktora Tezi). İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Akkoyunlu, B. & Soylu, M. Y. (2007). A study on students’ views on blended learning environment. Turkish Online Journal of Distance Education, 7 (3), 43-56.
Aşkar, P., Altun, A., Cangöz, B., et al. (2009). Bilgisayar ortamında nöropsikolojik testler: artırılmış ipuçlu hatırlama testi. Proceedings of 9th International Educational Technology Conference, 6-8 Mayıs 2009, Ankara, (pp. 181-188).
Atasoy, B. (2009). web temelli eğitim ortamlarında yansıtıcı soruların öğrencilerin biliş üstü becerilerine, başarılarına ve verimliliğine etkisi (Doktora Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma, yöntem, teknik, ilkeler (10. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Bozkurt, Ö. F. (2014). İngilizce kurslarındaki öğrenciler için geliştirilen harmanlanmış öğrenme ortamlarının akademik başarı, öz yeterlik algısına etkisi (Yüksek Lisans Tezi), Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Brandt, R. (2001). What we believe: Positions of the association for supervision and curriculum development (Rev. Ed.). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., et al. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., et al. (2016). Nitel araştırmalar. Bilimsel araştırma yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Caner, M. (2009). İngilizce öğretmenliği programı öğretmenlik uygulaması dersi için harmanlanmış öğrenme modeli üzerine bir araştırma (Doktora Tezi), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Collis, B. (2003). Course redesign for blended learning: modern optics for technical professionals. International Journal of Continuing Engineering Education and Lifelong Learning, 13 (1-2), 22-38.
Corlis, S. B. (2005). The effects of reflective prompts and collaborative learning in hypermedia problem-based learning environments on problem solving and metacognitive skills, (Doctoral Thesis), Austin: The University of Texas.
Çepni, S. (2014). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (7.Baskı). Trabzon: Celepler Matbaacılık.
Dikmenli, Y. (2013), Sanal sınıf uygulaması, harmanlanmış öğrenme ortamlarının coğrafya dersi başarısı ile derse yönelik tutuma etkisi, öğrenci görüşleri (Doktora Tezi), Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Douville, P. & Pugalee, D. K. (2003). Investigating the relationship between mental ımaging and mathematical problem solving. the mathematics education into the 21st century project. Proceedings of The International Conference The Decidable and The Undecidable in Mathematics Education, 19-25 September 2003, Brno, Czech Republic, (pp. 62-67).
Döş, B. (2014). Öğretim teknolojileri, materyal tasarımı dersinde harmanlanmış öğrenme modelinin uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi (Doktora Tezi), Gaziantep: Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Duman, B. (2013). Üstbilişe dayalı bir öğretim uygulamasının öğretmen adaylarının akademik başarı, üstbilişsel farkındalık, başarı motivasyonu ve eleştirel düşünmelerine etkisi (Doktora Tezi). Elazığ: Fırat Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Ersoy, H. (2003). Blending online ınstruction with traditional ınstruction in the programming language course: A case study (Doctoral Thesis), Ankara: Middle East Technical University.
European, U. (2006). Recommendation of the european parliament and of the council, of 18 december 2006, on Key Competences for Lifelong Learning. (02/08/2022 tarihinde European Parliament adresinden ulaşılmıştır).
Gama, C. (2004). Metacognition in Interactive Learning Environments: The Reflection Assistant Model. In: J. C. Lester, R. M. Vicari, & F. Paraguaçu (Eds.), International Conference on Intelligent Tutoring Systems (pp. 668-677). Berlin: Springer.
Garrison, D. R. & Kanuka, H. (2004). Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The Internet and Higher Education, 7 (2), 95-105.
Gülbahar, Y. & Köse, F. (2006). Öğretmen adaylarının değerlendirme için elektronik portfolyo kullanımına ilişkin görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39 (2), 75-93.
Güneş, S. (2018). Asynchronous distance learning and blended learning in terms of learner autonomy, motivation and academic success in teaching english (Doktora Tezi), Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Hamel, G. and Valikangas L. (2003), The quest for resilience. Harvard Business Review, 81 (9), 52-63.
Hanson, K. S. & Clem, F. A. (2006). To blend or not to blend: a look at community development via blended learning strategies. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), The Handbook of Blended Learning: Global Perspectives, Local Designs (pp. 136-149). San Francisco, CA: Pfeiffer Publishing.
Hijazi, S., Crowley, M., Smith, M. L., et al. (2006). Maximizing learning by teaching blended courses. Proceedings of the 2006 ASCUE Conference, 11-15 June 2006, Myrtle Beach, South Carolina, (pp. 67-73)
Hofman, J. (2006). Why blended learning hasn't (Yet) fulfilled ıts promises: Answers to those questions that keep you up at night. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), The Handbook of blended learning: global perspectives, Local designs (pp. 27-40). San Francisco, CA: Pfeiffer Publishing.
Karaçam, S. (2009). Öğrencilerin kuvvet ve hareket konularındaki kavramsal anlamalarının ve soru çözümünde kullandıkları bilişsel ve üstbilişsel stratejilerin soru tipleri dikkate alınarak incelenmesi (Doktora Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi, kavramlar, ilkeler, teknikler (28.Baskı), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Lim, D. H., Morris, M. L. & Kupritz, V. W. (2006). Online vs. blended learning: differences in ınstructional outcomes and learner satisfaction. Journal of Asynchronous Learning Networks, 11 (2), 27-42.
Martin, A. (2009). Implementing a blended learning approach in a further education college: A case study (Master Thesis), Limerick: University of Limerick in Ireland.
Morgan, K. R. (2002). Blended learning: A strategic action plan for a new campus. Seminole, Fl: University Of Central Florida.
Neuman, W. L. (2012). Toplumsal araştırma yöntemleri: nicel ve nitel yaklaşımlar I.-II. Cilt (5. Basım). İstanbul: Yayın Odası.
Numanoğlu, G. (1999). Bilgi toplumu-eğitim-yeni kimlikler-II: Bilgi toplumu ve eğitimde yeni kimlikler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32 (1), 341-350.
Offerman, M. & Tassava, C. (2006). A different perspective on blended learning: asserting the efficacy of online learning at capella university. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), The handbook of blended learning: global perspectives, local designs (pp. 235-244). San Francisco, CA: Pfeiffer Publishing.
Orhan, F. (2008). Redesigning a course for blended learning environment. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 9 (1), 54-66.
Owston, R., D., Garrison, D., R. et al. (2006). Blended learning at Canadian Universities: Issues and practices. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), The Handbook of blended learning: Global perspectives, local designs (pp. 338-349). San Francisco, CA: Pfeiffer Publishing.
Öztürk, B. (1995). Genel öğrenme stratejilerinin öğrenciler tarafından kullanılma durumları (Doktora Tezi). Ankara Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (Mesut BÜTÜN & Selçuk Beşir DEMİR, Çev. Ed.). Ankara: Pegem Akademi.
Pereira, J. A., Pleguezuelos, E., Merí, A., et al. (2007). Effectiveness of using blended learning strategies for teaching and learning human anatomy. Med Educ., 41 (2), 189-95.
Pesen, A. (2014). Harmanlanmış öğrenme ortamının öğretmen adaylarının akademik başarısına, ders araştırma alışkanlıklarına, güdülenme düzeylerine etkisi (Doktora Tezi). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Pressley, M., Borkowski, J. G. & Schneider, W. (1987). Cognitive strategies: Good strategy users coordinate metacognition and knowledge. Annals of Child Development, 4, 89-129.
Poole, J. (2004). E-Learning and learning styles: students' reactions to web-based language and style at blackpool and the fylde college. Language and Literature, 15 (3), 307-320.
RincónGallardo, T. J. (2009). The effect of the use of learning journals on the development of metacognition ın undergraduate students (Doctoral Thesis). Minneapolis: Capella University.
Sancho, P., Corral, R., Rivas, T., et al. (2006). A blended learning experience for teaching microbiology. American Journal Of Pharmaceutical Education, 70 (5), 120.
Senemoğlu, N. (2007). Gelişim, öğrenme ve öğretim: kuramdan uygulamaya. Ankara: Gönül Kitabevi.
Smelser, L. M. (2002). Making connections in our classrooms: Online and off. Conference on College Composition and Communication, 20-23 March 2020, Chicago, IL, (pp. 1-11).
Şimşek, E. (2009). Karma öğrenmenin fizik öğretmeni adaylarının bilgisayar, internet, Web tabanlı öğretime yönelik tutumlarına etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
Tavşancıl, E. & Aslan, E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınevi.
Uğur, B. (2007). Öğrencilerin harmanlanmış öğrenme yöntemine, yöntemin uygulanmasına yönelik görüşlerinin başarı, cinsiyet, öğrenme stilleri açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
Uluyol, Ç. & Karadeniz, Ş. (2009). Bir harmanlanmış öğrenme ortamı örneği: öğrenci başarısı, görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1), 60-84.
Ünsal, H. (2007). Harmanlanmış öğrenme etkinliğinin çoklu düzeyde değerlendirilmesi (Doktora Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Van Der Merwe, A. (2007). Using blended learning to boost motivation and performance in ıntroductory economics modules. South African Journal of Economics, 75 (1), 125-135.
Yalçın, B. (2020). Harmanlanmış öğrenme ortamında 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme düzeylerinin araştırılması (İzmir İli Karşıyaka İlçesi Eren Şahin Eronat Ortaokulu örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Manisa: Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Yıldız, B. (2011). Harmanlanmış öğrenme ortamlarının ilköğretim 7.sınıf sosyal bilgiler dersindeki akademik başarıya etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Manisa: Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yıldız, H. (2012). Üstbiliş stratejilerinin öğretmen adaylarının üstbilişsel farkındalıklarına ve öz yeterliklerine etkisi (Doktora Tezi). Malatya: İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Yılmaz, M. B. (2009). Karma öğrenme ortamındaki üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımlarına göre ders başarılarının, derse devamlarının, web materyalini kullanma davranışlarının, ortama yönelik memnuniyetlerinin değerlendirilmesi (Doktora Tezi). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yolagiden, C. (2017). Öğretmen adaylarının fen öğrenme becerisi, fen okuryazarlığı, sosyobilimsel konulara yönelik tutumları arasındaki ilişkinin araştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Kahramanmaraş: Sütçü İmam Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
