Kazanım Temelli Materyal Tasarımı Modeli (Ktmtm) ile Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Üç Boyutlu Öğretim Materyali Tasarlama Süreçleri
Özet
Bu çalışma, Burak Kiras tarafından geliştirilen Kazanım Temelli Materyal Tasarımı Modeli (KTMTM) aracılığıyla fen bilgisi öğretmen adaylarının üç boyutlu öğretim materyali tasarlama süreçlerini ve bu modele ilişkin görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, özellikle internet ve elektrik altyapısının kısıtlı olduğu köy okullarında eğitimde fırsat eşitliği ilkesini sağlamak ve öğretmen adaylarının tek bir kazanıma odaklanarak nitelikli, sürdürülebilir materyaller geliştirmelerini desteklemek hedefiyle yürütülmüştür. Nitel araştırma yöntemlerinden bütüncül tek olay deseni kullanılan çalışmaya, 10 kadın fen bilgisi öğretmen adayı katılmıştır. Sekiz aşamalı olarak planlanan uygulama sürecinde veriler; yarı yapılandırılmış görüşme formları ve Öğretim Materyali Değerlendirme Rubriği (ÖMDR) kullanılarak toplanmıştır. Araştırma bulguları, öğretmen adaylarının tamamının fen öğretiminde materyal kullanımını gerekli gördüğünü ve uygulama sonrasında iyi bir öğretim materyalinde bulunması gereken dayanıklılık, güvenlik ve yenilenebilirlik gibi tasarım ilkelerine dair farkındalıklarının belirgin şekilde arttığını göstermektedir. Öğretmen adaylarının tasarladığı materyaller ÖMDR değerlendirmesinde yüksek puanlar almış; KTMTM'nin soyut kavramları somutlaştırmada, kalıcı ve eğlenceli öğrenmeyi sağlamada, öğrenci aktifliğini artırmada ve bireysel materyal tasarlama becerilerini geliştirmede son derece etkili olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, uzaktan eğitimle yürütülen bu modelin fen öğretiminde nitelikli materyal üretimi açısından oldukça başarılı olduğu tespit edilmiştir.
This study aims to examine the three-dimensional instructional material design processes of preservice science teachers and their views on the model through the Outcome-Based Material Design Model (KTMTM) developed by Burak Kiras. The research was conducted with the goal of ensuring equal opportunity in education, particularly in village schools with limited internet and electricity infrastructure, and supporting preservice teachers to develop high-quality, sustainable materials by focusing on a single learning outcome. Employing a holistic single-case design among qualitative research methods, the study involved 10 female preservice science teachers. During the eight-stage implementation process, data were collected using semi-structured interview forms and the Instructional Material Evaluation Rubric (ÖMDR). The findings indicate that all preservice teachers consider the use of materials necessary in science education, and their awareness of design principles—such as durability, safety, and adaptability required in a good instructional material—increased significantly after the implementation. The materials designed by the candidates received high scores on the ÖMDR evaluation; KTMTM was found to be highly effective in concretizing abstract concepts, ensuring permanent and enjoyable learning, enhancing student active involvement, and developing individual material design skills. In conclusion, it was determined that this model, executed through distance education, was highly successful in producing quality instructional materials for science education.
Referanslar
Bahadır, E. (2016). Matematik öğretiminde materyal tasarımı. Konya: Eğitim Yayınevi.
Canessa, E., Fonda, C., & Zennaro, M. (2013). 3D printing for science, education and sustainable development (1. ed.). The Abdus Salam International Centre for Theoretical Physics, Trieste, Italy ICTP.
Dalgarno, B., & Lee, M. J. W. (2010). What are the learning affordances of 3-D virtual environments?. British Journal of Educational Technology, 41(1), 10-32.
Duruhan, Ç. & Çapuk, S. (2011). Fen bilgisi öğretmenliği programında öğrenim gören öğrencilerin materyal tasarımında yaratıcılıklarının değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(6), 21-46.
Gürdal, A., Şahin, F., & Yalçınkaya, T. (2002). Fen bilgisi öğretim materyallerinin geliştirilmesinde entegrasyon. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 16, 71-80.
Karamustafaoğlu, O. (2006) Fen ve teknoloji öğretmenlerinin öğretim materyallerini kullanma düzeyleri: Amasya ili örneği. A. Ü. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 90-101.
Keskin, N., & Bal, Ş. (2000). Genetik mühendisliği öğretimi için maket, model ve poster hazırlama teknikleri: Gen klonlama örneği. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Ankara.
Köseoğlu, F., Kavak, N., & Kaya, O. N. (2000). Oyuncaklarla fen eğitimi ve 8. sınıf öğrencilerine periyodik cetvelin öğretilebilmesi için oyuncak geliştirme. IV. Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Ankara.
Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
Scheiter, K., Schubert, C., Schüler, A., et all. (2019). Adaptive multimedia: Using gaze-contingent instructional guidance to provide personalized processing support. Computers and Education, 139, 31-47. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2019.05.005
Seferoğlu, S. S. (2010). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı (5. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Şahin, M. (2014). Öğretim materyallerinin öğrenme-öğretme sürecindeki işlevine ilişkin öğretmen görüşlerinin analizi. K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 995-1012.
Wu, H.-K., Lee, S. W.-Y., Chang, H.-Y., & Liang, J.-C. (2013). Current status, opportunities and challenges of augmented reality in education. Computers & Education, 62, 41–49. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.10.024
Yalın, H. İ. (2017). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme (29. basım). Ankara: Nobel Yayınevi.
Yanpar, T. (2017). Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı (14. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Nitel araştırma yöntemleri (10. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.